Waar leegte schuilt
en onmin de lucht vervuilt.
Waar scharreleieren
als koopwaar buiten stallen
staan twee verloren misgunde mensen
te wenen bij een parterretrap.
Zoals zij ooit zich voelden
ruist nu aleen nog maar de rook
van het verteerde vlees
door hun botten heen.
Ze vergeten de zin
verlaten het eiland
lopen onzichtbaar in de menigte
zodat niemand hun verdriet nog ziet.
|
Email this Poetry
|
Add to reading list






