Welcome Visitor: Login to the siteJoin the site


Tags: Verslaafd


poem


Submitted:Jun 19, 2010    Reads: 27    Comments: 0    Likes: 0   


Ik spook
door de ogen
in jouw hoofd.

Ik kruip
door de grachten
van jouw stad.

Volg mijn stem
door het duister.
Luister naar het gefluister.

Wat zegt het?

Neem die vrucht.
Proef ervan.
Geniet ervan.

Je leeft maar een keer.
Een keer, een keer!

Mijn dromen vervagen.
Zonder droom alleen.

De vrouw was er nooit.
Ze was er nooit, nooit, nooit!

Ik wandel
door de geest
van jouw gedachte.

Ik beloof jou
mijn hartje.

Maar ik heb
mijn eigen ruiten
al ingegooid.

Volg mijn stem
door het duister.
Luister naar het gefluister.

Wat zegt het?

Neem die vrucht.

Plotseling...

Licht verschijnt
in de duisternis.

"Jij bent vrij
maar denk
ook aan mij."

Neem jou mee
door de sloten
van het leven.

Geef jou te eten
uit de vuilnisbakken
van mijn ziel

Maar het voelt als goud,
omdat ik nu eenmaal voor je viel.

Elke dag opnieuw en opnieuw
en opnieuw en opnieuw.





0

| Email this story Email this Poetry | Add to reading list



Reviews

About | News | Contact | Your Account | TheNextBigWriter | Self Publishing | Advertise

© 2013 TheNextBigWriter, LLC. All Rights Reserved. Terms under which this service is provided to you. Privacy Policy.