Nang nasa kuwarto na si Joyce, walang kilatis na pumanhik ako sa hagdan at narinig ko ang usapan nila.
Kumakanta pa si Joyce ng kanta ng The Corrs. “I can’t breathe, I can’t sleep, when he’s not around. . .yeah!”
“Masaya ka yata?” tanong ni Lily.
“I’m in love, you know!”
“Bitch!”
“Ulitin mo nga?”
“Sorry, hindi ka gano’n, in love ka lang. Pero, hindi mo alam na nauna pa akong na-in love.”
“Ha?”
“Talaga!”
“Ano naman ang feeling!”
“Well, as if I were in heaven.”
“Bitch!” sabi ni Joyce.
“A girl in love is not a bitch,” sabi ni Lily.
“Pareho na lang tayo.”
“Sino ba ang love mo?”
“Sikreto ko ‘yon.”
“Hindi ba magkaibigan tayo? Ba’t ayaw mong aminin?”
“E, ano, kung magkaibigan tayo? Hindi ipinamimigay ang sikreto.”
“Ako, hindi mo ba tatanungin?”
“Sino ba?”
“Sino sa akala mo?”
“Iyong nasa ibaba?” ang hula ni Joyce.
“Sino pa ba?”
Hindi agad nakapagsalita si Joyce. “Pambihira, naunahan mo talaga ako. Ikaw ba ‘yong kumalabog kanina?”
“Oo, narinig ko ‘yong usapan n’yo.”
“Nagalit ka ba?”
“Hindi. Ang sarap nga ng usapan namin bago ka dumating.”
“Mas masarap pa ba sa usapan namin kanina?”
“Higit pa sa usapan ang nangyari. Grabe.”
“Nakakainggit.”
“No problem. Magkaibigan tayo. Ang sa akin ay puwede rin sa iyo.”
“Ganoon?”
“Yep.”
| 
Email this Novel
| 
Add to reading list
