Tulay ng Himig

Rinig niyo ba kanyang tinig?

Kumakantang paru-paro sa’ting dibdib,

Na siyang isang-araw ating pinapaawit,

Sa bawat pintig ng ating puso’t alaala;

Mga ulap ay narating niya,

Ng walang ngi ‘sang kilos

Sa binting uugod-ugod,

Ito’y hindi kanyang nais,

Na hindi makatayo sa kinauupuan,

Kung kaya’t bugso ng bagyo’y kanyang hinarap

Tiniis ang bawat hinagpis ng hanging tila galit na,

Pinilit makatayo

Hindi sa mumunting paa;

Ngunit pinilit pa rin,

Walang pakundangang humarap kay kamatayan

O,Pilipinas na mahal

Nagbuwis na nga ng buhay

Nang-iwan pa ng ng sulat para sa’tin

Kung saan tayo’y nawa’y alamin kanyang

Nais ipahiwatig

Sa bawat tindig ngating mga binti;

O bakit ‘di tuhod ang umakay

Kundi siko,

Sa hitang hindi makaahon

Ngayong tag-ulan;

Di subukang daliri’y iyapak

Sa bawat hakbang sa lupa

Sandata’y dangal lamang

At walang anu pang armas

Mamatay man ay ayos na rin

Hindi naman ito kabiguan

Kundi ang kaduwagan,

Tumulo man ang dugo’y

Kaya pa rin,

Tuloy lang ang laban

Ayon sa’ting pintig