Tree voor tree
wentel ik mezelf
omhoog.
Bocht na bocht
droom ik over
het einde.
Raam voor raam
zie ik mezelf
als een psycholoog.
Stap na stap
vraag ik mezelf
eigenlijk af.
Wat doe ik hier?
Waar ben ik naar opzoek?
De trap is eindeloos
als een heel erg dik boek.
Verlang naar boven.
Wil alles zien.
Maar ik ben er nog lang niet.
Geniet van elke stap.
Geniet van elke tree.
Zie de wereld steeds door een nieuwe lijst
en als ik straks boven ben,
dan weet ik het.
Het is
het einde
van mijn reis.
|
Email this Poetry
|
Add to reading list






