De droevenis slaat in,
Ik neem een diepe, diepe hijs
En schenk mezelf nog wat bier in
Ik draai "Requiem for a dream"
En verlies mezelf
Ongezien
Dwalende lichten
Vergeten plichten
Ooit zou ik stichten
Maar er is niemand
Om mijn pad te verlichten
De violen klinken schel
Masseren mijn verdriet
Mijn verdriet in de hel
Morgen is er mischien weer een hemel
Maar vandaag verdwijn ik weer
In de nevel
Ik laat me zakken
Door de grond
Buiten de cel
Klinken hoge hakken
De wereld is rond
Ik zal mezelf niet verhangen
Of laten vallen in een kist vol tangen
Ik geef de moed niet op
Want aan het einde van de duisternis
Komt de zon weer op
Die mijn schenkt
Vergiffenis
Elke dag
Is een nieuw begin
| 
Email this Poetry
| 
Add to reading list
