Stippel mijn weg terug naar huis
laat briefjes achter voor thuis
verzin iets liefs voor haar
dromen zwelgen in eenzaamheid
maar ik blijf geloven in elkaar
Jouw hart rijmt mijn ritme
ogen zijn oases
maar vanmorgen is er nog stilte
Witte randen op luie takken
de wind sust mijn gedachte
er zijn ook anderen
Maar die zie ik nu even niet meer
het zwaartepunt ligt centraal bij jou
als het middelpunt van de aandacht
keer op keer
moet ik mezelf erop betrappen
gevangen in een enkele gedachte
Jij bent er
en ik ook voor jou
|
Email this Poetry
|
Add to reading list






