In ontluisterende stilte
valt er een druk van mijn schouders
verdwijnt de kilte
een diep zucht
laat los
en geef terug
In het leven
uit de dood
zachtjes blazen
iets kleins
wordt groot
Verlaat je dromen
treedt in het nu
de toekomst is gekomen
ik ben er voor u
En als ik stilaan weer in slaap val
dan knijp ik mezelf wakker
met de gedachte
dat ik over u waak
|
Email this Poetry
|
Add to reading list






