Welcome Visitor: Login to the siteJoin the site

Bakkum aan zee

Poetry By: Pieter de Winter
Romance


Tags: Bakkum, Aan, Zee


poem


Submitted:Jun 18, 2010    Reads: 31    Comments: 0    Likes: 0   


Op een oude fiets
door het gemaaide land,
over geasfalteerde bospaden,
over drie bergen van duinen
en dan uiteindelijk
het schone strand.

We kunnen gaan.
Zijn los.
Zijn vrij.

Een plekje uitgezocht
langs de zee.
Voeten in het zand
en dan is iedereen blij.

De zon die brandt.
De wind die zo verkoelt
en ontspant.
Precies zoals het is bedoeld.

Vrolijke gezichten.
Tevreden mensen.
Zelfs Beach-Deco
heeft haar werk gedaan.
Overal zie ik berichten
van perfectie.
Voel me voldaan.

Bron van inspiratie.
Oase van rust.
In totale consternatie
ik jou daar gekust.

Golfslag en zonnewind.
Liefde die bloeit
voor een vrouw met haar kind.

Een droom die ebt naar zee
trekt mij met zich mee.

- Wil verdrinken in jouw woeste water -

Maar morgen zit ik weer alleen
bij mijn psychiater.

Want zij is getrouwd
met een goede, goede man.
Wat wij deden was fout.
Enkel eigen belang.

Ik kon het begrijpen.
Maar verloor mezelf in pijn.
Voor mijn tranen waren geen dijken.
Voelde me heel erg klein.

Van de week keer ik terug
naar Bakkum aan Zee.
Lig dan weer op mijn rug
en denk aan ons twee.

Laat me troosten door de zon.
Groeien in het licht.
Droom over de horizon
om te vinden
een nieuw gezicht.





0

| Email this story Email this Poetry | Add to reading list



Reviews

About | News | Contact | Your Account | TheNextBigWriter | Self Publishing | Advertise

© 2013 TheNextBigWriter, LLC. All Rights Reserved. Terms under which this service is provided to you. Privacy Policy.