Welcome Visitor: Login to the siteJoin the site


Tags: Zon


poem


Submitted:Jun 18, 2010    Reads: 34    Comments: 0    Likes: 0   


De lucht kleurt roze.
Het wit op de achtergrond
tegen de grauw grijze skyline
is nog het allermooiste.

Zij komt op.
Mijn hart luistert.
Ik voel de warmte.
Ben geboeid.
Heb liefde in mijn kop.

Kruis mijn wegen.
Kom langs mijn huis.
Ook al ben je nog verlegen.
Bij mij vindt je altijd een thuis.

O zonnetje, zonnetje.
Lief zonnetje.

Jij weet mij te troosten.
Hier op mijn balkonnetje.
Zo 's morgensvroeg
als het nog stil is
ben jij het allermooiste.

Ik hou van jouw licht.
Ik hou van jouw warmte.
Dankzij jou heb ik een gezicht.
Dankzij jou voel ik weer kalmte.

Jij bent de rust.
Jij bent de bron.

Gekust door jou in de morgen
waar voor mij en voor haar
het goede leven
weer opnieuw begon.





0

| Email this story Email this Poetry | Add to reading list



Reviews

About | News | Contact | Your Account | TheNextBigWriter | Self Publishing | Advertise

© 2013 TheNextBigWriter, LLC. All Rights Reserved. Terms under which this service is provided to you. Privacy Policy.