Welcome Visitor: Login to the siteJoin the site

Toch jou en mij

Poetry By: Pieter de Winter
Romance


Tags: Toch, Jou, En, Mij


poem


Submitted:Jun 20, 2010    Reads: 30    Comments: 0    Likes: 0   


Dacht dat je weg was.
Je woonde niet meer hier.
Je zat niet meer bij mij
in de klas.

Zoals sprookjes altijd goed aflopen
en een mythe meestal niet.
Zo kom ik nu op jou aflopen
en hoop dat jij mij ziet.

Geef je rozen
en een zoen.
Wil je liefkozen
en het met je doen.

En dan is het toch
jou en mij.

Zoals vuur kan branden
en water kan blussen.
Jouw string tussen mijn tanden
en passie die niet meer is te sussen.

En dan is het toch
jou en mij.

Die vergaan in een schreeuw van stilte.
Elkaar weerzien in het ochtendlicht.
Onze dromen waren roekeloos,
maar de zon kleurt ons gezicht.
Opgelucht kijk ik je aan
en geef je mijn hart
zoals in dit gedicht.

En dan is het toch
jou en mij.





0

| Email this story Email this Poetry | Add to reading list



Reviews

About | News | Contact | Your Account | TheNextBigWriter | Self Publishing | Advertise

© 2013 TheNextBigWriter, LLC. All Rights Reserved. Terms under which this service is provided to you. Privacy Policy.