Welcome Visitor: Login to the siteJoin the site


Tags: Wederzien


poem


Submitted:Jun 19, 2010    Reads: 26    Comments: 0    Likes: 0   


In oeverloos samenzijn
drijft mijn gedachte opzij.

De ervaring leert
mijn hart begeert.

Vind je prachtig.
Ging dit maar nooit voorbij.

De tijd rijpt
mijn vertouwen
in weemoed.

Mijn tranen zijn ontelbaar
als ik jou in wederzien
na jaren weer ontmoet.

Onze harten zijn
dezelfde gebleven.
Maar onze wegen
waren veranderd.

Ondanks dat
hield ik nog steeds van je.

De liefde van mijn leven.





0

| Email this story Email this Poetry | Add to reading list



Reviews

About | News | Contact | Your Account | TheNextBigWriter | Self Publishing | Advertise

© 2013 TheNextBigWriter, LLC. All Rights Reserved. Terms under which this service is provided to you. Privacy Policy.