Welcome Visitor: Login to the siteJoin the site



Τα ΘΡΑΤΣ φημίζονται για την περίεργη φύση τους. Ένας γήινος φτάνει στον πλανήτη τους με ειρηνικούς σκοπούς. Το μόνο που θέλει είναι να εξηγήσει την φύση τους και να επιστρέψει στον πλανήτη του. Τι γίνεται όμως όταν γνωρίζουμε μια νέα, σκοτεινή πτυχή του εαυτού μας; Μπορεί αυτό να ανατρέψει όλη μας την κοσμοαντίληψη;
Μερικά πράγματα είναι προτιμότερο να αφήνονται άγραφα.
Αυτό δεν ανήκει σε αυτά τα πράγματα.


Submitted:May 23, 2013    Reads: 7    Comments: 0    Likes: 1   


Περιπλάνηση στο άγνωστο

Τα ΘΡΑΤΣ είναι τα πιο αλλόκοτα πλάσματα στο σύμπαν. Δεν είμαι σίγουρος αν ο ενεστώτας είναι ο σωστός χρόνος καθώς όσο διαβάζεις αυτές τις γραμμές τα ΘΡΑΤΣ πιθανότατα θα έχουν αφανιστεί όπως το νερό χάνεται στην άμμο. Σημασία έχει πως είναι συνταρακτικά, απίστευτα, άφατα, τρομερά, ανέφικτα περίεργα. Ο τελευταίος φυσικός που προσπάθησε να υπολογίσει την ιδιορρυθμία τους τρελάθηκε και ξεκίνησε να χορεύει τάνγκο με το πιο κοντινό δέντρο. Το δέντρο (υποθαλάσσιο έλατο) θίχτηκε που δεν το ζήτησε επίσημα σε χορό και φρόνιτσε να τον απαγχωνίσει με δύο μόλις κλαδιά.

Έκτοτε, οι προσπάθειες να εξηγήσουμε την παράξενη φύση των ΘΡΑΤΣ έχουν (είχαν;) σταματήσει. Αφού είναι χαρακτηριστικό της ανθρώπινης φύσης να μην πασχίζει για την αλήθεια, χρειάστηκε να περιμένουμε μερικούς αιώνες ώσπου ένας, φαινομενικά, τρελός, φαινομενικά, άνθρωπος έγινε το φαινόμενο της χιλιετίας λαμβάβοντας πλήρη και αποκλειστική ευθύνη για ό,τι θα του συνέβαινε στον πλανήτη των ΘΡΑΤΣ προκειμένου να τον στείλουν εκεί.

Είχε δει τα τέλματα του γαλαξία. Κατέβαινε απ'το διαστημόπλοιο μετά από 2 γήινα έτη και το μόνο που μπορούσε να διακρίνει εύκολα στην ατμόσφαιρα ήταν η μυρωδιά του μεθανίου.

"Μεθάνιο!" διέκρινε εύκολα στην ατμόσφαιρα και είχε δίκαιο. "Πέρασα 2 ολόκληρα χρόνια εδώ" παρατήρησε κοιτώντας το διαστημόπλοιο και επίσης είχε δίκαιο. "Ώρα να περάσω φανταστικά!" αναφώνησε και δεν θα μπορούσε να έχει περισσότερο άδικο.

Δεν χρειάστηκε παρά να περπατήσει λίγα μέτρα για να υψώσει το βλέμμα του και να μείνει άφωνος. Τα ΘΡΑΤΣ αιωρούνταν από πάνω του αλλά ήταν τόσο παράξενα που χρειάστηκε 79 δευτερόλεπτα (χρόνο αρκετό για να γεμίσεις το μπολ σου με γαλά στη Γη, ίσως και την κουζίνα ολόκληρη αν είσαι playmobil) για να καταλάβει τι έβλεπε. "Παράξενο" μουρμούρισε σιωπηλά και έγινε ο πρώτος captain obvious στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Χαμήλωσε το κεφάλι του για να σκεφτεί. Ήταν κάτι που δεν έκανε συχνά° μάλλον επειδή δεν σκεφτόταν συχνά, οπότε ήταν μια ιερή στιγμή για αυτόν. "Δεδομένου πως ο πλανήτης έχει ελάχιστη βαρύτητα θα πηδήξω και θα πιάσω ένα!" σκέφτηκε. "Αν γνώριζε η γυναίκα μου πως εδώ θα ζύγισε μόλις τα μισά κιλά της δεν θα χρειαζόταν να ξοδέψουμε δυο μισθούς για εκείνο το μαραφέτι απ'το τηλεμάρκετινγκ" ξανασκέφτηκε. "Όμως αν δεν είχε συμβεί κάτι τέτοιο δεν θα είχα γνωρίσει ποτέ για τα ΘΡΑΤΣ, οπότε όλο το ρου της ιστορίας θα ήταν διαφορετικό" ξανασκέφτηκε ξανά.

Όπως απροσδόκητα συμβάντα σαν μια χήνα ντυμένη κλόουν μπορούν να σε αναγκάσουν να χάσεις ένα τρένο απ'το σταθμό, έτσι και οι σκέψεις παρασιτοζωούν στον εγκέφαλό μας και συχνά μπορούν να σε παρενοχλήσουν και να σε αποτρέψουν από το να ζήσεις μια ανενόχλητη, απλή, απερίσκεπτη ζωή. Οι βιολόγοι εξήγησαν πως αν δεν υπήρχαν οι σκέψεις θα μπορούσαμε κάλλιστα να χαιρόμαστε με ό,τι μας δίνεται και να παρακολουθούμε τηλεόραση εφησυχασμένοι απ'τη ζεστασιά του καναπέ μας. Το θέμα όμως δεν είναι ούτε που οι σκέψεις σε κυνηγάν σαν τις ερινύες ούτε που σε κάνουν να λες πράγματα σύνταξη λάθος με χρησιμοποιώντας περίεργες άσκοπα λέξεις και δεοξυριβονουκλεϊκό οξύ. Το θέμα είναι πως ο ήρωάς μας - που παραμένει ανώνυμος - κατόρθωσε να πιάνει ένα ΘΡΑΤΣ.

Το τοποθέτησε απαλά στο χώμα και το ρώτησε με φωνή πιωμένη νταντάς : "Μιλάς Μπελτεγεζιανά;". Ο γήινος κρεμόταν απ'τις κεραίες του (από εκεί μιλούν- μιλούσαν; - τα ΘΡΑΤΣ.) Τα ΘΡΑΤΣ,ως γνωστόν, μιλούν ΘΡΑΤΣΙΑΝΑ και οι άνθρωποι ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ, με εξαίρεση οπαδούς ποδοσφαιρικών ομάδων που μιλάν ΑΠΑΝΘΡΩΠΑ σε μια ατελέσφορη προσπάθεια να εκβιάσουν την απόφαση του διαιτητή.

"Φρίντλιξιν!" είπε το ΘΡΑΤΣ, που στα Μπελτεγεζιανά σημαίνει "Βεβαίως!"

"Κα που ρλι κι κο σε μιτε τουρούνα φι κάχο λόμαπα" είπε ο γήνιος, που σημαίνει "ωραία" .

Επεξήγηση : Η παρακάτω συζήτηση έλαβε χώρα στα Μπελτεγεζιανά όπως την άκουσαν τα τέσσερα αυτιά μου στις 35/16/3721. Για να διευκολυνθεί ο μέσος - αγράμματος - αναγνώστης, ο εγκάρδιος φίλος μου Google Translator έχει μεταφράσει τον (Πλατωνικό) διάλογο όπως τον παραθέτω εδώ :
" Έρχομαι από τη Γη και διακινδυνεύω την πολυ-ασήμαντη ζωή μου σε μια απόπειρα να καταλάβω τι είστε. Θες να μου πεις;"

"Αμέ!" αποκρίθηκε το ΘΡΑΤΣ ψύχραιμα σαν ξεναγός

"Πες μου λοιπόν" απαίτησε ο γήινος

"Τι πράγμα;" απόρησε το ΘΡΑΤΣ.

"Αδύναμη μνήμη" σημείωσε ο γήινος στο σημειωματάριό του.

"Αστειεόμαι" εξήγησε το ΘΡΑΤΣ και τον ανάγκασε να σβήσει τη μοναδική του σημείωση, κάνοντας έτσι τον γήινο να το μισεί με όλη το την τετραμελή καρδιά του. "Για να είμαι ειλικρινής" συμπλήρωσε το ΘΡΑΤΣ "η μνήμη μου είναι τόσο καλή που μπορώ να σου περιγράψω με ακρίβεια κάθε χημική αντίδραση που συνέβη μετά το Big Bang!"

"Πριν;" ήταν η σειρά του γήινου να αστειευτεί.

"Πριν το Big Bang υπήρχε μόνο θλίψη και τεράστιες ποσότητες χώρου εξαπλωμένες ως το διηνεκές, άναρχα και ταξινομημένα συγχρόνως. Αυτά έδειξαν οι τελευταίες μας έρευνες και τα τελευταία 25 κατοπτρικά τηλεσκόπια πο θέσαμε σε τροχιά"

"Προηγμένη τεχνολογία" σημείωσε ο γήνιος και το ΘΡΑΤΣ τον διέκοψε :
"Πλάκα κάνω", αναγκάζοντάς τον να σβήνει ξανά αυτό που έγραψε και το ΘΡΑΤΣ πήρε ξανά τον λόγο για να συμπληρώσει "θα έλεγα αν έκανα πλάκα, αλλά είναι αλήθεια"

Ο γήινος είχε κάθε λόγο να μισεί τη νοημοσύνη του ΘΡΑΤΣ, όπως ακριβώς το είχαν μάθει να μισεί τους έξυπνους λίγο πριν φύγει.

Η υπόλοιπη συζήτηση δεν αξίζει να γραφτεί. Άλλωστε το μελάνι τελειώνει και υπό καμία STP συνθήκη δεν θα το γέμιζα για να σνεχίσω αυτή την ανυπόφορη ιστορία. Κλείνω μονάχα με την έκβαση, σύντομη και περιεκτική, καθώς και ένα σκίτσο του ΘΡΑΤΣ.

Ο γήνιος δεν γύρισε ποτέ στη Γη. Τα έναστρα πρωινά στον πλανήτη των ΘΡΑΤΣ κοιτούσε το παλιό του σπίτι, μια γαλαζοπράσινη κουκκίδα ντυμένη στα χρώματα της ανθρώπινης γελοιότητας. Μακάρι να μπορούσα να πω πως παντρεύτηκε αλλά οι γάμοι και οι συμβιβασμοί είναι τίποτα σε σύγκριση με τις συγκινήσεις που βιώνουν (βίωναν;) τα ΘΡΑΤΣ. Σημασία έχει που βρήκε την ευτυχία εκεί, σε έναν απόμακρο πλανήτη που λίγοι - πλέον - γήινοι ατενίζουν και χάνουν όλο τους το είναι.

ΘΡΑΤΣ

Διάρκεια ζωής : Μηδενική και Άπειρη

Μέγεθος : Να τόσο (με το συμπάθειο)

Περιγραφή : Πλάσμα με συμπαντική συνείδηση, η γελοιότητα προσωποποιημένη.

Ρόλος στη ζωή : ΘΡΑΤΣ, ή μάλλον ...

Θηριώδης

Ρόλος

Αλήθεια...

Τι

Σκατά ;

Μη μου φάτε και τα copyrights
Βασίλης Μίχος, 22/5/2013





1

| Email this story Email this Short story | Add to reading list



Reviews

About | News | Contact | Your Account | TheNextBigWriter | Self Publishing | Advertise

© 2013 TheNextBigWriter, LLC. All Rights Reserved. Terms under which this service is provided to you. Privacy Policy.