Welcome Visitor: Login to the siteJoin the site


Tags: Het, Hek, Van, De, Dam


poem


Submitted:Jun 20, 2010    Reads: 37    Comments: 0    Likes: 0   


En als de stilte breekt.
Het papier geen rust meer heeft.
Dan ga ik op in zinnen
die bij mij van binnen hebben geleeft.

Mijn gedachten varen over zee.
Ik neem mijn gevoel met mij mee
en geef je alles.
Alles wat ik in me heb.
Alles wat ik over heb.
Over voor ons twee.

Angsten verjagen de wind.
Ik trek aan mijn haren,
maar ik weet
ik ben niet langer kind.
Dus ik moet mezelf bedaren
en geven wat ik vind.

In rust ligt de kracht,
maar ik ben ontembaar.
Ontembaar als de wind.






0

| Email this story Email this Poetry | Add to reading list



Reviews

About | News | Contact | Your Account | TheNextBigWriter | Self Publishing | Advertise

© 2013 TheNextBigWriter, LLC. All Rights Reserved. Terms under which this service is provided to you. Privacy Policy.