Welcome Visitor: Login to the siteJoin the site

Oidipiet Blog page 98

Poetry By: Oidipiet
Young adult



Some poetry and text


Submitted:Jul 24, 2010    Reads: 44    Comments: 0    Likes: 1   


Delen met vrienden
Ons Linevandaag, 00:25
Eenenzestig harten kloppen vannacht
in het bijzijn van onze almacht
Smekend en biddend dat de doktor
haar buikvlies kan redden
Het buisje dat de darm
met de stoma verbindt geaccepteerd wordt
door haar lichaam
Dat de ontsteking in haar luchtwegen
met de zwaardere antibiotica tegen gegaan wordt
en dat haar lever al het medicijnen geweld
allemaal aankan…
Laat ons stil zijn nu
Terwijl ons Line geopereerd wordt
in het bijzijn van de chirurgen
en onze liefde
Sturen wij onze kracht
met hoop, leven en onbegrensde moed
om samen door deze nacht te komen
en vanmorgen met een gerust hart
te gaan slapen
in de wetenschap dat zij
zal leven

› Meer... Nostalgiegisteren, 16:38
Ik tel de tegels
Schoen mezelf vooruit
Huil bevroren ijspegels
als de liefde in weemoed schuilt
Vechten tegen de tijd
Samen bidden voor eenheid
Bevaar ik de einder
en laat de goden toe
In het zicht van het lijden
Beproef ik het bloed
en meng het met water
vol goede moed
Het gevoel in het hart
als kerkklokken, zo luid
rond middernacht
Kus ik jou de hemel
vanaf de aarde
maar het voldoet
Vrijen we met antwoorden
en wensen we dat men krijgt
wat men van het leven
verwacht
Zo is het goed
› Meer... Godsoneerlijkgisteren, 10:09
Zo... Laat ik even de realiteit voor je schetsen. Zij ligt aan de beademing en dreigt een longontsteking te krijgen. Met andere woorden: Zij VECHT!! voor haar leven. En niet zomaar, nee ze vecht keihard, echt vechten voor een beetje zuurstof, een dag meer, wat geluk al is het maar relatief. Je zal haar niet horen zeggen dat ze gedronken heeft of iets gerookt wat niet goed voor je is. Ze ligt nu te slapen onder invloed van morfine en pijnstillers, haar koorts is vannacht gedaald van 40 naar 38 graden Celsius dus er is goede hoop dat ze het vandaag weer gaat redden. Maar elke, elke, elke dag is een gevecht tegen de onvermijdelijke dood. Zij is in mijn ogen de leiding, en dan ook echt: - de leiding - over mij, over jou en jou en jou en jullie allemaal.
Dus als je gelooft en als je weet dat je een van mij bent, steun ons dan in dit gevecht tegen een verschrikkelijke ziekte die wij kanker noemen. Laat ik je nog even verder wakker schudden en je tussen neus en lippen door melden dat ik en haar hele familie dagelijks in tranen zijn, omdat we zo bang zijn haar te verliezen. En dus, troosten wij elkaar en houden de moed erin. Hoe vaak ik wel niet gezegd heb, dat het goed zal komen, en dat we sterk moeten blijven.. maar nu, nu, nu, nu heb ik een moment van zwakte en laat eventjes mijn tranen gaan. Het leven is godsoneerlijk, de een die zuipt haar kop eraf en wil het liefst gisteren al gestorven zijn in de ellende van alle dag.. en de ander mag blij zijn als die eventjes vijf minuten in de regen mag staan of een keertje wat langer op kan blijven om met mij te praten. Geluk is maar zo relatief..zo relatief..tegenwoordig ben ik al blij als ik te horen krijg dat ze een goede nacht heeft gehad, dat ze geen koorts heeft gehad of pijn..Ik ben al blij als ik voel dat zij weer kan lachen en in staat is om te communiceren met mij. Ze kan niet eens echt praten nu vanwege haar zwakke longen..Tja, ze is ook met maar een nier geboren en heeft het altijd al moeilijk gehad op warme dagen. Ze is zo vreselijk sterk, maar zwak ook tegelijk. In haar dromen of gedachten heeft ze de dood al meerdere keren bezocht, maar telkens weer komt ze terug, als een herboren godin die mij het leven laat zien. Nee, zij verdient het niet om zo te moeten lijden, zij zou juist veel meer geluk verdienen en een goed leven met mij zoals man en vrouw betaamt.
Maar nee, de liefste mensen krijgen de hardste klappen, en dus is zij het eeuwig lijdende voorwerp binnen mijn realiteit wat ik het leven noem. Wellicht ben je nu afgehaakt met lezen en ben je niet een van de gekozen vrienden of vriendinnen van dit leven wat ik net schetste, maar mocht je wel verder gelezen hebben.. als je nog eens van het leven gaat genieten met alle mogelijke gevolgen van dien, bedenk je dan dat ook jij dit lot zou kunnen ondergaan als je wat aardiger en liever voor jezelf en mij was geweest.
› Meer... Bestemmingzaterdag, 11:16
Als stenen dansen gaan en de morgen het ochtendlicht laat zien. Dan zijn er kansen, toch. Stilaan kansen, kansen op een beter leven misschien. Ik communiceer met mijn hart met jou. Voel de bloedende tranen als je zegt dat je van me houdt. Nee, god is geen krijger, het is een gever in tijden van hoop, nood en moed. Het geeft de macht om door te gaan, ook al ben je op het leven na dood. God houdt je goed. De innerlijke kracht die zich uitdijt in het verbond tussen schimmen en zielsgevlei. Drijven we als twee zwarte zwanen in een bodemloze waterput starend naar boven. In de hoop dat we de ruimte terug vinden tussen jou en mij. In dit besloten bestaan. Ja, we zijn heiligen, vleesgeworden halfgoden die op aarde zijn gekomen om de liefde te verspreiden en de leiding over te nemen van het kwaad. En zelfs dan, zelfs dan, geheel in de lijn van de verwachting treffen onze vleugels elkaar in symbiose met de zuchtende wind. En als een lift stijgen we omhoog naar de randen van de vrijheid, voorbij de tijd, voorbij de dood. We vinden rust en vrede in het gras. Er is meer leven, we liefkozen de nacht en halen opgelucht adem. Gedragen in de armen van god, gaan wij samen verder op reis in dit aardse paradijs opzoek naar de tuinen van Bethlehem en de werkelijke betekenis van het lot voor jou en mij.
› Meer... Be theredonderdag, 15:14
In a sick world
we need to be there
for each other
We need to take away
the hurt and the fear
Show that we love her
Always be near
She needs our heart
She needs mine
She meets me at the start
of our lives
Will always be inside
of my mind
I love her
don't leave her
behind
For we are the power
and without each other
disaster is inevitable

› Meer... Fifteen lovewoensdag, 20:34
Was jij maar een beetje meer zoals zij
Want als je iemand kan vertrouwen
dan kan je er ook zielsveel van houden
Alsof ik dans op de laatste wolken van juni
met in mijn hand de dromen van mei
Trotseren we vol moed de pijn van juli
en gaat de liefde met vertrouwen
aan onze zorgen voorbij
› Meer... Trouwenswoensdag, 20:34
Met een symbool van compassie
Toont de muziek haar publiek concert
Schrijft toonladders vol met noten
Leest anderen de les
Nee, zij houdt niet van slijmen
Kan niet rekenen op mij
Ik ben het laatste redmiddel
want we zijn de wanhoop nabij
Apart en gescheiden
Lijden wij onder het gemis
Troosten we onszelf met aardbeien
en vinden wij de liefde terug
beslist

› Meer... leven en doodwoensdag, 15:01
Ik sta voor duivelse besluiten
Ik moet kiezen tussen dood en dood
leven en leven, leven en dood.
Als ik jou laat gaan
houdt het leven op te bestaan
Als ik jou laat gaan
is er geen reden meer om door te gaan
Ik wil sterven in jouw armen
Ik wil dood van verdriet
Ik wil de kracht om jou te verwarmen
Ik wil dat jij mijn liefde verdiend
Het troebel voor mijn ogen
De haat jegens de dood
De arts die luistert naar jouw klachten
en de psycholoog die houdt ons groot
Het koele bier in mijn mond
De jeukende THC in mijn keel
Ik ben gezond (met medicatie)
maar met jou
is de werkelijkheid
te veel

› Meer... Lindeboomwoensdag, 13:04
De rust, de wederkerige rust
Het leed dat ons bindt
als ik jouw wonden lik
en jij eindelijk troost vindt
Elke dag, elke, elke dag
Ben jij mijn dag
tot diep in de hemel gevuld
Met engelenverdriet
ben ik in onzekerheid
gehuld
's Nachts, elke, elke nacht
door warmte gevoed
met liefde behandeld
vind jij de moed
om jouw leven te veranderen
Vertrouwen, vertrouwen
Het vertrouwen in god
In het leven, ons leven
Het leven met elkaar
samen op de braakliggende aarde
doen wij elkaar
na lang kiemen en groeien
het droomaanbod
Onze voeten vatten wortel
en ons hoofd straalt in de hitte van de zon
We moeten drinken, drinken, drinken!!
En aan de blaadjes rijpen pure vruchten
als onze takken reiken
Reiken, reiken!!
tot hoog
aan de horizon
› Meer... Luchtweg28 jun, 19:06
De zweepslagen van het leven
Laten mij beven op de kantelen
van de zekerheid
Verlies mezelf in de tegenstrijd
Verbind mezelf in oneindigheid
Daar bij het blauwe water
in de illusie van de weerstand
Verkoel ik mijn lever
op de punten van ons paleis
En vind mezelf terug
in het traanvocht
dat druppelt uit mijn pen
Vol van verlangen
in jouw geest
op reis





1

| Email this story Email this Poetry | Add to reading list



Reviews

About | News | Contact | Your Account | TheNextBigWriter | Self Publishing | Advertise

© 2013 TheNextBigWriter, LLC. All Rights Reserved. Terms under which this service is provided to you. Privacy Policy.