MASKARA
Kung tunay nga,
Aalamin nya.
Magtitiwala siya’t aasa,
Kahit walang kasiguruhan,
Kahit di mapahid,
Ngi minsan…
Masdan ang pagkakagawam
Dingding na may pintig,
At pumipigil sa pulso,
Ano man ang kalabasan,
Ito’y puno pa rin ng katanungan
Walang katahimikan
Itigil ang himagsikan!
Kung titira sa isang gusali,
Bawat palapag ay ilatag,
Upang ang lahat ay panatag,
Ngunit puni pa rin ng bagabag,
Ako’y nahahabag,
Ito ba’y matatag?
Ang mga bagay sa loob mawawala sa isang iglap.
Nauubos, lahat ng sinikap,
Saglit lang,wag nang mawaglit
Sandali’y aking aakapin
Itsurang na sa alaala
Ibubulong ko na nga lang
Dating ligayang nadarama,
May hapdi pa sa sugat
Pumuputok,mgs ugat…
Di mabait na karanasan
Ano nga ba’ng hated?
Batid ko’ng takot sa patalim
At sa humahawak nito
Kapad aking hahaplusin,
Ako ay gagalusin…
Sa tuwina’t natatanaw na,
Ano bang mapapala?
Kung di naman mapagbibigyan
Bagay na inaasam
Madami pa raw ang ipapasan…
Saan na ba hahantong?
Mga nais na itanong
Sana’y masagot naman,
Kahit pabulong man lang
Di ko kasi malaman ng labis
Ang isinusulat ng lapis…
Eto nanaman…
Magtitiis
Di na ata malilitis
Kung kaya’t akoy magbibihis
At ngayo’y sandaling lilihis..
Email this story 
Print Story 
Add to reading list
