Paglisan
Malakas at may ligtas
Salita’y bumabakas
Ngunit bumubutas
Yun ang mapait
Lalo na kung isasambit
Ang pangyayaring `di mabait
Mamaya naman,
Baka ka malait
Kung kaya’t ikakahiya mo,
Mawawalay sa piling mo…
Iyon pa’t idiin mo,
May puwersa,bumabaon
Ikaw ba may itutuon pa?
Pinanggalingan nasaan na?
Ito po, nalimutan ko na…
Ano bang alalahanin ko?
Ligtas ay di na bukas
Iyon kung ako’y dadayo
Ligaya nga,
Wala nang bakas,
Ganito ba tayo magwawakas?
Watak-watak na mga dahon,
Tayo,hindi na makakaahon
Kung ito’y lalaong ibabaon…
Sa limot at pagkalugmok…
Paabutin mo pa ba ng taon?
Ano pa bang alaala mong baon?
Itatago mo ba sa baul?
At ililibing sa lupa?
O ang maging tupa muli
At manunumpa nang hindi,
Kung ito’y di siguradong matutupad,
O kawalang paniniwala sa salitang “manumpa”…
Ayaw mo ng sumpa,
Takot ka bang makasagupa?
Pinagmulan mo’y aanhin pa?
Kung ito’y di muling dadamhin pa?
Sandali ba’y saglit lang?
Kung kaya’t lahat ay nawaglit…
Ayoko ngang ipilit, pagkat wala kang tigil sa pag-alis…
Ngunit sa loob ko’y may bumubulong
Gumugulong tulad ng pagong
May ungol na nagtatanong
Ang paglisan, di ba’t mahirap?
At nabalot ng katahimikan ang lahat
Ang sabi’y hahamakin ang lahar
Landas na pilit tinatahak
Gawing may pahamak, sadya pa ring talamak
Taong may hawak,
Matuturing ko bang bayawak?
| 
Email this Poetry
| 
Add to reading list
