In de Sneeuw

Reads: 114  | Likes: 2  | Shelves: 0  | Comments: 0

  • Facebook
  • Twitter
  • Reddit
  • Pinterest
  • Invite

Status: Finished  |  Genre: Romance  |  House: Booksie Classic

Op een sneeuwdag ziet Fred onderweg iets zonderling. Hij stopt met zijn auto en gaat kijken van dichterbij. Tot zijn verbazing ziet hij langs een huis een jonge vrouw naakt in de sneeuw. Hij spreekt haar aan en wil haar helpen...

In de Sneeuw

 

Verwittiging:

 

Dit verhaal bevat erotische passages. Het is enkel bedoeld voor de volwassen rijpere lezer.

 

Alle overeenkomsten met reëel bestaande personen en/of situaties zijn louter toevallig en vallen volledig buiten de wil, het opzet en de verantwoordelijkheid van de auteur.

 

Hoewel het al half april was kwam er plots een koudegolf over het land. Daar was Fred Colebunders niet echt op voorzien. In de garage van zijn firma hadden de technici zelfs einde maart de winterbanden van de bedrijfswagens al vervangen door zomerbanden. Dat was ook gebeurd op de BMW die Fred ter beschikking had. 

Die dag moest Fred van Hasselt naar Hamont voor zijn werk. Hij moest daar een tamelijk zware herstelling aan een machine gaan uitvoeren. Het was een sneeuwdag, Er kwam veel sneeuw uit de lucht gevallen, en die bleef liggen. De ploegen van Bruggen en Wegen en de gemeentediensten waren overal druk bezig de sneeuw te ruimen waar dat nodig was, en zout op de wegen te strooien. De grote weg van Hasselt naar het noorden van Limburg was goed berijdbaar. Hier en daar was het wel oppassen geblazen, en af en toe ging de BMW zelfs even aan het slippen.

Het viel mee tot in Hamont. De herstelling die hij daar voor een klant moest uitvoeren viel moeilijker uit dan hij had verwacht. Eens hij het defecte onderdeel van de industriële vaatwasser had gedemonteerd en het nieuwe onderdeel geplaatst werd het al laat in de namiddag. Het was ook weer heviger beginnen sneeuwen toen hij vanuit Hamont rond vijf uur terug naar Hasselt vertrok. Fred keek er naar uit om weer thuis te zijn. Eens hij daar weer was zou hij van zijn moeder wel iets warms opgediend krijgen voor het avondeten…

Colebunders staarde wezenloos uit het raam van de auto terug op weg naar Hasselt. Wat hij geweldig vond aan sneeuw was dat er minder auto's op de baan waren. Dat gaf hem de kans om om zich heen te kijken. Hij knipperde met zijn ogen toen er iets raars leek te bewegen in de buurt van een huis langs de Grote Baan in Helchteren. Fred haalde zijn schouders op. Waarschijnlijk was het niet iets belangrijks, of misschien had hij een soort zinsbegoocheling gehad. 

Hij reed nog even verder. Enkele minuten later, toen hij bijna aan het domein Molenheide was, voelde hij zich plots ongerust. Hij stopte de auto, stapte naar buiten in de sneeuw langs de baan en trok zijn jas strakker aan omdat hij het plots koud kreeg. 

Fred twijfelde… Misschien moest hij eens van dichterbij gaan kijken. Het kon geen kwaad als hij rechtsomkeer maakte om na te gaan wat hij eigenlijk aan dat huis gezien had. Dan zou hij gerustgesteld zijn, ook als het iets onbelangrijks was.

Hij reed terug naar het huis waar hij iets abnormaal had menen te zien. Het was een wit geschilderd huis, en onder het zwakke licht zag hij allerlei dingen in de sneeuw die in de tuin ordeloos rondgestrooid lagen. Hij ging dichterbij. Er was iets dat weer bewoog. Fred was stomverbaasd toen hij aan een tuinstoel die vol lag met sneeuw een naakte jonge vrouw zag staan, met haar rug naar de straat toe. Ze zag eruit alsof ze halverwege twintig was, waarschijnlijk een jaar of tien jonger dan hijzelf. Misschien, dacht Fred, is ze wel een van die keiharde dames die voor hun gezondheid zich in hun blootje in de sneeuw rollen en bij vriestemperaturen naakt in openlucht gaan zwemmen... 

Fred sprak haar aan:

"Mevrouw, gaat het? Heeft u het niet te koud?" 

Ze draaide zich om en keek naar Fred op. Haar ogen waren rood van tranen. 

'Ik...' Ze rilde, en maakte haar zin niet af. 

Fred stond daar aan de voorkant van het witte huis, en hij wist niet wat hij moest doen. Zijn instinct zei hem haar een knuffel te geven. Maar waarschijnlijk zou geen enkele vrouw een knuffel willen van een man die ze niet kende? 

“'Eh, ik heet Fred… Heb je hulp nodig? Of stoor ik?" vroeg hij. 

Ze zei niets, maar kwam dichterbij en stak haar hand naar hem uit. Fred  pakte haar hand. Die was koud als ijs. Ze leunde tegen het hekje van de voortuin, nog steeds rillend. 

"Mevrouw, heb je het koud?" vroeg Fred nog eens.

Ze knikte, haar lippen trilden. Ze hadden bijna geen kleur meer, zo bleek waren ze. Fred gebaarde naar het huis. "Woon je hier?" 

"Ja. Maar ik vergat mijn sleutels en de batterij van mijn telefoon is plat." 

Dat vond Fred een rare uitleg. Hoe viel het te verklaren dat zij moedernaakt in die tuin stond?

Haar blik hield de vrouw op de besneeuwde grond gericht. Fred greep de kans aan om haar lichaam te bekijken. Hij slikte, want ze was bloedmooi. Hij kreeg echt medelijden met haar. Het was nu al laat. De meeste zaken waren gesloten. Waarschijnlijk kon niemand haar helpen voor ‘s anderendaags om de deur terug voor haar open te maken. 

“Euh… als je wil kun je een tijdje in mijn auto blijven? Je kan mijn telefoon gebruiken moest je dat nodig vinden.”

"Dat zou geweldig zijn." zei ze met een flauw glimlachje op haar bleke lippen. 

Fred wees naar zijn auto en draaide zich om om naar de BMW te gaan. De jonge vrouw kwam met hem mee. Haar spieren waren blijkbaar verstijfd van de kou, want ze struikelde terwijl ze liep. 

God, wat was ze toch mooi! Fred zijn hart sloeg een slag over. Hij pakte haar vast en trok haar dichterbij zodat ze niet viel. 

"Oh, het spijt me dat ik je zo tot last ben." zei ze. “Jij heet Fred, zei je. Ik ben Anca.”

“Anca? Dat is een naam die ik nog nooit heb gehoord.”

“Dat kan wel. Het is een Roemeense naam. Nog eens mijn excuses dat ik je tijd verspil.”

"Maar nee, het is goed zo." 

Fred glimlachte en hielp haar de afstand naar de auto te lopen. Anca leek zwak en onzeker op haar benen. Waarschijnlijk was ze al een tijdje buiten in de sneeuw geweest. 

Fred opende de deur van de BMW voor haar. 

"Het is hier beter, toch?" 

"Bedankt."

“Ik heb in de koffer een werkoverall van mijn bedrijf. Die zal je wel te groot zijn, maar trek die toch maar aan.”

Dat deed Anca. Ondanks de veel te ruime werkoverall bleef ze het koud hebben. Ze wreef haar handen tegen elkaar. Huiveren en rillen deed ze nog steeds en ze bleef er bleek uitzien. Fred wist niet hoe hij zich moest houden toen ze naast hem zat. Ze was zeker erg aantrekkelijk... 

"Wat gaan we doen? Hier kunnen we niet blijven staan.” zei Fred. “Als je het niet erg vindt kan je met me mee naar huis komen? Waarschijnlijk moet je tot morgen wachten voordat iemand de deur voor je opent."

“Waar woon je? Hier in de buurt?”

"Nee, niet echt in de buurt. Ik woon in Kiewit. Dat is een gehucht van Hasselt. Het ligt vlak achter Zonhoven.”

“Ah zo… Zonhoven ken ik, maar van Kiewit heb ik nog nooit gehoord. Zeg eens, Fred, wat gaat je vrouw zeggen als jij me bij jou thuis aanbrengt?”

“Een vrouw heb ik niet, of toch niet meer. Die is twee jaar geleden weggelopen met een godsdienstleraar van Diest. Ik woon in Kiewit samen met mijn moeder. Die zal er zeker niets op tegen hebben dat ik je mee breng, integendeel.”

“Oké dan, als het je niets uitmaakt, en je moeder ook niet," zei Anca met een zachte stem, als een fluwelen fluistering. 

Fred startte de auto. 

"Als je wat meer warmte wilt, ik kan de verwarming in de BMW perfect regelen..." 

Voordat zijn zin af was leunde Anca tegen hem aan en sloeg haar armen om hem heen. Ondanks zijn jas en de overall die zij aangetrokken had voelde ze zacht aan. 

"Vertel me eens, Anca, wat is er precies gebeurd?" vroeg Fred. Hij voelde haar warmte nu op zijn wang een beetje te heet branden.

“Ik... Om eerlijk te zijn, ik ben uit het huis gegooid door mijn vriend, mijn vreemdgaande Griekse vriend Kostas. De hele nacht is hij weggebleven. Waar hij geweest was weet ik goed: bij een Griekse sloerie die in een restaurant in Waterschei werkt. Hij beweerde dat hij haar niet geneukt had. Ik heb me uitgekleed, en gezegd dat als dat zo was, hij me dat maar eens moest bewijzen. Dat ging niet, hij kreeg zijn piemel niet meer stijf. Ik was razend, en we hebben tegen elkaar zitten schreeuwen. Hij werd zo boos dat hij me de deur uit schopte, zo boos dat ik niet eens de tijd kreeg om me terug aan te kleden en mijn handtas mee te nemen. Ik bedoel... ik zou terug kunnen gaan aankloppen en hem vragen om me binnen te laten, maar... ik wil het niet. Ik wil hem niet meer zien, die Griekse smeerlap." 

"Ik snap het.” zei Fred. “Spijtig dat het jou is overkomen. Kan je daarmee leven als je dingen die zo belangrijk zijn daar van de ene op de andere dag achterlaat?" 

"Ik weet het niet," zei Anca. “Dat zal ik moeten ondervinden.”

Een snik ontsnapte haar,. Fred zijn hart deed pijn. 

"Willen we maar terug naar je huis rijden? Misschien kunnen we er het een en ander gaan halen?" 

"Eh... het zou waarschijnlijk geen leuke rit worden." 

"Ik ben er klaar voor." 

Fred had sowieso niets anders te doen die avond. Hij reed terug naar het witte huis. Toen hij aanklopte kwam Kostas opendoen. Die zag er belabberd uit, want hij had gedronken. Er volgde een korte discussie,  maar Fred slaagde er uiteindelijk in om de handtas van Anca met haar huissleutels en haar kleren mee te krijgen. 

Toen hij weer bij haar in zijn auto zat barstte Anca in tranen uit. Hij reed tot op een veilige afstand van haar ex-vriend voordat zij al huilend haar eigen kleren terug aantrok. Toen dat gebeurd was nam Fred haar in zijn armen en omhelsde haar. Het voelde op dat moment goed aan, maar alleen maar voor hem. Anca leek haar ogen uit te huilen, het deed pijn om haar te horen snotteren en weeklagen in het Roemeens. 

Dan, na even, hield het huilen op. Fred haalde uit het handschoenkoffertje een doos met Kleenex papieren zakdoekjes. Anca veegde de tranen van haar wangen en snoot haar neus. Dan klemde ze zich aan Fred vast en drukte haar gezicht tegen zijn borst. Hij streek zachtjes met zijn hand over haar haar, en hij voelde zijn pik even trillen. Hij was beschaamd, maar hij kon er echt niets aan doen dat hij zich geweldig voelde met Anca naast zich in de auto. Wat zijn lichaam met haar wilde, daar mocht hij niet eens aan denken. Ze hadden elkaar pas ontmoet, en nog wel op een sneeuwdag… Om nog maar te zwijgen over het feit dat ze net uit een gebroken relatie kwam.

Terwijl Fred dat overdacht trok Anca zich met een wrange glimlach op haar gezicht van hem weg. 

"Heel erg bedankt, Fred,” zei ze. “Sorry als ik je een ongemakkelijk gevoel geef." 

"Maar nee… Met iemand breken is altijd moeilijk. Ik hoop dat je je een beetje beter voelt door het uit te huilen." 

Hij startte de auto opnieuw. "Wil je echt mee naar Kiewit? Of toch terug naar je huis nu je je sleutels in je handtas hebt?"

Anca was stil en staarde voor zich uit. Fred wachtte. Hij wist niet wat ze het liefste zou hebben. Toen zijn vrouw hem in de steek liet voor die godsdienstleraar, en ze uit elkaar gingen was Fred enkele dagen stomdronken geweest. Misschien was dat niet iets wat Anca zou doen? Ze zag er niet uit als iemand die veel zou drinken. 

Fred schrok zich bijna een hoedje toen Anca de binnenkant van zijn dij aanraakte, en toen naar zijn piemel tastte. Zijn pik was zeker blij. 

"Terug naar het witte huis? Het is koud bij mij thuis, en Kostas is er..." mompelde ze terwijl ze begon tussen Fred zijn benen te wrijven. Hij haalde diep adem. 

"Weet je zeker dat je dit wilt?" vroeg.hij haar. Ze leek hem emotioneel onstabiel en hij wilde niet dat ze de volgende ochtend spijt zou krijgen van wat ze met hem gedaan had. 

Anca knikte van “ja”, met haar vingers nog steeds tastend naar zijn lul. 

"Ja. Ik zou je moeten bedanken. Ik zou niet eens terug hebben durven gaan voor mijn portemonnee." 

"Blijkbaar geloofde Kostas dat ik je broer ben." grinnikte Fred. “Ik spreek nochtans geen woord Roemeens."

“Dat hoefde niet. Je bent sterk en groot genoeg. Kostas durfde niet tegen je vechten." 

Ze glimlachte en leunde tegen Fred aan. 

"Als je het zeker weet, zou je het dan niet erg vinden om een ??tijdje van mijn kruis af te blijven? Ik betwijfel of ik zou kunnen rijden." 

"Zeker." Ze lachte. "Soms begrijp ik de mannen niet. Waarom zou je opeens niet meer kunnen rijden?" '

“Moet ik je dat echt uitleggen, Anca? Je bent een beetje te aantrekkelijk. Wat je doet windt me op. Het maakt het dus moeilijk om verder te rijden.”

Anca liet Fred dan maar gerust. Onderweg begon het weer te sneeuwen, en net voor Zonhoven hing er een dikke mistbank. Fred was opgelucht toen hij in Kiewit in de Putvennestraat het huis van zijn moeder zag opdagen. Toen die de BMW hoorde op de oprit kwam ze snel naar buiten. Zij kon niet wachten om haar zoon en de vrouw die hij had meegebracht aan te manen zo snel mogelijk naar binnen te komen. Wie die vrouw was die haar zoon bij zich had, dat vroeg Fred zijn moeder zich wel af, maar dat durfde ze niet vragen.

“Heb je het nog iets warms voor ons vanavond?” vroeg Fred. 

Dat had zijn moeder. Ze had erwtensoep met spekreepjes en lookkorstjes, en daarna aardappelen met rode kool en varkenskoteletten. 

Het was warm in de keuken waar ze aten. Tussen Anca en de moeder van Fred was het ijs onmiddellijk gebroken. Tijdens het eten praatten ze honderduit met elkaar. Fred moest niet eens iets zeggen. Terwijl Anca aan het praten was luisterde hij naar het oppervlakkige gesprek dat ze met zijn moeder voerde. Hij kon niet verhinderen dat onder de tafel zijn piemel rechtop in zijn broek ging staan. 

Na het eten voelde Fred zich wat loom, maar evenzeer botergeil.

“Ik ga naar boven,” zei hij. “Het was een zware dag.”

Anca wist eerst niet hoe ze het had. Maar geen zorg, de moeder van Fred zei tegen haar:

“Ga maar met Fred mee naar boven. Jij zal ook wel een zware dag gehad hebben.”

Anca was blij. Zodra ze door de deur van Fred zijn slaapkamer naar binnen gingen sprong ze naar voren en omhelsde hem stevig. Fred wreef over haar rug en ze kusten elkaar. Hij deed de deur dicht en leunde achterover tegen de deur terwijl Anca zich met haar onderbuik tegen zijn harde lul aan drukte en haar tong diep in zijn mond stak. Ze braken uit elkaar toen zijn longen het niet meer konden verdragen. Voordat ze het wisten waren ze allebei naakt en lagen ze op het bed elkaar nog steeds passioneel te zoenen.

Anca rolde over Fred heen. Zijn handen zwierven over haar lichaam. Eerst had ze het nog een beetje koud, maar al snel was ze opgewarmd. Hij hield haar borsten in de kom van zijn handen en voelde hun gewicht. Ze voelden zo goed aan, met een fluweelzachte huid; en toch helemaal niet slap. Fred nam een ??van haar tepels in zijn mond, tikte ertegen met mijn tong terwijl hij in de andere kneep. 

Haar hand streelde zijn borst en zij wreef met haar kutje tegen zijn pik. Het was moeilijk om aan iets anders te denken toen haar speciale geur Fred in zijn neusgaten greep en zijn pik zo klaar voor haar was. Anca kreunde terwijl ze haar natte poesje langs zijn stijve piemel wreef. Hij sloeg haar op haar kontje. 

"Je durft me slaan?” hijgde ze. “Doe je dat om me te plagen?" 

Fred knabbelde aan haar borsten. 

“Doet dat je goed, liefje? Ik zal je niet meer slaan, beloofd. Ik zal gewoon proberen het goed te maken." 

Anca grinnikte en tilde haar kont op, terwijl ze met haar hans zijn pik naar haar kut leidde en langzaam naar binnen duwde. Fred zag sterretjes toen ze zijn lul in zich opnam. Anca’s kutje was zo strak van binnen…. Haar warmte omhulde hem al snel, en hij kon elke centimeter in haar neuktunnel voelen. Dan gleed Anca van onder hem weg. Ze kreunde en wiegde met haar kont terwijl ze op hem reed en probeerde haar clitje tegen zijn harde stam te wrijven. 

Haar hongerige poesje zoog hem op, het voelde zo goed binnen in haar. Hij pakte haar kont vast en hielp haar op en neer gaan terwijl hij van haar genoot. 

Anca leunde op zijn borst en versnelde. Haar kut trok steeds harder samen. Ze had hem kunnen laten klaarkomen, maar hij had liever dat zij niet zou stoppen. Terwijl hij probeerde om zijn orgasme tegen te houden kneep de muur van haar kut zich telkens opnieuw samen rond zijn eikel. Plots schreeuwde Anca en warmte sloeg Fred tussen zijn benen. Het stroelend lustsap uit haar kut verbrandde bijna zijn teelballen. 

Fred omhelsde haar, rolde haar om, terug op haar rug, en ramde er in haar op los. Ze pakte hem bij de schouders, haar nagels groeven in zijn rug terwijl ze kreunde en kronkelde. Het wond Fred nog meer op. Hij versnelde zijn op-en neer beweging en ging zo diep in haar als hij kon. Hij pakte haar tieten en sloeg met zijn ballen tegen haar schaamlippen. Hij vond het soppend geluid dat hij met haar maakte in haar kut opwindend, het klonk vies en erg lekker. 

Anca was al klaargekomen, maar schijnbaar bleef ze toch genieten. Ze mompelde woorden die Fred nog meer ophitsten: 

“'Ja! Neuk me harder. Jij bent de beste man die het ooit met mij heeft gedaan!" 

Niets kon meer doen om het vuur van de passie in Fred te doen oplaaien. Hij gromde en ging op volle snelheid in haar heen en weer. Ze boog zich overeind, hun lichamen bewogen synchroon met elkaar. Haar kut kneep zijn piemel keer op keer, steeds heter en heter. Fred gromde, zijn adem werd schor terwijl haar bereed. Zijn pik trilde, een beetje te hard om het neuken vol te houden, vooral als ze haar kut bleef samentrekken. 

Fred leunde voorover en kuste Anca in haar hals. 

"Mag ik binnen in je komen? Nu?" vroeg hij.

Ze kuste de zijkant van zijn mond en trok hem tegen zich aan met haar benen om zijn middel. 

"Vul maar bij!" zei ze, met haar stem omfloerst van passie.

Fred gromde en liet zijn lading in haar los. Een nieuwe golf van haar sap overspoelde hem en droop langs zijn ballen. Hij zakte naast haar op het bed neer en genoot van hoe hij zich voelde voordat hij zich uit haar terugtrok. Haar poesje greep hem hard vast zodat hij zijn best moest doen om zijn eikel uit haar kut te trekken. 

Na de liefde zag Anca er zo mooi uit, met licht gezwollen lippen en oogleden. Er lag een tevreden glimlach op haar gezicht, haar ogen waren gesloten en zij nestelde zich dichter tegen Fred aan. 

Ze bleven nog een tijdje in elkaars armen verstrengeld voordat Anca bewoog en zijn slappe pik in haar mond nam. Hij hapte naar adem toen ze met overheen ging met haar tong. 

"Je wilt het nog een tweede keer, hè?" grijnsde Fred. 

"Ik zal geen nee zeggen als je mannelijkheid er opnieuw klaar voor is." antwoordde ze al lachend. 

Er lag een plagende glimlach op haar gezicht toen ze zijn halfzachte lul likte. Iets meer dan een half uur duurde het eer de piemel van Fred weer stilaan zijn kop opstak en naar omhoog kroop. Het was opnieuw tijd voor hem om haar al zijn mannelijkheid te laten zien. Hij hoopte dat hij haar met haar enge kutje geen pijn zou doen en dat ze er geen spijt van zou krijgen dat hij weer klaarstond om in haar naar binnen te dringen. 

Maar, dat verlangde Anca. Ze vroeg erom. Zij slaakte een tevreden kreun terwijl ze op zijn borst lag, haar hand om zijn pik heen om zijn stijfheid nog te doen toenemen. 

En weer bedreven ze de liefde, ongeremd, wild, uitbundig. Dit keer duurde het langer eer ze allebei klaarkwamen, eerst Anca, Fred een paar minuten later. Maar Anca hijgde nog steeds. Ook als ze haar orgasme nu al twee keer had beleefd wou ze dat Fred niet ophield met haar te neuken.

"Wat? Wil je nog meer?" vroeg hij. Zij knikte: 

“Graag, ik heb zo graag dat ik je in me voel.."

“Je hebt me al droog gemolken." 

"Jij bent degene die me telkens opnieuw zin geeft om sneller en harder geneukt te worden..." 

Fred kuste haar op haar lippen. Nu duurde het wat langer voordat hij klaar stond om Anca opnieuw te geven wat ze graag wou. Ook het neuken zelf duurde langer, en weer kwam Anca voor hem klaar. Het was goed voor Fred zijn ego, dat wel, maar toch vroeg hij zich af of ze haar orgasme dit keer niet gespeeld had, en of zij ook wel echt was klaargekomen. Hij vroeg of ze het goed had gehad die derde keer. Ze grinnikte: 

"Heel erg bedankt, zeker heb ik het goed gehad. Ik wist niet eens hoe ik de nacht zonder jou zou overleven. Je bent zo warm, en zo potent. Dat heb ik nog met geen enkele andere man meegemaakt." 

"Ik ben blij dat je je nu beter voelt." zei Fred.

Hij haalde diep adem en snoof haar geur op voordat hij rechtop ging zitten. 

"Heb je niet opnieuw honger? Ik wel. Ik heb teveel energie gebruikt toen ik je in je heerlijke kutje aan het neuken was. Drie keer achter elkaar… Ik had nooit gedacht dat ik daartoe nog in staat was. Ik voel me uitgehongerd!”

"Oh, dat is dan een misverstand,” lachte Anca. “Ik dacht dat je nog steeds honger had naar mijn poesje." 

Ze lachte en stond ook op. Fred zijn hart sloeg een slag over en zijn pik trilde, maar zijn maag nam de overhand. 

“Ik weet dat je opnieuw wilt neuken. Maar wat is er mis met een stukje eten?" 

Ze knikte en hield Fred zijn hand vast terwijl ze in hun blootje de trap af gingen naar de keuken.

“Maar ik meen wat ik zeg, Fred: heel erg bedankt dat je bij me bent en voor me hebt gezorgd,” zei Anca met een brede grijns. “Vooral mijn kutje, dat heb je wel echt verwend. Dat ga ik niet gauw vergeten.”

In de keuken aten ze bruin brood met frikadellen die Fred zijn moeder in de voormiddag had gebakken. Buiten sneeuwde het nog steeds, waardoor het in de keuken nog warmer aanvoelde. 

"Ik neem aan dat je blijft slapen?" vroeg Fred. 

“Als je het goed vindt, toch. Bedankt!" Anca straalde toen ze dat zei. 

“Je kunt zeker blijven. Mijn moeder kent het klappen van de zweep. Ze zal daar helemaal niets op tegen hebben. En als je morgen terug naar Helchteren wil… Je woont niet eens zo ver van Kiewit weg.” 

Ze gingen terug naar bed. Het duurde geen vijf minuten eer Fred in slaap viel, want hij was gewoonweg uitgeput. Anca bleef tegen hem liggen en hem aaien totdat ze zeker was dat hij vast sliep.

In de morgen werd Fred wakker, loom en stijf. Hij rekte zich uit en keek door het raam van de slaapkamer. Het sneeuwde niet meer, en zelfs scheen de zon. 

Hij keerde zich om in het bed. Anca lag niet meer langs hem. Ze was al opgestaan. Misschien, dacht Fred, is ze zich op de badkamer aan het wassen, of is ze terug naar beneden gegaan om een ontbijt klaar te maken…

Hij stond dan ook maar op. Hij voelde zich geradbraakt door wat er gebeurd was de avond ervoor. Hoeveel keer had hij Anca eigenlijk geneukt in enkele uren tijd? Hij was nog niet goed wakker, en herinnerde het zich niet meer precies. Alleszins, zijn piemel had nu veel weg van een slap zacht rubberen ding dat volledig gevoelloos was. Maar verschrikkelijk goed had hij het wel gehad in Anca’s kutje, dat wel. Als hij terug gerecupereerd was van de inspanningen die hij had geleverd zou hij vast en zeker opnieuw beginnen. Voor Anca zou dat geen probleem zijn, daar was Fred zeker van. Een meisje dat zo heet was als zij, en zich zo graag liet neuken, zo had hij er nog nooit eentje gekend...

Fred trok zijn broek terug aan. Het duurde even voordat hij zich realiseerde dat er iets niet normaal was. Hij tastte in zijn achterzak, vruchteloos. Zijn portefeuille zat er niet meer in.

Hij haastte zich naar beneden. Niet alleen was zijn portefeuille weg, ook de BMW stond niet meer op de oprit. Die had Anca ook meegenomen.

 

© Bruno Roggen, Anhée, 2021

 


Submitted: May 06, 2021

© Copyright 2021 impetus. All rights reserved.

  • Facebook
  • Twitter
  • Reddit
  • Pinterest
  • Invite

Add Your Comments:


Facebook Comments

Other Content by impetus

Short Story / Romance

Short Story / Romance

Short Story / Romance