Francine na de quarantaine

Reads: 56  | Likes: 0  | Shelves: 0  | Comments: 0

  • Facebook
  • Twitter
  • Reddit
  • Pinterest
  • Invite

Status: Finished  |  Genre: Romance  |  House: Booksie Classic

Nadat alle beperkingen in verband met de pandemie voorbij zijn gaat Francine op pad...

Francine na de quarantaine

 

 

Verwittiging:

 

Dit verhaal bevat erotische passages. Het is enkel bedoeld voor de volwassen rijpere lezer.

 

Alle overeenkomsten met reëel bestaande personen en/of situaties zijn louter toevallig en vallen volledig buiten de wil, het opzet en de verantwoordelijkheid van de auteur.

 

 

De oudere zus van Francine was net een klokhen. Adrienne hield wel erg veel van haar jongere zus, maar ze overdreef. Op het hoogtepunt van de Covid-19 pandemie zette ze Francine als het ware onder een glazen stolp. Het was een strenge quarantaine die Adrienne aan Francine oplegde. Altijd maar moest de vroeger zo levenslustige Francine in hun “kot” in de Fonteinstraat blijven. Dat had Maggie De Block zo opgelegd, en volgens Adrienne kon die het weten, want de minister was zelf dokter...

Ondertussen was de grote dreiging van de pandemie voorbij. Stelselmatig werden de beperkende maatregelen afgebouwd. Het had lang geduurd, maar eindelijk gingen de horecazaken ook opnieuw open. Met een grote zucht van verluchting deden restaurateurs en cafébazen hun zaak terug open, en niet alleen hun terras, als ze dat al hadden.

En in de loop van de maand maart waren zowel Adrienne als Francine voor hun eigenlijke beurt met “overschotjes” van het Pfizer vaccin ingeënt. Dat had Adrienne voor elkaar kunnen krijgen omdat ze in het verleden bepaalde delicate zaakjes had geregeld voor een Zuid-Limburgse CD&V burgemeester. Die was dat niet vergeten, en ze had Adrienne aangeboden om, samen met haar zuster Francine, naar het plaatselijk vaccinatiecentrum te komen, en zich “tussen licht en donker” te laten inenten.

Francine slaakte na zo een lange tijd van quasi-gevangenschap een zucht van verlichting. Nu het gevaar om besmet te worden zo goed als verwaarloosbaar was gaf Adrienne haar de vrijheid terug. Die vrijheid had Francine wel nodig, want stilaan was ze zich erg slecht en opgejaagd gaan voelen, constant opgesloten en bewaakt door Adrienne in het rijhuis in de Fonteinstraat in Runkst…

Nu zat Francine aan de toog in de Cosmos Bar achter de Lieve Vrouwekerk. Zij was niet alleen. De bar was wel niet stampvol, maar er was toch veel volk. Francine voelde zich stilaan beter en beter. Dat hing voor een stuk aan de twee dubbele gin tonics die ze op een kwartier tijd gedronken had, evenzeer als aan haar herwonnen vrijheid. Ze voelde zich al een beetje dronken, en ze lachte voortdurend bij zichzelf. Maar ook kwijlde ze inwendig een beetje als ze de mannen bekeek die aan de bar stonden te praten en te lachen.

Hoe dat kwam? Francine had in iets meer dan zes maanden geen seks meer gehad. Nu in de bar, misschien ook een beetje door de drank, maakte het zien van zo goed als elke man haar slipje nat.

De groep aan het andere uiteinde van de bar was aan het dollen. De vier mannen plaagden elkaar en lachten luidkeels bij momenten. Wel bleven ze niet aan de bar staan. Ze liepen alle vier gelijk weg, het gangetje in dat naar de toiletten leidde. Raar genoeg kwamen ze niet terug. Francine was nieuwsgierig en besloot naar het toilet te gaan om te zien waar die mannen bleven. Aan het andere eind van de gang stonden ze alle vier in een hokje samengepropt. Het zag eruit zoals een bezemhok waar het materiaal voor het onderhoud van de zaak opgeslagen lag.

Ze hadden lol, die mannen, dat was duidelijk. Het gaf ook aan Francine een goed gevoel, en daar vertrouwde zij altijd op. Ze likte haar lippen en liep erheen.

"Hallo."

Ze diepte haar verleidelijkste glimlach op. Wat ze moest zeggen om indruk te maken wist Francine niet precies. Daarom zei ze maar eender wat haar door het hoofd schoot:

"Ik denk niet dat ik mij hier bij jullie in dat hok zou kunnen persen. Er zijn in het gangetje nergens stoelen om gaan te zitten, en mijn voeten zitten zo pijnlijk in deze schoenen met hoge hakken."

Ze tilde een voet op met een lichte elegante beweging en genoot van de blik van elke man die over haar been dwaalde. Uit een ooghoek zag Francine  hoe een van de kerels zijn hand in zijn broekzak stak en zijn piemel betastte...

God, het voelde goed om begeerd te worden. Het was zo lang geleden dat een man haar nog getoond had hoe graag hij haar zou neuken...

"Zeker is er hier plaats voor jou, liefje."

De bebaarde kerel die dat zei grijnsde en draaide zich om.

"Eigenlijk dacht ik dat ik misschien in het midden tussen jullie zou gaan staan, als dat goed is?" vroeg Francine.

De bebaarde man zijn grijns werd breder toen hij even uit het hokje gleed en Francine zijn plaats in het midden van het groepje innam. Iedereen stelde zich voor: de man met de baard was Raymond, de rosharige was Theo, de donkere kerel was Ibrahim, de lange magere man was Martijn.

"Zo, aangename kennismaking,” zei Francine. “Jullie zien er me nogal een stel uit! Genieten jullie van een jongensavondje uit, weg van moeder de vrouw?"

Ze schudden eenstemmig van “nee” met hun hoofd.

"We zijn hier allemaal nog vrijgezel," zei Raymond. "Even bijpraten na de lange lockdown, dat is de bedoeling."

Francine geloofde ze niet. Ze wist uit ervaring dat getrouwde mannen die “op jacht” waren zich vaak voor vrijgezellen lieten doorgaan. Ze trok een wenkbrauw op:

is triest,” zei ze, een beetje spottend. Dan komen jullie zeker niet vaak genoeg aan jullie trekken. Ik ook wel niet..."

Ze liet haar hand op Theo zijn dij rusten.

"Dus ik denk dat jullie allemaal zo geil zullen zijn als ik dan?"

Mmm's” en“God, ja!”. Bij de lange magere Martijn zag Francine een dobberende adamsappel als reactie. Alleen Ibrahim, die zei niets. Hij bekeek Francine maar alleen met zijn glanzende donkere ogen. Ze ving Ibrahim zijn blik op. Daar sprak onzekerheid uit, misschien zelfs een tikkeltje angst. Francine wou hem geruststellen:

"Ik weet niets over jou, en ook niets over je cultuur, maar deze pandemie heeft me geleerd dat het leven kort is. Niemand van ons weet wanneer onze tijd om is, dus we zouden echt het beste uit de dingen moeten halen. Nu zal ik het maar eerlijk zeggen: te lang heb ik me seks moeten ontzeggen, zeer tegen mijn zin. In de tijd dat ik noodgedwongen in quarantaine was heb ik al lang een fantasie gehad om door meerdere mannen tegelijk te worden geneukt. Dat zou ik graag willen ervaren voordat mijn tijd om is."

Ze ving de blik op van elke man in het poetshok. Niemand zei nog iets. Blijkbaar waren ze allevier stomverbaasd hoe open en bloot deze jonge vrouw uitkwam voor wat ze wou. Francine drong aan:

"Is een van jullie daar klaar voor?"

Martijn leunde naar voren.

“Heb je ergens een kamer? Of neem je ons allemaal mee naar jou thuis?"

“Jammer, maar dat gaat niet,” zei Francine. “Thuis in Runkst zit mijn oudere zus. Die heeft nogal strenge morele principes. Kan het hier niet?”

Francine deed haar schoenen uit en tilde haar been op om het tussen Martijns dijen te laten rusten. 'Ik dacht dat we hier misschien dingen zouden kunnen proberen. Het in het openbaar doen, zonder gepakt te worden, is het andere deel van de fantasie."

Ze streelde Martijn zijn pik met haar voet, en ze grijnsde toen ze voelde dat die zijn piemel tegen zijn broek spande. Martijn zijn blik zocht de hare.

"Jij bent serieus, toch?" vroeg hij.

"Reken maar dat ik dat ben." zei Francine.

Ze stak haar hand uit om haar vingers door zijn haar te halen, trok hem naar zich toe om haar lippen tegen de zijne te drukken, en scheidde ze om zijn tong toe te laten die van haar te zoeken. Ze sloot haar ogen en de opwinding van het moment prikkelde al haar zintuigen. Theo schoof dichterbij. Even later voelde Francine zijn hete adem tussen haar dijen, en hoorde ze hem kreunen toen hij ontdekte dat ze geen slipje droeg. Ze spreidde haar benen en werd beloond met een hete, natte tong die tegen haar spleetje drukte. Martijn draaide zich om naar haar toe. Zijn hand ging onder haar beha in en vormde een kom om haar ??borst. Zij streelde zijn erectie die bonkte in zijn broek.

"Verdomme." zuchtte Martijn. Hij kreunde, kuste Francine in haar nek en knabbelde aan haar oor. Ze gooide haar hoofd achterover terwijl Theo haar beha loshaakte en haar andere borst in een kom omhulde. Zij verschoof een beetje zodat hij aan haar tepel kon sappelen.

"Oh." Francine slaakte een zachte kreun. Dit was zelfs beter dan ze zich had voorgesteld. Ondertussen gleden twee vingers van Martijn diep in haar kutje en streelden haar binnenkant terwijl zijn tong haar klitje bewerkte.

Het genot in haar onderbuik nam toe. Ze kronkelde en ze beet op haar lip toen een orgasme door haar lichaam scheurde. Martijn bleef likken en aaien, maar Francine legde een hand op zijn hoofd om hem tegen te houden.

"Laten we iets anders proberen." zei ze hijgend. Ze gleed naar de vloer, liet Martijn zijn pik los en streelde hem een paar keer voordat ze hetzelfde deed met Theo. Raymond kwam er ook bij. Francine sloeg haar mond om Theo’s erectie, streelde de piemel van Martijn met een hand en drukte haar achterwerk tegen Raymonds benen. Hij begreep wat ze wou. Hij ging naast haar op de grond liggen en binnen enkele ogenblikken duwde hij zijn harde lul tegen de ingang van haar gapende kut. Francine kreunde met Theo’s pik in haar mond terwijl Raymond haar langs achter vulde.

En nu stond daar plots ook Ibrahim over haar heen gebogen. Hij had zijn broek op zijn schoenen laten zakken en toonde haar zijn mooie gebruinde piemel in volle erectie.

Francine was dolgelukkig. Vanavond in de Cosmos Bar, na die lange quarantaine, zou wel eens de beste avond van haar leven kunnen worden…

 

© Bruno Roggen, Anhée, 2021

 

 


Submitted: May 09, 2021

© Copyright 2021 Robur. All rights reserved.

  • Facebook
  • Twitter
  • Reddit
  • Pinterest
  • Invite

Add Your Comments:


Facebook Comments

Other Content by Robur

Short Story / Romance

Short Story / Romance

Short Story / Romance