De nieuwe voor Latijn

Reads: 70  | Likes: 0  | Shelves: 0  | Comments: 0

  • Facebook
  • Twitter
  • Reddit
  • Pinterest
  • Invite

Status: Finished  |  Genre: Romance  |  House: Booksie Classic

Een nieuwe lerares Latijn brengt grote veranderingen teweeg op een school...

Verwittiging:

 

Alle overeenkomsten met reëel bestaande personen en/of situaties zijn louter toevallig en vallen volledig buiten de wil, het opzet en de verantwoordelijkheid van de auteur.


 

Na dat schooljaar halfweg de jaren ‘70 gingen er op hetzelfde moment twee leerkrachten Latijn weg uit het Heilige Amandusinstituut in Heers. Zeer Eerwaarde Heer Gerard Vanheel, die Latijn en Grieks onderwees in de Poësis en de Rhetorica, ging op pensioen. Zeer Eerwaarde Heer Rogier Gevaert gaf Latijn in lagere jaren van de Humaniora. Hij was te jong om al op pensioen te gaan. Tijdens die grote vakantie gooide hij zijn priestertoog over de haag, en verliet het Amandusinstituut. Hij had een lieve vrouw gevonden had met wie hij zijn leven wou delen…

Er zat voor de directeur, Z.E.H. Alfons Berten niets anders op dan in allerijl een vervanger voor Z.E.H. Vanheel te vinden. Voor die priester-leraar die op pensioen was gegaan had hij nog geen vervanger. Voor Z.E.H. Geypen wel. Hector Joris, een pas gediplomeerde classicus van de universiteit van Leuven zou die betrekking nemen. Omdat Joris nog zo goed als geen ervaring had, buiten enkele stagelessen voor het aggregaat, durfde hij niet onmiddellijk Latijn gaan onderwijzen in de hoogste jaren.

Een andere classicus om die betrekking van leraar Latijn in de hoogste klassen te vullen vond de directeur niet. Alle classici die de laatste jaren in Leuven waren afgestudeerd hadden al een betrekking, in het onderwijs of elders. Iemand met een diploma van de Vrije Universiteit Brussel wou directeur Berten niet in zijn school. Het risico was te groot dat hij een goddeloze in de katholieke school zou naar binnen loodsen. Binnen de kortste keren zou zo iemand wel eens zijn destructief werk ter bestrijding van het Katholieke Geloof kunnen beginnen, en jonge roepingen tot het priesterschap in de knop fnuiken.

Plots, half augustus, kreeg directeur Berten een bevrijdend telefoontje. De plaatsingsdienst van de Leuvense universiteit hielp hem uit de nood: er was een classica die al enkele jaren les had gegeven in een school in het Antwerpse. Ze heette Berenice Mondelaers en wou nu naar Limburg, want ze was ondertussen verliefd geworden op een man uit Hasselt, Christian Lesage, een telg uit een vooraanstaande Hasseltse familie. De ouders van Christian waren bereid gevonden om aan Berenice een voorlopig onderkomen te bieden in hun herenhuis in de Windmolenstraat, een paar huizen verder dan de villa van vrederechter Kemp. Met haar Mini Cooper kon de jonge lerares van daar elke dag dat ze les moest geven tamelijk vlot Heers bereiken.

Een beetje aarzelend, en niet echt met zijn zin, wierf Berten de jonge classica aan om de lessen van Z.E.H. Vanheel over te nemen. Zijn weigerachtigheid had voornamelijk met twee zaken te maken. Op de eerste plaats kon de directeur zich niet van de indruk ontdoen dat door onder hetzelfde dak te vertoeven als haar verloofde juffrouw Mondelaers wellicht voorhuwelijkse geslachtsbetrekkingen zou hebben met Christian Lesage. Dat was volledig in strijd met de kerkelijke principes inzake onthouding, kuisheid en zelfbeheersing voordat het Sacrament van het Huwelijk voltrokken was. Maar de tweede reden was dat directeur Berten bang was dat zijn mannelijke leerlingen door de aanwezigheid van deze jonge vrouw zondige gedachten zouden krijgen en misschien de zonde van Onan zouden begaan terwijl zij aan haar dachten.

Toch was Berenice Mondelaers in feite niet de enige vrouw in het Sint Amandusinstituut. Op die middelbare school zweefden er nog een paar harpijen door de gangen. Het instituut was een katholieke jongensschool, dus die andere vrouwen waren alledrie oudere nonnen. Er was een lerares Wiskunde, een die Aardrijkskunde onderwees, en ook een lerares Engels. Zij was een echte “native speaker” die geboren en getogen was in Cunthorpe. Om “disciplinaire redenen” was zij naar Heers overgeplaatst door haar orde.

De meeste andere leerkrachten waren ondertussen geen priesters meer. Er bleven er wel nog een vijftal over toen Berenice Mondelaers bij Sint Amandus begon les te geven, zonder directeur Berten en onderdirecteur Z.E.H. Hendrik De Keuninck mee te tellen.

Er was een leerling uit Nieuwerkerken die in Sint-Truiden op het Klein Seminarie zijn Humaniora Latijn-Grieks had gedaan. Wel niet volledig: toen hij van de Poësis naar de Rhetorica, het laatste jaar, zou overstappen was hij, nog voor het nieuwe schooljaar begon van het Klein Seminarie “verwijderd”. Dat was gebeurd nadat een surveillant hem eind augustus in het stadspark in een “intieme en aanstootgevende houding” had betrapt met een meisje dat naar school ging bij het Heilig Graf in de Plankstraat. Jasper Seghers en Caroline Boffin waren inderdaad nog zalig aan het genieten van hun laatste vakantiedagen. Innig verstrengeld in het stadspark, zo werden ze door de surveillant betrapt, terwijl ze elkaar tongkussen aan het geven waren… en Jasper zijn handen niet echt thuishield.

Voor de ouders van Jasper zat er niets anders op dan voor hem een andere school te zoeken waar hij alsnog zijn Humaniora kon afmaken zonder een jaar te moeten overdoen. Het liefst hadden ze hem in een kostschool “gestoken”, maar dat botste bij Jasper op hardnekkige tegenstand. Na veel ruzie en discussie schreef Renaat Seghers zijn zoon dan maar in op het Amandusinstituut in Heers. Korte tijd voordat Seghers zijn zoon inschreef op die middelbare school was daar ook het internaat opgeheven wegens gebrek aan belangstelling, dus Jasper had geluk.

Het Sint Amandusinstituut werd een school met enkel maar externen. Samen met die verandering kwamen er enkele jongere leerkrachten die geen priesters waren, niet tot religieuze ordes behoorden of er niet uitzagen als Egyptische mummies. Concreet was Berenice Mondelaers er daar één van. Ze was een niet heel slanke brunette, gezegend door God met een ronde kont en D-cups. Ze won echt de genetische loterij toen ze ook een mooi gezicht en een goed verstand van de Schepper meekreeg.

Lerares Latijn Mondelaers was uiterst bekwaam in haar vak, streng en veeleisend. Erg sexy was zij ook. Zelfs als ze grootmoeders blouses droeg met een kraag tot onder haar kin, rokken tot halverwege haar kuiten en af en toe een jeans kon ze niet verbergen dat ze een uiterst begeerlijke vrouw was en een figuur had dat mannen aan het fantaseren en aan het transpireren zette.

De medeleerlingen van Jasper Seghers in de Rhetorica waren in 18,19 jaar. Het was een klas van 21 met voetbal spelende, vechtende en levenslustige jongens. Ze zaten tot aan hun ogen vol testosteron. Een bepaalde groep leerlingen van het Sint Amandusinstituut ging tijdens pauzes stiekem roken. Hun school was omgeven door sportvelden en er lag een bos dichtbij maar niet helemaal in het midden van nergens. Sommige leerlingen durfden veel. Ze gingen tijdens de pauze het bos in en rookten sigaretten, enkele uitzonderingen niet te na gesproken.

Maar dat veranderde. Toen ze de nieuwe voor Latijn hadden maakten diezelfde jongens die rookten, voor het eerst in hun leven, voorbereidingen en Latijnse vertalingen in de studiezaal. Dat beviel Berenice Mondelaers zeer, en zij prees haar leerlingen daarvoor. Toch kon de mooie lerares Latijn veranderen in een echte sexy duivelin als iets haar niet ging of iemand haar van streek bracht.

Jasper Seghers raakte in de ban van Berenice Mondelaers. Hij deed in de les Latijn zijn uiterste best om op te vallen. Dat lukte hem niet echt, omdat voor Latijn en een aantal andere vakken hij geen bolleboos was. Bij ondervragingen schreef hij meer dan eens onzin, en rond-de-pot-draaien, daar had hij op het Klein Seminarie in Sint-Truiden al een brevet op gehad. Maar lerares Mondelaers kon hij met die tactiek geen zand in de ogen strooien, daarvoor was ze te intelligent en te pienter.

Het duurde niet lang of Jasper Seghers was dolverliefd op zijn lerares Latijn. Meer en meer kreeg hij zwoele en zondige gedachten als hij in zijn geest haar beeld opriep zonder kleren aan. Soms was het zo erg dat hij op zijn studeerkamer in Sint-Truiden een ventilator bijhaalde om zijn verhit gezicht af te koelen…

Zo kon het niet blijven duren, dat besliste Jasper bij zichzelf. Bij een speciale gelegenheid, een grote ondervraging over Tacitus, die aartsmoeilijke beknopte geschiedschrijver, wou Jasper Seghers geen modderfiguur slaan en niet slecht gezien of uitgelachen worden door zijn lerares Latijn. Hij begon met voor zichzelf een briefje te schrijven "van zijn ouders". Maar hij had zijn briefje slecht getimed. Hij schreef het in de klas, net voordat de ondervraging over Tacitus ging beginnen. Zijn lerares zag hem het doen, maar ze liet hem bezig zijn. Toen stond hij op, bracht het naar haar toe, bloosde, en stamelde dat hij zijn herhaling niet had kunnen leren omdat hij de avond ervoor ziek was geweest. Hij gaf Berenice het briefje. Ze keek ernaar terwijl ze wist dat hij het zelf had geschreven. Er stond:

"Mijn zoon Jasper Seghers kreeg gisteren na school een acute aanval van migraine en kon daardoor zijn les niet leren. Getekend, Renaat Seghers."

Jasper wachtte de reactie van Berenice af, een beetje bang. Nu hij zo kort bij haar stond was hij overweldigd. Wat een geweldige vrouw was zij toch wel! Maar de reactie van zijn lerares Latijn had hij wel niet verwacht. Ze herlas het briefje nog eens, en glimlachte daarna, wreed en sexy.

"Dus je was ziek? Migraine, uh?" vroeg ze hem, voordat ze van plan was zijn hoofd eraf te bijten.

"Uhhhh, juffrouw."

Ze beet zijn hoofd eraf. Figuurlijk dan. Ze kwam dichterbij, en ze greep Jasper vast met de revers van zijn jas. Haar hoofd bracht ze zo dicht naar hem toe dat hun lippen elkaar bijna raakten.

Leugenaar,” fluisterde ze, zo stilletjes dat de andere leerlingen het niet konden horen. “Verdomde leugenaar.”

Het was niet positief wat ze zei, maar oh, zo opwindend. Jasper stond nu maar op een halve meter van Berenice af. Ze droeg die dag een strakke spijkerbroek, wel geen laag uitgesneden blouse, maar dat was niet nodig. Er was geen enkele hetero leerling in de klas van Jasper die niet naar haar lonkte toen ze zich omdraaide en op het bord schreef welke passage van Tacitus ze moesten vertalen en er commentaar op geven. Dat was altijd zo. Natuurlijk was het Sinterklaas en Kerstmis tegelijk als Berenice zich voorover boog om een stukje gevallen krijt op te rapen, of iets uit haar boekentas te halen.

Jasper had eigenlijk voordat hij Berenice Mondelaers had leren kennen nooit echt van Latijn gehouden. Vreemd genoeg bepaalde zij voor een groot stuk zijn verdere levensloop. Niet dat het op amoureus gebied met haar iets werd. Dat was een jongensdroom geweest voor Jasper Seghers, zinnelijke verlangens van een verhitte puber, slachtoffer van een overdosis hormonen.

Van haar dromen, dat deed hij nog, maar toch minder en minder. Zich haar in haar naakte pracht voorstellen, dat gebeurde na een tijdje ook niet meer.

Toen, op een dag in mei, kondigde Berenice Mondelaers tijdens de les aan dat ze in het begin van de grote vakantie ging trouwen. Daarna zou ze op haar huwelijksreis in Italië de belangrijke plaatsen uit de Klassieke Oudheid bezoeken. Toen wist Jasper Seghers het wel, en gaf hij de vrouw van zijn dromen op.

Maar door de persoonlijkheid van zo een begaafde lerares als Berenice Mondelaers ging Jasper Seghers het jaar daarop naar Leuven om op zijn beurt Klassieke Filologie te studeren . De hormonen van zijn tijd als jongeman kwamen aan hun trekken met de porretjes in Leuven, want die waren gemotiveerd voor de liefde en kenden geen remmingen of schaamte.

Jasper Seghers kwam met die heerlijke meisjes goed aan zijn trekken. Nochtans, de herinneringen aan de nieuwe lerares Latijn zijn hem voor altijd bijgebleven.

© Bruno Roggen, Anhée, 2021


 

 


 


Submitted: May 22, 2021

© Copyright 2021 impetus. All rights reserved.

  • Facebook
  • Twitter
  • Reddit
  • Pinterest
  • Invite

Add Your Comments:


Facebook Comments

More Romance Short Stories

Other Content by impetus

Short Story / Romance

Short Story / Romance

Short Story / Romance