Het etentje bij Victorine

Reads: 103  | Likes: 2  | Shelves: 0  | Comments: 0

  • Facebook
  • Twitter
  • Reddit
  • Pinterest
  • Invite

Status: Finished  |  Genre: Romance  |  House: Booksie Classic

Twee vroegere liefjes van op de middelbare school ontmoeten elkaar negentien jaar later...

Het etentje bij Victorine

 

Verwittiging:

 

Dit verhaal bevat sterk erotische passages. Het is enkel bedoeld voor de volwassen rijpere lezer.

 

Alle overeenkomsten met reëel bestaande personen en/of situaties zijn louter toevallig en vallen volledig buiten de wil, het opzet en de verantwoordelijkheid van de auteur.

 

Het was er eindelijk van gekomen… Al zo lang hadden Victorine Thonissen en diaken Gerrit Duyckaerts al aan elkaar beloofd dat ze elkaar terug gingen ontmoeten. Negentien jaar daarvoor hadden ze gelijk op dezelfde middelbare school in Sint-Truiden gezeten. Toen al hadden ze een boontje voor elkaar gehad. Liefjes waren ze wel geweest, maar daar was niets concreets uit voortgekomen. Achteraf hadden ze allebei een andere partner gevonden, en waren er mee getrouwd. Victorine was lerares Latijn geworden in een Heusdense school, Gerrit was nu diaken in zijn parochie Sint-Rochus, en hij voelde er zich erg goed.

 

Allebei waren ze nu al meer dan vijftien jaar getrouwd. Dieter, de man van Victorine, wist dat zijn vrouw en Gerrit Duyckaerts vroeger op school in Herk-de-Stad liefjes waren geweest. Het was hij die op het idee was gekomen om de diaken bij hun thuis in de Hasseltse Heilig Hartparochie uit te nodigen. Dieter was ambtenaar op het Ministerie van Onderwijs in Brussel, maar ook was hij actief als regisseur in het amateurtoneel, bij verschillende gezelschappen. Hij was van plan om voor de allereerste keer een musical te regisseren bij de groep “Geliefden van Thalia” in Berbroek. Zijn keuze was gevallen op een vereenvoudigde versie van “De Leeuwenkoning”. De bedoeling van Dieter was eens ernstig met diaken Duyckaerts te praten en die proberen te overtuigen om Titiane Seinette, de alom bekende dirigente van het Sint-Rochus dameskoor, te overhalen om voor de gezongen gedeelten van de musical de regie waar te nemen.

 

Die avond was Victorine Thonissen wat zenuwachtig. Voor het eerst sinds lang zou ze de man terugzien op wie ze toen ze achttien was stikverliefd was geweest. Zij keek rond in de ruimte waar het etentje zou doorgaan, een hoger gelegen gedeelte in de zitkamer, vlak langs de open keuken. De tafel was feestelijk gedekt, de wijn stond klaar, en het eten in de keuken rook heerlijk.

Zoals afgesproken meldde diaken Gerrit Duyckaerts zich om zeven uur aan in het huis dat vlak bij de installaties van Sporting Hasselt lag. Victorine en Gerrit begroetten elkaar formeel. Ze schudden elkaars hand, en daar bleef het bij. Het leek wel of ze een beetje verlegen waren om elkaar terug te zien, en of ze even terugdachten aan hun gezamenlijk romantisch verleden.

Ook Gerrit Duyckaerts keek eens rond in de woonruimte. Het was duidelijk dat hij niet te vroeg gekomen was. Victorine was klaar om haar eten op te dienen. Als haar man maar thuis was, maar Dieter was er niet…

In de keuken ging Victorine’s telefoon. Aan de toon van het gesprek dat hij uit de keuken hoorde naar de woonkamer drijven kon Gerrit opmaken dat Dieter niet snel thuis zou komen.

"Godverdomme!" De stem van Victorine was scherp en hoog toen ze terugkeerde naar de woonkamer. Het leek erop dat ze zich moest inhouden om haar telefoon niet op de grond neer te kwakken. Maar ze beheerste zich net op tijd. In plaats daarvan haalde ze diep adem, pakte haar glas en nam een grote slok rode Saint Bruno wijn.

Gerrit Duyckaerts was ook getrouwd, en hij had ervaring genoeg met vrouwen om te weten dat het soms het beste was om niets te zeggen. Op basis van de frons op Victorine's gezicht vermoedde hij dat dit nu een van die keren was.

Niettemin nam hij voorzichtig het woord: "Is er iets mis?"

Dieter komt zoals altijd weer te laat,” zei Victorine, en het klonk alsof ze haar woede nauwelijks kon bedwingen. “Niet alleen te laat. Hij gaat het helemaal niet redden. Zo ziet het er toch naar uit."

"Zit hij vast in het verkeer op de autostrade of zo?" vroeg Gerrit.

Nee, hij zit vast op het theaterbureau in Brussel,” zei ze. "Er is een probleem opgedoken met de auteursrechten van een toneelstuk dat hij aan het regisseren is voor een gezelschap in Sint-Joris Alken. Dat heeft hij voor een stuk zelf herschreven, en daar zijn ze over gevallen. Hij had met zijn poten van de oorspronkelijke tekst moeten afblijven!”

"Ah, dat is jammer," zei Duyckaerts. "Wil je dat ik maar terug naar huis ga?"

'Waarom zou ik willen dat je weggaat? En alles verspillen wat ik de hele namiddag heb gekookt? Het maar in de vuilnisbak kieperen?" vroeg ze, terwijl ze met haar hand naar de keuken zwaaide. “Blijf tenminste wat eten. Ga toch zitten. Zo dadelijk beginnen we eraan, maar eerst heb ik wat meer wijn nodig."

Ze vulde haar glas bij met de Bordeauxwijn en liet zich tegenover Gerrit op een stoel zakken.

"Weet je, veel vrouwen zouden dit niet pikken," zei ze. "Vooral niet met hoe de zaken nu tussen ons zijn."

"Wat bedoel je?" vroeg de diaken.

Victorine haalde haar schouders op.

Je mag het net zo goed weten,” zei ze. "We hebben geprobeerd de dingen stil te houden, maar het gaat al een hele tijd slecht tussen mij en Dieter. Het lijkt wel of de grimmige situatie tussen mijn zus Anita en haar man Frans ons ook besmet heeft… Ik kan me zelfs de laatste keer dat Dieter en ik samen sliepen niet meer herinneren."

De diaken zijn mond viel een beetje open.

"Ik snap het niet," zei hij. "Jij bent zo een mooie vrouw, en die met rust laten als man... Het is gewoon onbegrijpelijk."

"Jij denkt dan dat ik mooi ben?" vroeg Victorine met een flemend stemmetje.

Gerrit voelde zijn wangen warm worden. "Uh, wel... Dat heb ik je vroeger op het college toch al gezegd..."

"Gerrit, dat herinner ik me echt niet.”

Tja, dat kan ik moeilijk geloven… Herinner je je ook niet meer dat je toen geen seks met me wou?”

Ja, dat wel. Maar ik was toen nog maar achttien, een onschuldig meisje, erg katholiek opgevoed… Ik wou maagd blijven tot aan mijn huwelijk. Dwaas, achteraf bekeken, maar gedane zaken nemen geen keer. En nu, voel je je seksueel aangetrokken tot mij nu ik twintig jaar ouder ben?"

Gerrits wangen gingen van warm naar heet.

Eh, ik, tja, weet je…” Hij slaagde er niet in om uit zijn woorden te komen voordat zijn stem stierf. Hij had in feite al van toen hij ook achttien was, en de jaren daarna, heet gestaan voor Victorine, maar hij had nooit verwacht dat ze hem erop zou aanspreken.

Ze barstte in lachen uit.

"Ik plaag je gewoon," zei ze. "Maar voor de duidelijkheid, ik denk dat jij erg knap geworden bent, knapper dan toen je achttien was."

Gerrit bloosde, en hij zei: “Bedankt, Victorine… Hoe dan ook... wat ga je doen nu dat Dieter niet met ons mee komt eten?"

Ze zuchtte. "Ik kan niet veel doen. Hij geeft nu alleen nog om zijn werk op het Ministerie van Onderwijs, en vooral om zijn bezigheid als toneelregisseur na zijn eigenlijke werkuren. In sommige periodes van het jaar is hij geen enkele avond thuis, zelfs niet in het weekend. Ik denk niet dat hij zelfs merkt dat ik dat helemaal niet graag heb en dat het me van streek maakt."

"Misschien moet je hem een lesje leren."

"Ja, misschien heb je gelijk..." zei Victorine terwijl ze opstond om naar de keuken te gaan. Ze keek Gerrit lang aan, alsof ze echt nadacht over wat hij had gezegd, tilde haar glas op en dronk de rest van haar wijn in één teug leeg.

"Wow! Je kan er goed mee weg,” lachte de diaken. “Wat bezielde je? "

Meer dan je denkt… Wie gaat er me opnieuw goed doen voelen, als een begerenswaardige vrouw?” vroeg ze zich luidop af.

Ze liep om de tafel heen en ging naast Gerrit staan. Ze liet haar hand over zijn wang glijden en keek hem nog een laatste keer aan, alsof ze nog een beetje onzeker was, maar leunde toen voorover en drukte haar mond tegen de zijne. Gerrit was verrast, geschokt zelfs, maar hij was ook een man van vlees en bloed. Victorine liet haar tong in zijn mond glijden en hij zoog er hard op. Zijn lul kwam bijna onmiddellijk tot leven, zwol in zijn onderbroek toen Victorine haar tong rond de zijne kronkelde. Bijna onwillekeurig stak Gerrit zijn hand uit en streek met zijn hand langs haar been, terwijl hij haar bij de achterkant van haar dij vasthield. Toen zij hun kus eindelijk afbrak deed Victorine een stap achteruit en keek Gerrit aan alsof zij hem nog nooit eerder had gezien. Haar ogen lichtten op door een donker vuur, haar lippenstift was uitgesmeerd en haar volle borsten zwollen bij elke ademhaling.

"Waar ging dat heen?" vroeg Gerrit. “Wat is de bedoeling?”

Zoals je al zei, hij moet hij een lesje leren,” zei Victorine. "En ik kan geen betere les bedenken dan met mijn oud lief van twintig jaar geleden te rommelen. Kan jij dat ook?"

Gerrit leunde achterover in zijn stoel en keek haar lang aan. Haar blouse was losgeraakt uit haar rok en er was een lange lok haar over haar gezicht gevallen. Haar lippen waren vol en wachtten op een nieuwe kus, zo leek het. Ze had er nog nooit zo lekker uitgezien, en na jaren van onderdrukt verlangen was de diaken klaar om zichzelf los te laten en zich te laten gaan.

"Nee," zei hij. "Ik denk niet dat je een andere keus hebt." Hij stond op het punt uit zijn stoel op te springen en haar in zijn armen te drukken, toen ze haar hand uitstak en een vinger opstak.

"Beweeg je niet," zei Victorine. "Je blijft waar je bent."

Een blik van verwarring gleed over Gerrit zijn gezicht, maar die verdween bijna onmiddellijk toen Victorine op haar knieën viel en dichterbij kwam, tussen zijn dijen. Zijn piemel begon al hard te worden door haar kus, maar toen ze naar zijn ritssluiting reikte en zijn broek naar omlaag trok voelde hij zijn pik bonzen alsof die op springen stond. Victorine greep hem door zijn ondergoed heen, kneep hem stevig vast en er verscheen een glimlach over haar gezicht.

"Je hebt daar een mooie grote lat, Gerrit," mompelde ze. "Ik denk dat het tijd is dat die naar buiten komt om te spelen."

Ze trok zijn onderbroek naar beneden om zijn piemel vrij te maken en haar glimlach werd nog breder.

"Lekker groot," herhaalde ze, terwijl ze zijn onderbroek nog verder naar beneden rukte voordat ze haar handen over zijn pik liet dwalen. “Niet overdreven dik, maar wel mooi lang, je ding.” Haar ogen lichtten op alsof het de morgen van Sinterklaas was en ze net een cadeautje voor zichzelf had uitgepakt.

Diaken Gerrit legde een hand op haar wang en liet zijn vingers over haar volle, weelderige lippen glijden. Victorine beet erop als een jong hondje en hij liet twee vingers in haar mond glijden. Ze zoog hard, en toen Gerrit haar zo op haar knieën zag terwijl zijn vingers in en uit haar natte mond gleden, kreeg hij weer zijn hartslag onder controle. Het was allemaal verschrikkelijk sexy, maar het was niet wat hij op dat moment wilde. Hij dacht aan zijn plichten als diaken, maar ook aan Titiane Seinette met wie hij de dag ervoor twee keer achter elkaar het Hooglied der Liefde had gezongen, eerst op de achterbank van zijn Citroën Picasso, en drie uur later, na de repetitie van het dameskoor, op de vloer van de sacristie…

Gerrit liet zijn hand wegglijden uit haar mond en stopte zijn vingers in haar haar. Maar Victorine drong aan. Zij bewoog haar gezicht naar zijn kruis en liet één hand zachtjes op en neer over zijn stijve pik glijden terwijl ze met de andere zijn ballen streelde. Ze bracht haar mond zo dicht bij zijn gezwollen lid dat hij haar warme adem erop kon voelen.

Zeg me wat je wil dat ik doe,” zei ze. “Ik wil het in je eigen woorden horen. Ik wil dat je me een ondeugend gevoel geeft. Kom niet aandragen met je kerkelijke wisjewasjes, niet bij mij."

"Goed dan. Pijp me," zei Gerrit eenvoudig. Dat was iets dat Titiane Seinette hem tot dan toe vierkant had geweigerd. Haar in haar kut neuken, in eender welke positie, dat mocht hij zo vaak de gelegenheid zich daartoe bood. Anaal, en pijpen of haar kut laten likken, daar was met Titiane geen sprake van.

Neem mijn pik in je mond. Ik wil je tong helemaal over me heen hebben. Over mijn eikel, mijn schacht, mijn ballen."

Victorine’s ademhaling werd zwaarder en ze leunde voorover om zijn eikel tegen haar wang te laten drukken.

"Ik zoog vroeger aan de pik mijn man," fluisterde ze, terwijl ze haar tong uit haar mond liet glijden en tegen de gladde huid aan de onderkant van zijn piemel streek. “Maar nu niet meer. Nu wil ik jou in mijn mond, Gerrit. Maakt dat me een slet?"

Je wordt er geen slet van,” zei Gerrit. “Voor mij toch niet. Ik zie het als een van de aspecten van de afspiegeling van de Goddelijke liefde. Ga nu maar aan het werk. Ik bid morgen de Heer wel dat hij ons onze zwakheid zou vergeven."

Victorine richtte zich een beetje op, wierp Gerrit een vurige laatste blik toe, deed haar mond toen wijd open en liet zijn pik centimeter voor centimeter in haar mond glijden totdat ze het hele ding naar binnen had.

"Oh, Jezus Christus," mompelde de diaken en deed zijn ogen dicht. Zijn staaf pulseerde hevig in haar keel en zijn handen vlogen naar de achterkant van haar hoofd, alsof hij wou beletten dat zij er zou aan denken om zich terug te trekken.

Hij had zich geen zorgen hoeven te maken. Langzaam begon Victorine haar hoofd te bewegen. Gerrit kon zien hoe haar wangen zich uitholden, zo hard zoog ze op zijn lul. Haar mond was zo heet, zo nat, dat hij bijna vanaf het begin moest vechten om de controle over zichzelf te behouden terwijl ze hem bewerkte.

Gerrit was blij dat zij na een minuut langzaam haar hoofd achterover liet glijden en zijn piemel uit haar mond liet glippen. Nog een halve minuut langer, en dan was hij klaargekomen, daar was hij zeker van.

"God, ik hou van je pik," mompelde Victorine, en legde een slordige kus op zijn eikel. "Ik mag dat eigenlijk niet zeggen, maar Dieter is een beetje aan de korte kant. Ik had nooit gedacht dat je zo'n bengel tussen je benen zou hebben."

Haar ogen glinsterden toen ze naar hem opkeek.

Ik had nooit gedacht dat je zoiets met mij zou doen,” zei Gerrit. "Het is fantastisch."

"Goed, maar nu is het tijd voor wat anders. Vooruit,” beval ze. "Breng je heupen naar de rand van de stoel."

De diaken deed wat hem gezegd werd, en ze duwde zijn dijen naar zijn borst, maakte de weg vrij voor haar en stelde hem volledig bloot. Victorine dook naar voren om van zijn pik te genieten als een roofvogel van een prooi. Ze kwijlde helemaal over zijn eikel, sloeg er toen mee tegen haar wang en vulde de kamer met een nat smakkend geluid.

"Serieus, dit is een verdomd geweldige lul," fluisterde ze, net voordat ze hem weer in haar mond naar binnen liet glippen. Ze zoog er hard op, maar niet erg lang. Toen ze hem weer naar buiten liet glijden, was haar adem zwaar van lust.

Gerrit greep de armleuningen van de stoel vast en haalde diep adem, nauwelijks in staat om zijn opdringend zaad tegen te houden.

"God, dat was weer goed," mompelde hij. “Het kan eigenlijk niet beter.”

"Wacht maar tot je ziet wat er gaat gebeuren," zei ze, voordat ze een laatste keer op elke teelbal zoog. Toen zakte haar tong naar beneden, om tegen de onderkant van zijn zak te strijken. Dan lager. En lager. "Oh Jezus! Ook dat nog!" hijgde Gerrit, toen haar tong zijn bilnaad vond.

De diaken voelde zijn ballen samenknijpen toen een golf van hartstocht in hem opwelde. Hij had nog nooit zoiets gevoeld, en het werd Gerrit opeens allemaal te veel. Die manier van de liefde te bedrijven, daar was geen sprake van met Titiane Seinette…

"Je kunt maar beter stoppen, Victorine" kreunde hij, terwijl hij elke spier die hij had op elkaar klemde. "Anders ga ik komen."

Victorine begreep hem, en ze hield voorlopig op. Gerrit trok haar overeind en kuste haar toen, liet zijn tong in haar mond glijden, terwijl zijn handen haar billen op elkaar klemden en haar dichterbij bracht.

"Ik weet het zeker," zei hij. "Ik verlang al jaren naar je. Laat me je proeven."

Er verscheen een glimlach op haar lippen. "Goed dan, als je echt wil..."

Gerrit haastte zich, tilde haar op in zijn omhelzing en droeg haar naar de zitbank in de woonkamer. Ze had lange benen en rondingen op de juiste plaatsen, maar ze was verrassend licht in zijn armen, en terwijl hij liep, strekte ze haar nek uit voor nog een kus. Toen hij haar eindelijk neerzette hielp hij haar uit haar kleren. De conservatieve rok en blouse, smaakvol en stijlvol, bedekten de pikantste lingerie die hij ooit bij een meisje had gezien. Het was alsof Victorine overdag lerares was en 's nachts tippelde. De kanten beha omvatte nauwelijks haar borsten, het slipje onthulde praktisch alles over haar heerlijke billen, en haar kousen werden omhoog gehouden door kousenbanden die een fijne lijn langs haar gespierde, stevige dijen trokken.

"Verdomme, Victorine,” vroeg de diaken, “draag je dit elke dag?"

Niet elke dag,” zei ze. 'Ik heb dit vanavond speciaal voor Dieter aangetrokken. Hij is er niet, dus, zijn verlies en jouw winst."

Of Gerrit haar moest geloven wist hij niet, maar het kon hem niet echt schelen. Misschien had zij die frulletjes wel opzettelijk aangetrokken voor hem, en niet voor Dieter? Victorine ging op de bank zitten, duwde haar heupen naar voren en spreidde haar benen wijd uit elkaar.

"Nu, zei je niets zei over het opeten van mijn poesje?"

Daar had de diaken geen woord over gezegd. Hoe dacht eraan hoe Titiane Seinette dat absoluut niet wou. Maar nu had hij de kans… Gerrit knielde tussen haar benen, kuste Victorine op haar knie, ging toen naar haar dij toe en bewoog ten slotte zijn mond naar haar Venusheuvel. Hij blies een warme zucht door de stof van haar slipje en Victorine zuchtte van plezier terwijl ze op de zitbank kronkelde.

Gerrit kon haar ruiken. Hij haalde diep adem en waardeerde haar bedwelmende geur alsof hij op het punt stond te genieten van een goed glas Cristal Alken. Daar had hij altijd van gehouden, maar toch nog meer van meisjespoesjes. Voorzichtig trok hij haar slipje opzij en hij werd begroet door een van de liefste spleetjes dat hij ooit had gezien, klein, discreet, en pas geschoren. Het smeekte om gekust te worden.

Hij likte haar eerst langzaam, sleepte zijn tong helemaal op en neer in haar gleufje, amper tussen haar lippen in en borstelde slechts een klein beetje tegen haar clitoris aan.

Geef me meer,” zei Victorine terwijl ze zwaar ademde. "Plaag me niet. Hou je maar niet in."

De diaken deed wat hem gezegd werd. Hij strekte zijn vingers uit om haar lipjes te spreiden en liet zijn tong op haar clitoris rusten. Hij likte er met krachtige, brede streken van zijn tong overheen en bedekte haar lustknopje met zijn speeksel. Hij voelde Victorine’s dijen trillen, en ze stak een hand in zijn haar en trok er hard aan. Gerrit begon zijn tong op en neer haar kutje te laten dwalen, maar erg diep raakte hij daar niet mee. Daarom schoof hij maar weer omhoog om haar clitoris te kietelen. Ze was zo lief als hij zich had voorgesteld, en haar opeten was net zo goed voor hem als voor haar blijkbaar. Maar er was meer dat hij wilde…

Hij trok haar dichter naar de rand van het kussen, duwde toen haar dijen naar omhoog en rukte ruw haar slipje uit.

"Ah, eindelijk!" gilde Victorine van verrukking. “God, dat je voelt wat ik zo hard nodig heb! Poep me toch eens ferm! Dieter doet dat nooit meer met me!"

Even dacht diaken Duyckaerts aan hoe schandalig Titiane Seinette dat werkwoord vond, net zoals “neuken”, maar tegen Victorine zeggen dat ze beter zou zeggen dat ze wou “gevogeld” worden, of “het Hooglied der Liefde zingen”, dat deed hij toch maar niet.

"Hij weet niet wat hij mist," zei Gerrit. “Hou je klaar, ik ga in het struikgewas duiken.” Alleen, bij Victorine was er van struikgewas geen sprake. Zij had haar kutje zorgvuldig geschoren.

Gerrit leunde een beetje achterover en hield haar billen uit elkaar voor een beter zicht. Door haar zo te zien, met haar kutje druipend en die strakke kont vlak voor hem, had hij in zichzelf een honger gewekt die hij in lange, lange tijd niet meer had gevoeld. Negentien jaar was dat geleden, toen had hij ook zo erg verlangd om in Victorine’s kutje ontvangen te worden en mogen klaar te komen. Nu was dat moment eindelijk daar…

Kus me, en poep me toch,” smeekte ze, kronkelend op de zitbank. “Asjeblieeeeeeef,” kreunde ze. "Ik heb het nodig. Steek hem er alsjeblieft in. Ik wil je piemel in mijn spleet."

Victorine wachtte niet langer. Zij nam zelf het initiatief, greep Gerrit zijn pik vast en liet die even in haar vuist heen en weer liet glijden. “Lekker groot,” mompelde ze waarderend. "En hard. Precies zoals ik ze graag heb.”

Toen ze dat zei kon diaken Duyckaerts zich niet van de indruk ontdoen dat Victorine Thonissen toch wel meer ervaring kwestie piemels had dan alleen maar met haar man Dieter. Maar zoals hij zelf gepredikt had in de kerk van Sint-Rochus tijdens de advent: “Wie zonder zonde is, werpe de eerste steen..." Ook hij was met Victorine Thonissen niet aan zijn proefstuk toe.

Victorine legde zich op haar rug en deed haar benen wijd open. Gerrit haalde diep adem. Het was een geweldig zicht. Haar schaamlippen gaapten open, wachtend op zijn komst, en haar klitje glinsterde nog steeds van zijn speeksel. Ze zag er uit om te eten.

Maar het was tijd voor actie. Gerrit kwam dichterbij en nam zijn lul zelf in de hand, terwijl hij de kop van zijn pik op en neer liet glijden langs haar spleetje. Ze was kletsnat en haar lippen klampten zich rond zijn eikel vast.

Toen Gerrit bij haar naar binnen drong ging dat erg vlot. Zonder horten of stoten gleed zijn piemel al van de eerste poging helemaal tot aan zijn teelballen in haar doornatte flamoes. Victorine schreeuwde het uit, en ze hijgde na wat er uitzag als een mengeling van schok en hartstocht.

"Geweldig, je bent zo hard en je zit zo diep," fluisterde ze. “Nooit tevoren heb ik me zo gevuld gevoeld.”

"En jij bent zo strak," antwoordde Gerrit, terwijl hij haar kutje begon te bewerken. “Zeg maar op tijd als ik je pijn zou doen.”

Maar Victorine had helemaal geen pijn, integendeel. Gerrit gaf haar de volle laag. Hij pompte zichzelf in en uit haar liefdestunnel en sloeg bij elke slag met zijn ballen tegen haar schaamlippen. Zij stak haar bovenlichaam naar omhoog omdat ze wou dat hij zich tegelijk ook met haar borsten bezig hield.

Dat deed Gerrit erg graag, en door Titiane Seinette te vogelen was hij daar ondertussen een expert in geworden. Zo groot als de tieten van Titiane waren die van Victorine niet, maar ze waren toch de moeite waard, mooi rond en vol, maar met iets donkerder tepels dan die mooie roze van Titiane. Gevoelig waren ze wel. Dat merkte hij terwijl hij ze streelde en ze kuste. Victorine hijgde nu hard. Ze duwde Gerrit zijn hand weg en begon haar eigen borsten te masseren terwijl hij haar neukte.

"Dit doet zo ... verschrikkelijk ... goed," kreunde ze. “Asjeblief, poep me wat sneller!”

Dat deed Gerrit. Hij pakte haar nu bij haar heupen en hield haar op haar plaats terwijl hij sneller in haar kutje begon heen en weer te rammen. Het was voor de diaken een verleidelijk uitzicht Victorine zo naakt en open onder hem te zien liggen terwijl hij zijn vogeltempo stelselmatig opvoerde. Bij elke harde stoot jankte Victorine van genot, terwijl ze steeds dichter naar haar orgasme werd geduwd.

Ga door,” drong ze aan. "Ga gewoon zo door. Je gaat me laten komen. Zo dadelijk ga ik komen. Doe door!"

Haar stem was hees en dik van lust.

“Je bent niet de enige die klaar gaat komen,” besefte Gerrit. “Zo dadelijk ga ik ontploffen.”

Het was verbazingwekkend dat hij het zo lang had volgehouden, en nu hij eindelijk voor de allereerste keer in haar zat, werd het moeilijk om het nog veel langer vol te houden.

Victorine drukte haar heupen tegen hem aan en deed zijn piemel nog dieper in haar naar binnen dringen. Toen hij eindelijk de controle verloor, een golf van binnen in zijn teelballen voelde beuken en hij in gulpen zijn sperma in haar kut spoot, kon hij zien dat Victorine eindelijk ook kreeg wat ze nodig had. Niets anders deed er op dat moment toe. Hun bevrijdende kreten weergalmden door de zitkamer toen hij haar volledig vulde met zijn pik terwijl zijn sperma eruit stroomde in haar diepte. Hij voelde haar kutje pulseren en krimpen terwijl ze klaarkwam.

Diaken Gerrit dacht dat hij nog nooit zo goed bij een andere vrouw gepast had, zowel figuurlijk als letterlijk. Waarom had ze hem niet toegelaten seks met haar te hebben negentien jaar daarvoor? Voor allebei zou hun leven dan wellicht een heel andere wending hebben genomen…

Victorine jammerde toen hij zich eindelijk terugtrok en zijn slap geworden piemel uit haar kutje gleed.

Ik wou dat je voor altijd in me kon blijven,” zuchtte ze. Haar ademhaling werd langzaam weer normaal, en toen ze hem aankeek viel het Gerrit op hoe mooi, maar ook een beetje wild, ze er op dat moment uitzag. Haar zorgvuldig opgemaakte haar was losgeraakt, haar lippenstift was uitgesmeerd door zijn mond en zijn pik, en ze had een fijn laagje zweet op haar gezicht. “Prachtig is ze,” dacht hij. “Maar dat was ze op het college ook al…”

"Ik zou dat geweldig vinden," zei hij. "Maar Dieter komt zo dadelijk weer thuis."

Victorine haalde haar schouders op.

Ik betwijfel het,” mompelde ze, ging toen op de bank zitten, met de blote billen op het leer, en ze slaakte een diepe zucht. "En op dit moment kan het me niet schelen. Hij was niet hier voor mij. Jij was er wel."

Ze legde een been naar omhoog, reikte naar beneden tussen haar benen en schepte met twee vingers zijn sperma uit haar kut, waardoor haar hand bedekt was met melkachtige klonters.

"Zoveel sperma," mompelde ze, terwijl ze zijn zaad op elke tepel uitsmeerde voordat ze haar vingers in haar mond nam en ze schoonlikte. “En zo lekker ook nog! En je was zo lief."

Niet half zo lief als jij,” zei hij. “Dat was je negentien jaar geleden ook al, maar toen…”

Zwijg daar maar over,” onderbrak Victorine hem. “Wees blij dat we na al die tijd elkaar toch hebben teruggevonden.”

Gerrit knielde weer tussen haar benen en kwam naar voren voor een kus. Haar mond was allemaal zoet en zout, met een vleugje aardbeienlipgloss en de hazelnootachtige smaak van zijn eigen sperma. Toen ze eindelijk ophielden met hun kus leunde Victorine naar voren en sloeg haar armen om hem heen terwijl ze haar hoofd op zijn schouder legde. Hij voelde haar adem over zijn huid stromen en hij voelde haar nog een beetje trillen, alsof ze zichzelf nog steeds in zijn armen kalmeerde. Het was een heel teder moment, zo in tegenstelling tot de verhitte lust waaraan ze zich nog maar even geleden hadden overgegeven.

Toch wist de diaken dat hij niet zoveel tijd had om met zijn naakte lichaam tegen het hare te blijven hangen, hoe graag hij dat ook had gewild. Gerrit glipte uit haar omhelzing, stond recht, liep voorzichtig achteruit, en zei:

Victorine, liefste, ik denk dat ik nu echt hier weg moet.”

Hij stond op het punt zich om te draaien om zijn kleren te pakken en zich terug aan te kleden. Maar dat ging zomaar niet. Victorine pakte zijn slappe pik stevig vast en trok eraan, alsof ze een puppy aan de lijn vasthield.

"Je gaat nergens heen," zei ze. "Tenminste voorlopig nog niet. Schenk jezelf nog een drankje in."

"Maar hoe zit het met Dieter?" vroeg Gerrit ongerust.

"Ik geef hem nog een uur," zei ze. “Daarna zou ik zijn avondeten opnieuw moeten opwarmen. En als hij me dat wil laten opwarmen, dan moet jij mij opnieuw opwarmen."

 

Ze pakte Gerrit zijn hand en stopte die tussen haar benen, terwijl ze met zijn vingers tussen de zachte, plakkerige plooien van haar kut wreef.

Hij had misschien net zijn lading sperma in haar weggespoten, maar Gerrit voelde een bekend kloppen door zijn balzak en zijn pik gaan terwijl hij haar klitje vingerde. Die mond van Victorine, die tieten, die kont... Er was zoveel meer dat hij met haar wilde doen, en in gedachten bad hij Sint-Rochus dat ze op het theaterbureau Dieter nog langer zouden het vuur aan de schenen leggen, dat er een gigantische verkeersopstopping op de autostrade zou ontstaan, of beide bij elkaar.

 

Diaken Gerrit voelde stilaan weer leven komen in zijn geslacht. Lang zou het niet meer duren voordat zijn piemel weer rechtop zou staan en naar Victorine’s neukgaatje verlangen…

 

Het zal me een genoegen zijn,” zei hij en boog zich voorover om Victorine weer te kussen. Er was Titiane Seinette wel, er waren een aantal gewillige meisjes in het kerkkoor die erg graag voor hun diaken hun benen open deden. Maar Victorine… Zij en hij hadden samen een verleden, en Gerrit Duyckaerts vond dat ze van nu af ook samen een toekomst moesten hebben…

 

© Bruno Roggen, Anhée, 2021

 


Submitted: June 01, 2021

© Copyright 2021 Robur. All rights reserved.

  • Facebook
  • Twitter
  • Reddit
  • Pinterest
  • Invite

Add Your Comments:


Facebook Comments

More Romance Short Stories

Other Content by Robur

Short Story / Romance

Short Story / Romance

Short Story / Romance