Hannelore en de mannen

Reads: 64  | Likes: 0  | Shelves: 0  | Comments: 0

  • Facebook
  • Twitter
  • Reddit
  • Pinterest
  • Invite

Status: Finished  |  Genre: Romance  |  House: Booksie Classic

Een jonge vrouw heeft, om welbepaalde redenen, problemen in haar relaties met mannen. Zal ze daar een oplossing voor vinden?

Hannelore en de mannen

 

door Bruno Roggen

 

 

Verwittiging:

 

Alle overeenkomsten met reëel bestaande personen en/of situaties zijn louter toevallig en vallen volledig buiten de wil, het opzet en de verantwoordelijkheid van de auteur.

 

Succes bij de mannen had Hannelore Peers genoeg. Al van toen ze nog maar veertien was zaten de jongens achter haar aan. De eerste keer dat ze seks had was op haar zeventiende, in een tentje ter gelegenheid van Pukkelpop. Die eerste keer was haar echt meegevallen. Ook als dat eerste vriendje Geert Duchamp er niet in geslaagd was om haar doen klaar te komen had ze het toch heerlijk gehad met hem op Pukkelpop.

Zij had hem proberen te houden na augustus. Daar was ze maar een paar maanden lang in gelukt. Nog voor de Allerheiligenvakantie was hun idylle doodgebloed omdat ze te verschillend waren. Nadat het uit was met Geert besefte Hannie dat ze een beetje verslaafd was aan seks, ook als dat na die eerste keer niet altijd zo goed ging met andere jongens als toen bij Pukkelpop.


 

Bijzonder vreemd was dat Hannelore zonder moeite aan een vrijer kon geraken, maar dat ze er niet in slaagde om er eentje langer dan gemiddeld twee maanden te houden. Dat beterde niet toen ze naar Leuven ging om er Rechten te studeren. Ze had daar succes met de mannelijke studenten. Dat leidde tot wisselende seksuele contacten, maar eigenlijk liep Hannelore met een geheime gedachte in haar achterhoofd. Zij vond dat het nu toch stilaan tijd werd om een vaste partner te vinden, misschien zelfs voor het leven...

Toen ze in haar voorlaatste jaar Rechten zat dacht ze de ware Jacob te hebben gevonden. Patric Jans was een laatstejaars Germanist uit Diest, een enige zoon, die er zeven jaar had over gedaan om zijn Masterdiploma te halen.

Tussen Patric en Hannelore leek het de grote liefde, althans in het begin. Ze gingen samenwonen in Aarschot, en de ouders van Jans financierden alles voor hun zoon. Ze kochten meubels bij Ikea in Zaventem om het appartement op de Dynastielaan in te richten, ze betaalden de huurwaarborg, en zelfs de huur het eerste half jaar. Blijkbaar waren ze dolblij dat hun zoon een mooie vrouw had gevonden die bovendien binnenkort advocate zou zijn.

Jammer genoeg duurde Hannelore’s relatie met Patric Jans nog geen volle twee jaar. Op een dag kwam zij vroeger thuis dan voorzien van het kantoor van haar stagemeester. Zij trof Patric naakt en in volle actie aan in bed met een andere man, Valeer Dirix, ook een germanist die gelijk met hem zijn diploma had behaald. Dat betekende meteen het einde van Hannelore’s droom om een partner voor het leven te hebben. Zij begreep waarom Patric zijn ouders zo blij waren geweest dat hij voor een vrouw gekozen had…

Het hele jaar na de breuk met Patric Jans was Hannelore niet in staat om iets zinnigs te doen. Zij trok opnieuw in bij haar ouders op de Willeman in Kermt. Een aangename huisgenote was ze niet voor haar ouders en haar zussen. Totaal in de war geraakt op emotioneel vlak moest ze in therapie.

Psychiater Surkijn die haar in Hasselt in behandeling nam was een erg zachte man. Hij had enorm veel geduld en zei nooit één woord op een hogere toon dan een ander. De behandeling wierp haar vruchten af, althans zo zag het er naar uit. Na iets meer dan een jaar onder de vleugels van dokter Surkijn had Hannelore min of meer haar evenwicht teruggevonden. Ze vond dat ze sterk genoeg in haar schoenen stond om opnieuw te proberen op zoek te gaan naar een partner.

Maar therapie gebeurt nooit op een eiland. Dokter Surkijn onderzocht tijdens zijn gesprekken met Hannelore ook de relatie van haar ouders. Hij wou weten wat de kijk van Hannelore’s moeder Annie was op liefde. Een verontrustend verhaal begon zich te ontvouwen. Het was een simpele constatering die Hannelore deed als ze aan de situatie bij haar thuis dacht en er de psychiater over vertelde. Ze merkte dat haar moeder zich met creatieve projecten bezig hield en massa’s originele ideeën had. Initiatieven nam Annie Thoonen ook, maar haar man Frits vond dat allemaal maar niks. Hannelore begreep dat haar moeder verbitterd werd als haar vader telkens opnieuw zei dat haar ideeën dromen waren, niet uit te voeren geestesspinsels. Annie Thoonen was verschillende online bedrijfjes begonnen en er ook meer gestopt... zelfs met die het behoorlijk goed hadden gedaan. Voor Hannelore was het duidelijk dat haar moeder langzaamaan angstiger werd en zich in zichzelf opsloot, en dat kon ze niet verdragen.

Het kwam zo ver dat Annie niet eens meer wilde samen met haar man eten. Ze had een geheim leven, of anders gezegd, ze ontwikkelde een soort dubbele persoonlijkheid. Als Frits in de buurt was, was ze blij, opgewekt... gierig zelfs, omdat hij graag had dat ze zuinig was en zo weinig mogelijk geld uitgaf. Ze deed geen make-up op, en zag er een doodgewone dorpsvrouw uit, soms zelfs een tikkeltje slonzig. Dat was het soort vrouw dat hij zich wenste.

Geregeld was Hannelore’s vader er niet. Hij ging dan voor een weekend, soms ook voor een ganse week, op hengeltrips met de vissersvereniging “Het Vrolijke Visserke” uit Lummen. In de Biesbosch, op de Westerschelde, zelfs in Denemarken gooiden die vissers geregeld hun hengels uit. Tijdens die dagen onderging Annie Thoonen als het ware een metamorfose. Hannelore’s moeder veranderde dan opeens in een andere persoon. Ze maakte zich uitgebreid op, deed haar beste kleren aan en trok naar Hasselt voor een ganse dag. Niet alleen ging ze daar in de Koning Albertstraat, de Kapelstraat of de Demerstraat naar de etalages kijken. Zij kocht ook dure toiletartikelen bij Paris XL waarvan Frits niets mocht weten, en ze ging uitgebreid eten in een van de betere Hasseltse restaurants. Voor haar dochters maakte Annie Thoonen daar geen geheim van, maar ze deed ze daarover zwijgen tegen hun vader. Al van toen ze twaalf was besefte Hannelore dat haar moeder iemand was die in aanwezigheid van haar man een rol speelde. Dom doen, haar potentieel verbergen, daar was Annie mee bezig als Frits in haar buurt was.

Stilaan besefte Hannelore dat ze precies hetzelfde deed. Ze keek terug op haar amoureus leven. Om niemand teleur te stellen had ze bijna altijd haar orgasmes gefingeerd. Ze had tegenover haar eerste vriendje Geert gebagatelliseerd dat ze in Hasselt naar de Blauw Nonnen ging, een school met een hoog niveau die haar achteraf zou toelaten om goede hogere studies te doen. Geert had het geprobeerd op het college op Stenaertberg in Sint-Truiden. Daar had hij niet kunnen volgen en was dan naar het Technicum gegaan. Hannelore hielp hem over zijn ontgoocheling heen te komen. Zijn mislukking, daarvan lag de schuld niet bij Geert, volgens haar. Zij prentte hem in dat die lag bij het college en de leerkrachten daar die hem niet goed hadden aangepakt. En hij voelde teveel druk om te presteren. Dat betekende dat hij het niet goed deed op school.

Later, ongeveer drie jaar na haar bittere ervaring met Patric Jans, leerde ze Rik Bergs kennen. Ze ging niet met hem samenwonen, alhoewel hij dat wel graag gewild had. Ongeveer één keer per week ging ze hem opzoeken in de Slangenbeekstraat in Kiewit. Echte liefde tussen Hannelore en Rik was er niet. Wat ze met elkaar hadden leek meer op een stilzwijgende overeenkomst waarbij ze allebei lichamelijk baat hadden...

Rik was wel een stuk ouder dan toen ze Geert eerst had gekend, maar hij was iemand met ongeveer dezelfde problemen. Hij was onderwijzer, maar hij dacht er niet aan een betrekking aan te nemen in het onderwijs. Met kinderen kon hij niet overweg. Dus zat hij maar thuis in de Slangenbeekstraat, werkloos… Hannelore probeerde haar connecties te gebruiken om Rik een baan te bezorgen, en dat werkte niet. Rik voelde zich blijkbaar goed in de hangmat van de sociale voorzieningen, met de werkloosheidsuitkering die hij elke maand kreeg...

Ze kwam een keer bij hem thuis aan en trof hem dronken aan in bed. Rik begon vol zelfbeklag te huilen en beweerde dat hij niet mans genoeg was om het leven aan te kunnen. Hannelore dacht dat hij klaar was met zijn studie als onderwijzer, maar tijdens zijn dronken biecht ontdekte zij dat hij het einddiploma niet behaald had bij de Broeders in Bokrijk. In het laatste jaar was hij daar gebuisd. Rik had het probleem nooit opgelost omdat hij te fier en ook te wrokkig was om het jaar over te doen. Hannelore was erg ontgoocheld, en ze verweet Rik dat hij haar de waarheid niet gezegd had. Dronken als hij was werd Berghs eerst brutaal en toen werd hij gemeen. Hij begon de spot te drijven met Hannelore’s prestaties.

"Iedereen kan op 16-jarige leeftijd naar de universiteit. Jij was al achttien toen je naar Leuven ging. Dus was je ook niet het allergrootste licht, ook als doe jij je zo voor! Je hebt een diploma van Rechten? Stop met daarmee naar mij te zwaaien en je daaraan vast te klampen alsof het je speciaal maakt.”

Hij zei nog meer vernederende dingen tegen haar, en nog op diezelfde dag besliste Hannelore dat hij haar nodig had, al was het maar als pispaal, maar zij hem niet. Nooit ging ze nog terug naar de Slangenbeekstraat om er Rik Berghs op te zoeken.

Dan had ze een man die bang was dat ze als advocate meer zou verdienen dan hij als webdesigner. Er was er een andere, ook een advocaat, die jaloers werd toen ze een proces won voor een klant die op het eerste gezicht geen schijn van een kans had om zijn veroordeling en een hoge boete te ontlopen… Er was een man met altijd dure pakken aan die op de KBC werkte. Die dumpte haar omdat ze weigerde hem contant geld te geven, zodat hij de schijn kon geven dat hij betaalde als ze uitgingen of iets eten in een restaurant...

Al die mannen die Hannelore Peers tot dan toe gekend had in haar leven voelden precies constant de behoefte om te concurreren. Haar moeder was slim geweest, een erg begaafde vrouw. Al haar zussen, Verine, Winnie, en Anke waren slimme vrouwen, en ze hadden allemaal soortgelijke problemen gehad met de mannen.

Het besef kwam eerst langzaam bij Hannelore, toen ineens. Was ze slimmer dan... AL haar vrienden, AL haar vorige mannen? En leek het daarom nooit te werken? Had haar moeder hetzelfde probleem met haar vader? Verborg ze daarom altijd haar potentieel en stelde ze zich te nederig op om een of andere kerel zich beter te laten voelen? Ze kon niemand hierover vertellen. Ze zouden denken dat ze verwaand was. Dat ze dacht dat ze alles wist en boven iedereen uittorende.

Dat probleem hield Hannelore nachtenlang wakker nadat ze gebroken had met Rik Berghs. Maar eigenlijk was ze even creatief als haar moeder. Ze bedacht iets terwijl ze in het donker naar het plafond lag te staren. Ze besloot helemaal niet meer te doen wat haar moeder had gedaan. Nooit meer zou ze doen alsof ze iemand was die ze helemaal niet was. Ze zou haar intelligentie, haar talenten, haar hobby's en haar interesses niet meer verbergen, voor niemand. Misschien was dat een deel van het probleem. Ze had geleerd een erg dienstbare, zelfs nederige vrouwelijke rol te spelen, en om die reden trok ze de verkeerde soort mannen aan. Dat was logisch.

Dus bleef Hannelore afspraakjes maken met mannen, maar die waren nu van een andere soort. Ze begon iets vreemds te leren. Ze kon het niet vinden met slimme mannen. Die voelden zich geïntimideerd door een succesvolle advocate. Ze kon met knappe mannen uitgaan, maar niet met kerels die, zoals zij, boekenwijsheid hadden. Net die mannen die niet erg veel gestudeerd hadden leken zich op hun gemak te voelen in haar gezelschap. “Ferm, Hannelore, je bent nogal “geleerd”, zouden ze bewonderend zeggen en haar dan ferm tegen hun gilet trekken. Ze leken ervan overtuigd dat zij ook iets te bieden hadden, iets anders dan academische intelligentie. Ze zouden iets kunnen bouwen, zware lasten kunnen dragen, goed presteren in een sport, zelf hun auto onderhouden en zo nodig repareren... Ze leken het niet erg te vinden dat Hannie de slimmere was.

Haar moeder vond het ongehoord hoe haar dochter plots een enorme bocht had genomen in haar keuzes van mannen. Haar zussen beoordeelden haar gedrag, en alleen Verine kon Hannelore’s keuze begrijpen. Waarom was hun zus zo oppervlakkig geworden, vroegen haar moeder en haar twee andere zussen zich af? Waarom was ze uitgegaan met sexy, knappe mannen die liever een meubelstuk toverden uit ruw onbewerkt hout, tegen een muur opklommen in een fitnesszaak of vuilniszakken ophaalden dan een baan bij een advocatenkantoor te krijgen? Hannelore’s antwoord was simpel: waarom niet?

Hannelore had tevoor nooit echt van uitgaan met mannen genoten. Het voelde altijd aan als een wedstrijd. Nu kon ze zich amuseren. Nu kon ze knappe mannen ontmoeten die geen romans lazen, maar die haar erover lieten praten, of die met open mond luisterden als zij het had over een opera die ze in de Munt in Brussel had gezien. Ze zouden haar niet kleineren of neerhalen. Zelfs als ze na de liefde in hun sterke armen met hen in bed lag zou ze ook interessante en praktische dingen van hen kunnen leren. Hoe ze gemakkelijk achteruit kon parkeren… Hoe ze een dof geworden luster terug aan het blinken kreeg… Hoe ze zelf een traag aflopende afvoer in de keuken kon ontstoppen...

Oppervlakkig? Of meer compatibel? Als ze de 'slimme' zou zijn, zou ze ervan genieten - in plaats van haar eigenheid te onderdrukken, angstig te worden en zich te gedragen als iemand die ze niet was…

© Bruno Roggen, Anhée, 2021


 


Submitted: June 05, 2021

© Copyright 2021 impetus. All rights reserved.

  • Facebook
  • Twitter
  • Reddit
  • Pinterest
  • Invite

Add Your Comments:


Facebook Comments

Other Content by impetus

Short Story / Romance

Short Story / Romance

Short Story / Romance