Flauwe Grap

Reads: 66  | Likes: 0  | Shelves: 0  | Comments: 0

  • Facebook
  • Twitter
  • Reddit
  • Pinterest
  • Invite

Status: Finished  |  Genre: Horror  |  House: Booksie Classic

Een tienermeisje verveelt zich vaak. Ze zoekt dan allerlei dingen om haar verveling te verdrijven. Erg vaak bakt ze poetsen aan mensen uit haar omgeving. Dat doet ze nu ook, terwijl ze aan zee is met haar grootouders en enkele neven en nichten...

Flauwe Grap

 

door Bruno Roggen

 

Verwittiging:

Alle overeenkomsten met reëel bestaande personen en/of situaties zijn louter toevallig en vallen volledig buiten de wil, het opzet en de verantwoordelijkheid van de auteur.

 

Al van toen ze een jonge tiener was bleek Vicky Noelanders een erg schalks meisje. Niet dat Vicky hyperkinetisch was, of iets in die aard. Verveling was iets waar zij nooit goed mee kon omgaan. Als zij aan haar lot wordt overgelaten kwam zij vaak in de problemen. Dan werd ze nurks, en in sommige gevallen bracht dat irritatie met zich mee. Die mondde dan weer uit in kwajongensstreken, of nog erger.

Dit gold vooral voor zomervakanties. Er was geen enkele periode in het jaar waarin Vicky zich zo hartgrondig verveelde. Elk jaar was het traditie dat zij, haar zus Nicky en nog twee of drie neven en nichten minstens een week en misschien meer met hun grootouders langs moederskant in die hun villa in De Panne gingen doorbrengen. Eigenlijk betekende dat ze daar opgesloten zouden zitten. Hun grootouders waren erg streng, en zorgden ervoor dat de jongeren tijdens hun vakantie aan zee niet van het rechte pad afweken. Onder het voorwendsel dat teveel zon slecht was voor de gezondheid en dat je daar huidkanker van kreeg beperkte oma Julienne de bewegingsvrijheid van haar vakantiegangers. Alleen naar het strand mochten ze nooit. Dat was veel te gevaarlijk om ‘slecht volk’ tegen te komen, voornamelijk jongeren die uit Noord-Frankrijk kwamen en een donkere huid hadden. Dat ‘volk’, beweerde Julienne, hield zich aan god noch gebod en probeerde de brave Vlaamse jeugd, vooral de meisjes, in zijn netten te lokken en in het verderf te storten…

Vicky was ondertussen zeventien. In het verderf moest zij niet meer gestort worden. Voordat ze naar De Panne kwam had ze een vakantiejob gehad in een kippenslachterij in Stevoort. Daar was zij als het ware ‘ontgroend’, maar dat wist alleen haar zus Nicky.

Die ontgroening viel ook samen met de eerste keer dat Vicky zelf een inkomen had waarover zij van haar ouders vrij mocht beschikken. Dat voelde geweldig aan, die mogelijkheid om dingen te kunnen kopen zonder tussenkomst van een tussenpersoon.

Dus, terwijl Vicky een paar weken voordat ze naar De Panne zou vertrekken op Internet aan het surfen was vond zij bij Gadget.Com een apparaat dat spookachtige geluiden voortbracht. Het was erg klein, en werkte op één enkel batterijtje. Het dingetje had een diameter van maar vijf centimeter en was bijgevolg gemakkelijk te verbergen. Dat bracht Vicky op een geweldig idee. Zij nam het doosje voor die zomervakantie mee naar De Panne.

Op een dag trokken haar grootouders met de andere jongeren naar het strand. Terwijl iedereen buiten was sloop Vicky in het huis in de kamer van twee van haar neven binnen. Daar schroefde ze het rooster van de luchtverversing los en stopte de geluidsgenerator erachter. Die had verschillende nummers die overeenkwamen met verschillende geluiden. Vicky koos voor nummer 6, het afgrijselijk gekrijs van een hysterische vrouw omdat zij dacht dat dat gehuil dat door merg en been ging het meest griezelige gevoel zou geven.

Aan de gadget zat er een magneetje. De wand van de buis in de ventilatieopening was van ijzer of staal. Daar plakte het apparaatje aan vast. Toen het eenmaal op zijn plaats zat schroefde Vicky het rooster weer op zijn plaats. Zo was het onmogelijk om te zien dat doosje er was.

Nu hoefde zij alleen maar te wachten. Het duurde langer dan zij dacht, maar later die avond hoorden ze door het hele huis het geschreeuw dat uit de kamer van haar neven kwam. De jongens kwamen naar buiten gerend in de overtuiging dat er iemand in hun kamer was.

De grootouders gingen op onderzoek uit. Gelukkig ging de lawaaimaker maar willekeurig af en maakte niet constant herrie. Na een tijdje wachten dachten hun grootouders dat de twee neven maar gedaan hadden alsof, en komedie hadden gespeeld...

Toen klonk er plots midden in de nacht weer dat hysterisch geschreeuw. Deze keer waren Vicky’s grootouders niet zo begripvol omdat ze dachten dat het een grap was. Ze stonden daar met hun kamerjassen aan, woedend, en ze zeiden dat iedereen naar bed moest gaan en niet meer de flauwe plezante uithangen. Die nacht gebeurde er niets meer. Vicky dacht dat het misschien kwam omdat de kleine batterij die in het doosje zat al leeg was.

De volgende dag vermeden haar neven om langer dan nodig in hun kamer te blijven. Vicky zelf moest ook proberen om wat kalmte te bewaren, en niet in lachen uit te barsten als ze die van schrik vertrokken gezichten zag...

Maar die kat kwam weer! De volgende nacht gebeurde het weer opnieuw. Door het akelige gekrijs zagen de twee neven er zo bang uit dat hun grootmoeder zich zorgen begon te maken. De twee opgejaagde jongens waren ervan overtuigd dat het geschreeuw van een vrouw kwam die in de veranda achter hun kamer rondwaarde. Zowel hun grootouders als Vicky vertelden hen dat zoiets onmogelijk was. De veranda was afgesloten, en zelfs was het door de metershoge omheining rond het huis onmogelijk dat er iemand in de tuin kwam. Het was ondenkbaar dat wie dan ook in de achtertuin was geraakt. Die uitleg klonk wel logisch, maar nam de zorgen en de angst van de twee jongens niet weg...

De situatie veranderde toen de geluidsmaker afging terwijl Vicky’s grootmoeder in de kamer was en er rondspeurde. De lichten waren aan en het was een kleine kamer, en plots begon de vrouw te schreeuwen, maar ook hysterisch te lachen. Ook gaf de ventilatieopening aan het lachen een veel sinister geluid dan Vicky had verwacht.

Echt amusant vond Vicky het plots niet meer, maar eerder een flauwe grap. Ze besloot dan maar de waarheid te vertellen. Uit haar kamer bracht ze een schroevendraaier mee en maakte het ventilatierooster los. Ze haalde de lawaaimaker uit de buis en liet die zien. Iedereen was echt boos, en Vicky vond dat ze de kwade blikken die ze kreeg wel echt verdiende.

Iedereen ging terug naar bed, en Vicky ook. Voordat ze naar bed ging deed ze het doosje open. Zij schrok hevig: op dat moment realiseerde ze zich dat zij nooit een batterij in de lawaaimaker had gestopt…

© Bruno Roggen, Anhée, 2021

 


Submitted: June 22, 2021

© Copyright 2021 impetus. All rights reserved.

  • Facebook
  • Twitter
  • Reddit
  • Pinterest
  • Invite

Add Your Comments:


Facebook Comments

More Horror Short Stories

Other Content by impetus

Short Story / Fantasy

Short Story / Romance

Short Story / Romance