Ontmoeting in de Kathedraal

Reads: 248  | Likes: 0  | Shelves: 0  | Comments: 0

Status: Finished  |  Genre: Fantasy  |  House: Booksie Classic

De bisschop van Lijmbeurs heeft in zijn residentie Hazelstad een prachtige kathedraal. Op een morgen erg vroeg tijdens zijn meditatie heeft hij daar een ontmoeting met een onverwachte bezoeker...

Ontmoeting in de Kathedraal

 

door Bruno Roggen

 

Verwittiging:

Alle overeenkomsten met reëel bestaande personen en/of situaties zijn louter toevallig en vallen volledig buiten de wil, het opzet en de verantwoordelijkheid van de auteur.

 

Die nacht kon Monseigneur Laaremaekers niet slapen. De bisschop van Lijmbeurs was onrustig en woelde rond in zijn bed. Al enkele keren had hij geprobeerd om tot rust te komen door het gebed. Dat hielp niet. Zijn zenuwachtigheid bleef duren.

Normaal stond de kerkprelaat op tegen zeven uur in de morgen om zijn drukke dagtaak aan te vatten. Zo lang hield hij het dit keer niet uit in bed. Al om half zes was hij klaar om veel vroeger dan anders zijn dagelijkse verplichtingen na te komen. Daar was het nu nog te vroeg voor.

De bisschop dacht even na. Al snel nam hij een besluit. Hij belde zijn privéchauffeur Albert Bartels uit zijn bed. Die brave man stond dag en nacht ter beschikking van de Monseigneur. Nog geen tien minuten na het telefoontje reed Bartels de bisschoppelijke Mercedes limousine voor aan de residentie van de prelaat op het Slavenplein. Iets meer dan vijf minuten later liet de chauffeur zijn broodheer uit de Mercedes stappen aan de Sint-Quirinuskathedraal van Hazelstad.

 

Albert, gij kunt nu beschikken,” zei de bisschop. “Komt mij hier terug ophalen over een uur. Dan zal mijn gebeds- en bezinningsmoment zeker afgelopen zijn.”

 

Goed, Monseigneur, ik zal er zijn!” zei Albert Bartels onderdanig, waarbij hij zijn chauffeurspet afzette en lichtjes boog voor zijn kerkelijke baas.

De statige Monseigneur liep langzaam door de kathedraal. Hij verwonderde zich er na al die jaren als bisschop van Lijmbeurs met residentie in Hazelstad nog steeds over hoe mooi de Sint-Quirinuskerk wel was....

Hij staarde naar zijn favoriete glas-in-loodraam toen hij achter zich iemand zijn keel hoorde schrapen. De bisschop was verrast. Toen hij zich omdraaide zag hij een man in een donkere jas en met mooi lang en donker haar, net zoals dat van een vrouw, op een kerkstoel zitten. De man was mager, met fijn besneden gelaatstrekken en erg donkere ogen. Die fixeerde hij op de bisschop. Monseigneur Laaremaekers ervoer de blik van de vreemdeling alsof er X-stralen door hem heen gingen. Een rilling ging door zijn toch al oudere botten. Die blik… De bisschop voelde die aan alsof hij door een roofdier in de gaten werd gehouden.

Het spijt me! Ik wist niet dat er hier iemand was,” zei bisschop Laaremaekers. “Toch niet zo erg vroeg in de ochtend."

Geen zorgen. Ik ben heel stil, en ik ben hier met goede bedoelingen.” zei de bezoeker.

"Kan ik u helpen?" vroeg de bisschop.

"Ik betwijfel het,” antwoordde de vreemde bezoeker. “Of toch... Waarom doe je de kathedraal op slot?”

"Neem me niet kwalijk?" vroeg de Monseigneur verwonderd.

Wel, ik zag je net de deur achter je op slot doen.”

"We kunnen niet het risico lopen dat iemand hier zomaar naar binnen kan komen."

"Waarom niet?"

Omdat we hier geen zwervers willen, of andere ongure figuren.”

En wat als ze gewoon kou hebben? Is er geen plaats in het huis van de Heer voor enig medeleven?'

Er zijn hier in de kathedraal veel waardevolle dingen. We willen niet dat ongewenste bezoekers die stelen.”

Ach zo... Waarom geef je je behoeftige kudde niet een warme plek om te verblijven of een plek om te eten, misschien een paar euro’s om ze uit de penarie te helpen? Of mag ik denken dat je gewoon een andere klantenkring hebt?”

Meneer, dat is naast de kwestie. We hebben hier kostbare artefacten. We kunnen niet het risico lopen dat mensen ze zomaar stelen."

Ja, inderdaad, er zijn hier objecten opgestapeld in de loop van eeuwen die nu gewoon onbetaalbaar zijn. Het lijkt erop dat je je gelofte van armoede heel serieus neemt.” zei de bezoeker terwijl hij in de kathedraal rondkeek.

Een gelofte van armoede?” wierp de bisschop op. “Excuseert mij, maar die heb ik nooit afgelegd. Wel durf ik zeggen dat ik leef in evangelische gematigheid en niet probeer om rijkdommen te vergaren.”

Dat zal dan wel waar zijn… Nochtans, ik heb je bankrekeningen gezien. Zelfs degene die niemand anders kent.”

"Hoezo? Zijt gij misschien iemand van de BBI, of van de politie?"

O nee, dat wel niet! Als we klaar zijn met elkaar zou je willen dat ik belastinginspecteur was. Maar nee, dat ben ik niet, en ik ben ook geen politieman."

"Een verslaggever van een goddeloze krant dan, zoals De Morgen?"

"Raad nog maar eens."

"Raden? Hoe zou ik kunnen weten wie gij zijt? Ik ben de bisschop van Lijmbeurs. Gij begrijpt wel, hoop ik, dat ik in mijn diocees niet alle gelovigen kan kennen?"

Dit is niet echt een gok,” zei de man terwijl hij opstond. “Denk maar eens na.”

Hij was lang, veel groter dan de bisschop en krachtig gebouwd.

De kerkprelaat begon zenuwachtig te worden.

Hoe zijt gij hier binnengeraakt?”

Oh, ik kan komen en gaan waar ik wil. Vooral met deze attributen.” lachte hij, terwijl een paar zwarte, iriserende vleugels ontsproten uit zijn rug.

"Wat is dit?” vroeg bisschop Laaremaekers stomverbaasd. “Zijt gij een engel?"

"Oh, ik ben DE engel," zei de man en knipte met zijn vingers. Alle lichten in de kathedraal gingen meteen aan.

"L-l-l-lucifer?"

"Het werd tijd dat je dat besefte."

"Wat doet gij hier?"

"Ik denk dat je het al weet."

"Gaat het over die rekening op de Maagdeneilanden?"

"Nee."

"Waarover dan?"

"Luister, Laaremaekers, ik ga je één kans geven om eerlijk te worden en de waarheid te zeggen."

"Ik weet niet waar je het over hebt."

De duivel zuchtte: "Priester Craeymans."

"Oh, die..."

"Ja. Waarom heb je hem weggestuurd?”

Omdat er een verslaggever langs kwam en ik bang was dat die ongemakkelijke vragen zou stellen.”

"En waarom zou dat dan geweest zijn?"

Omdat er geruchten waren.”

"Er waren veel meer dan geruchten. Dat zult gij als baas van Craeymans ook wel weten."

Och, er wordt zoveel verteld om de bedienaars van onze Moeder de Heilige Kerk zwart te maken.”

Dat is waar. Maar in dit geval met reden. Die priester kon zijn handen niet van kinderen afhouden."

Wel werd dat beweerd, maar bewezen is dat nooit. Ik was bang dat de kerk zou worden ontmaskerd."

"Daar zeg je het zelf: “ontmaskerd”. Ik snap het. Je zou denken dat sinds wat er als schandalen allemaal aan het licht is gekomen in dat verband jullie nu wel tegen een slechte pers kunnen.”

"Ik wilde mijn gezicht niet verliezen, en mijn positie als bisschop van Lijmbeurs niet in gevaar brengen."

Je bedoelt dat je niet wilde dat mensen erachter kwamen dat priester Craeymans, en nog een aantal anderen, regelrechte pedofielen zijn?”

"Ja."

"Dus je hebt een roofdier laten ontsnappen?"

"We hebben hem gezegd dat hij moest stoppen."

"En deze kerels luisteren altijd, nietwaar?"

"Ik was er zeker van dat er voor hem gezorgd werd in geestelijke begeleiding. Dat zou hem wel tot inkeer brengen, en terug naar het rechte pad."

Wel, dat was dan ijdele hoop, en tijdverlies. Craeymans heeft zijn oude manieren niet afgelegd en volgehouden met op kinderen te jagen. Hij is zelfs mijn volgende bezoek als ik hier klaar ben.”

"Wat gaat gij doen?"

O, ik denk dat je het wel weet,” zei de duivel toen hij dichter bij de bisschop kwam. “Ik zal ingrijpen. Halve maatregelen neem ik niet. Dat klasseren van schuldig verzuim wegens verjaring zoals onlangs is gebeurd, dat pakt bij mij geen verf!”

Wacht, laat dat potje maar gedekt. Hoeveel wilt gij? Ik kan betalen. Ze me maar hoeveel. Gij moogt hebben wat gij vraagt. Ik ga over het bedrag niet sjacheren."

Monseigneur Laaremaekers, begrijp toch dat ik dat gewoon niet kan. In tegenstelling tot jou heb ik principes.” zei Lucifer terwijl hij de bisschop bij de keel greep.

"Laat me los!" gilde die in de verlaten kathedraal.

"Nee, in geen geval!" zei Lucifer. Zijn greep werd steviger.

Gij... gij kunt dit niet doen. Gij moet mij respecteren! Ik ben een man van God.”

De duivel lachte: “Jij arme oude seniele dwaas! Wie denk je dat me naar jou gestuurd heeft?”

Maar dat was een grove leugen vanwege de Opperduivel! De Goede God in de Hemel had ze gehoord. Hij begreep dat hij dat zo niet kon laten, en dat hij moest ingrijpen. Zoals steeds stuurde hij voor dergelijke opdracht zijn aartsengel Michael naar het aardse tranendal. Die had in het verleden al meer dan eens in de clinch gelegen met Lucifer. Dikwijls had hij in een conflict met de Helleheer de bovenhand gehaald, vaak ook niet.
 

Toen Lucifer zijn aartsvijand plots in de kathedraal van Hazelstad zag verschijnen schuimbekte hij van woede. Maar lang duurde dat niet. De strijd met zijn gevaarlijkste tegenstander aangaan, dat wou hij niet. Het sop was de kool niet waard. Zo belangrijk was tenslotte Monseigneur Laaremaekers niet, en het bisdom Lijmbeurs evenmin. In verhouding met de schandalige figuren die over de hele wereld aartsbisschop en kardinaal waren, en zeker die in het Vatikaan, was Laaremaekers maar klein grut.
 

Opperduivel Lucifer droop af. Voordat hij zijn vleugels uitsloeg en als een spook door de muren van de kathedraal heen verdween vroeg hij nog aan de aartsengel:
 

“Waarom moest je baas hier tussenkomen? Dat begrijp ik niet. Geeft hij er dan niet om dat sommige bedienaars van zijn eredienst schaamteloos kinderen misbruiken?”
 

“Dat weet ik niet,” antwoordde Michael. “Misschien wel. Ik heb er met hem nooit over gepraat. Alleszins, voor hem is van het allergrootste belang dat de instelling die zijn zoon Jesus Christus op aarde heeft ingesteld bestendigd wordt. De Heilige Kerk van Rome doet het de laatste tijd niet meer echt goed. Er zijn minder en minder gelovigen, en bijna geen gezalfden meer die het priesterambt op zich willen nemen. En daarom moet voor die laatsten veel door de vingers worden gezien…”

© Bruno Roggen, Anhée, 2021


 


Submitted: June 23, 2021

© Copyright 2023 impetus. All rights reserved.

Add Your Comments:


Facebook Comments

More Fantasy Short Stories

Other Content by impetus

Short Story / Fantasy

Short Story / Romance

Short Story / Science Fiction