De Droom van Solange

Reads: 59  | Likes: 0  | Shelves: 0  | Comments: 0

  • Facebook
  • Twitter
  • Reddit
  • Pinterest
  • Invite

Status: Finished  |  Genre: Romance  |  House: Booksie Classic

Een jong meisje droomt ervan getrouwd te raken. Ze heeft wel een vriend, maar die is koel en beheerst tegenover haar. Op een dag lijkt daar toch wel plots verandering in te komen...

De Droom van Solange


door Bruno Roggen

 


Verwittiging:
 
Alle overeenkomsten met reëel bestaande personen en/of situaties zijn louter toevallig en vallen volledig buiten de wil, het opzet en de verantwoordelijkheid van de auteur.


Welk jong meisje droomt er niet? Waarover meisjes dromen, dat kan erg verscheiden zijn. Voor Solange waren haar dromen eigenlijk wensen die ze tegen niemand durfde vertellen. Misschien waren die geheime wensen niet anders dan die van andere jonge vrouwen op huwbare leeftijd. Maar toch hield Solange die voor zichzelf, en koesterde ze elke dag. Dat ze erover zweeg als een graf was ook omdat ze bang was dat iemand haar zou uitlachen als ze vertelde waarmee ze bezig was in haar dromen…
 

Nu stond ze in Hasselt op de hoek van de Paardsdemerstraat en de Raamstraat in de winkel van La Bottega. Cognackleurige pumps van Dries van Noten staken haar de ogen uit. Die waren in de aanbieding. Oorspronkelijk hadden ze 550 euro gekost, nu kon je ze hebben voor 385. Dat was een interessant aanbod, maar hoe die schoentjes Solange ook bevielen, 385 euro was toch een veel te hoog bedrag voor haar om aan schoenen uit te geven, hoe mooi en hoe speciaal die ook waren.
 

Solange droomde van de dag dat ze die mooie hoge hakken en een trouwkleed zou dragen. In haar dagdroom trouwde ze met Karel. Die werkte in de keuken van het restaurant Lunch Garden van de Carrefour in Kuringen. Hij draaide er hamburgers om terwijl ze bakten en ook stak hij nieuwe kippen op het ronddraaiende spit. Solange zelf had ook werk: ze deed in Kiewit retouches voor Madame Levecque, samen met vier andere naaisters. Het atelier had veel Hasseltse dames die hun kleren vermaakt op beter passend wilden hebben als klant.
 

Met Karel trouwen, dat bleef een wensdroom voor Solange. Hij en zij waren gewoon vrienden. Of eigenlijk zelfs geen vrienden, maar kennissen. Ze praatten over koetjes en kalfjes als ze elkaar ergens tegen het lijf liepen, of in het weekend gelijk naar de cinema gingen in de Kinepolis.
 

Solange had Karel altijd goed in het oog gehouden. Ze had gemist hoe zijn ogen bleven hangen terwijl ze coquet door een café fladderde, met andere kennissen praatte of hem een zak frieten kocht aan een frietkraam. Dat frieten eten bracht hem dichter bij haar, dacht Solange. Als hij daarmee bezig was, vooral als het frieten met tartaar waren, dan kreeg hij precies een speciale glans in zijn ogen als hij naar haar keek. Maar buiten een bedankje kreeg ze van Karel niet veel reactie. Zo graag had ze gehad dat hij met zijn tuit frieten in zijn hand haar op haar mond had gekust, ook als die van hem vettig was van de tartaarsaus...
 

In het naaiatelier op de Kiewit werkte Solange harder dan het andere personeel, maar ze deed het er gemakkelijk uitzien. Maar haar bazin Madame Levecque, die had wel ogen in haar hoofd. Ze zag goed dat Solange meer retouches deed op een dag dan de andere naaisters, en dat ze die meestal beter deed ook. Dat gewetensvolle personeelslid wou Madame Levecque niet kwijt. Solange kreeg loonsverhoging, en ze mocht meer delen in de fooien die tevreden klanten opleverden. Het geld dat Solange op die manier kreeg en dat ze niet nodig had spaarde ze ijverig op. Ze zou ooit die droombruiloft beleven. Misschien niet met Karel, want die was zo koel en zo beheerst… Soms twijfelde Solange zelfs of hij wel voor de vrouwen was. Maar als het Karel niet werd was er misschien iemand anders van wie Solange hoopte dat die echt met haar door het leven zou willen gaan.
 

Op een avond, toen ze na hun werk in de Pizzahut bij de Hypermarkt Carrefour op de Herkenrodesingel iets gingen eten vroeg Karel plots:
 

"Zou je... wil je een keer met mij uit eten gaan?"
 

Solange begreep hem verkeerd en zei: “We zijn toch hier om te eten? Dat is genoeg. Maar ik eet wel geen ganse pizza als avondeten. Dat ligt me dan te zwaar op de maag, en dan slaap ik slecht…”
 

“Nee, niet hier, ik bedoel ergens anders... in een echt restaurant, zoals de Kwizien of de Vous Le Vous. Je weet wel, zoals bij een echt afspraakje.”
 

“Ik… ik zou dat heel graag willen. Waar dacht jij dan naartoe te gaan?”
 

"De Vous Le Vous? Wat dunkt je?"
 

"Dat zou fijn zijn. Ik bedoel, ik heb daar nog nooit gegeten. In geen enkel ander echt restaurant evenmin, ten andere.”  
 

"Zaterdagavond? Om zeven uur? Kan ik je dan komen ophalen?" vroeg Karel.
 

Zeven uur… Op zaterdag was het druk bij Madame Levecque. Hasseltse dames die naar een feest moesten of wilden uitgaan kwamen dan hun geretoucheerde kleren in Kiewit ophalen. In het beste geval kon Solange dan pas op half zes weg uit het naaiatelier. Dat zou haar weinig tijd geven om zich te douchen, zich op te maken en zich aan te kleden. Zo zou ze niet genoeg tijd hebben om zich voor te bereiden op deze belangrijke afspraak!
 

“Kan het niet wat later, om acht uur?” vroeg Solange.
 

"Dat kan zeker,” lachte Karel. “Het gaat fijn zijn, onze eerste echte afspraak!”
 

Toen ze weg was uit de Pizzahut droomde Solange voor de rest van de avond van die afspraak met Karel. Voordat ze slapen ging doorzocht ze haar kast om iets te vinden om aan te trekken waarin ze er op haar voordeligst zou uitzien. Ze raakte in paniek toen ze zich realiseerde dat ze eigenlijk niets had om te dragen om naar een mooi restaurant zoals de Vous Le Vous te gaan.
 

De dag daarop vroeg Solange aan Madame Levecque of ze al om vier uur mocht ophouden met haar werk. Voor één keer had haar bazin daar niets op tegen. Solange haastte zich. Voor sluitingstijd wou ze in het centrum van Hasselt nog iets mooi vinden om aan te trekken als ze met Karel mee uit eten ging. Maar de keuze die ze had in de Hasseltse boetieks vond ze ontgoochelend. Ofwel was de meeste kledij te alledaags, ofwel veel te duur voor haar.
Net voor sluitingstijd gaf Solange het op. Ze stond toen in boetiek La Jolie in de Aldestraat, en ze wist het niet meer. Ze merkte dat ze meer en meer in paniek raakte.

 

"Heb je niets gevonden dat je aanstaat?" vroeg de verkoopster.
 

Solange legde eerlijk haar probleem uit. De verkoopster had alle begrip voor haar. Zij noemde Solange een kledingzaak die gespecialiseerd was in de doorverkoop van al gedragen kleding, maar die praktisch in nieuwstaat was. Die zaak heette ‘Quasi Neuf’, en ze lag aan het Marktplein in Herk-de-Stad.
 

Solange ging er naartoe en doorsnuffelde de rekken. Dat hoefde niet lang, want na even wist zij zeker dat ze het perfecte kleedje  had gevonden aan een meer dan redelijke prijs.
 

Toen Solange met Karel naar de Vous Le Vous ging die zaterdagavond zag ze dat ook hij gekleed was in een tweedehands, maar elegant pak, maar wel met donkere vlekken onder de oksels. Misschien, dacht ze, was dat omdat Karel zenuwachtig was en daardoor transpireerde. Karel van zijn kant bekeek Solange, en hij was verrast. Ze zag er prachtig uit…
 

Die avond begon hun liefdesromance. Nadat ze lekker gegeten hadden in het restaurant maakten ze nog een romantische avondwandeling. Ze kusten en streelden elkaar innig, voor de allereerste keer…
 

Na dat afspraakje volgden er nog veel meer. Wel konden ze zich niet permitteren om telkens opnieuw naar een goed restaurant te gaan. Geen nood, Solange kon niet alleen goed naaien, maar koken evenzeer. Op haar appartementje ontving ze Karel bijna elk weekend, en dan maakte ze iets lekkers klaar voor hun twee. Hij bracht dan altijd een fles wijn mee uit de Carrefour waar hij werkte. En na het lekkere eten vrijden ze heerlijk…
 

Na een zekere tijd hadden ze eindelijk genoeg gespaard voor Solange's droomhuwelijk. Een groot feest gaven ze niet. Dat was ook niet belangrijk, voor geen van de twee. Hun nieuwe leven begon, en ze hoopten dat het lang en erg gelukkig zou zijn…

© Bruno Roggen, Anhée, 2021


Submitted: September 27, 2021

© Copyright 2021 impetus. All rights reserved.

  • Facebook
  • Twitter
  • Reddit
  • Pinterest
  • Invite

Add Your Comments:


Facebook Comments

More Romance Short Stories

Other Content by impetus

Short Story / Romance

Short Story / Romance

Short Story / Romance