Sisters

Reads: 219  | Likes: 0  | Shelves: 0  | Comments: 0

  • Facebook
  • Twitter
  • Reddit
  • Pinterest
  • Invite

More Details
Status: Finished  |  Genre: Fantasy  |  House: Booksie Classic

........................Miep?

Chapter 1 (v.1) - The Voice

Submitted: August 10, 2014

Reads: 169

A A A | A A A

Submitted: August 10, 2014

A A A

A A A

The Voice

 

Ik wilde niet naar school gaan. Niet na ... Nee, niet over nadenken, uit het hoofd uit het hart toch? Dat is hoe het meestal gaat. Ik ging naar de klas, ik was te laat. Mevrouw Liddell zou niet blij zijn, ik opende de deur, maar stapte niet in de klas, nog niet. Ik had gelijk over Mevrouw Liddell, ze keek alsof ze op het punt stond om mij te doden, ook al kon ze dat niet doen, zelfs niet als ze het probeerde. Ze moest is weten.

"Alweer laat Juffrouw Rose?" Vroeg ze, ze deed haar bril af. Ik keek naar beneden, vouwde mijn handen voor me, "Het spijt me mevrouw, het zal niet meer gebeuren," ze zuchte. "Goed dan, je krijgt nu alleen een waarschuwing Juffrouw Rose. Maar als je weer te laat komt zullen er gevolgen zijn, begrepen?" Ik knikte, "En ik denk dat ik niet hoef te zeggen wat voor soort straf je krijgt, of wel?" Ze daagde me uit, ik wist het. "Nee," mompelde ik. Haar ogen werden groot, alsof ik haar net had beledigd of zo iets, "Pardon?" Oops, ik vergat dat ze niet van dat soort antwoorden houdt.

"Ik bedoel, nee Mevrouw Liddell," ze zette haar bril weer op en knikte haar hoofd naar mijn stoel. Ik ging snel zitten, toen ik dat deed kon ik het gegiechel van mijn klasgenoten te horen, ik maakte een vuist met mijn handen. Ze maken grapjes over jou, over ons! Dood ze! zei de stem. Nee, Nee, Nee, het kan niet terug zijn, niet nu! Ik bedekte mijn gezicht met mijn haar, ze konden me niet zien, ze zouden denken dat ik een gestoord was.

Schat, je kunt niet van me af, ik ben een deel van jou. Ga je ze nog doden of wat? Ik weet dat je het wilt doen. Ik schudde mijn hoofd. DOOD ZE! NEE!, de klas werd stil. Zei ik dat hardop?

Ik duwde mijn haar uit mijn gezicht, iedereen staarde naar me. "Juffrouw Rose is er een probleem? Je schreeuwde 'nee' “ vroeg Mevrouw Liddell. Ik schudde mijn hoofd, ik kon de tranen in mijn ogen voelen. Maar ik dwong het terug, niemand kon me zien, niet op deze manier. "Nee Mevrouw, mag ik nu gaan? Ik voel me niet goed." Mevrouw Liddell keek me aan en knikte, ze kon wel de gemeenste leraar hier zijn, maar ze wist dat als er iets mis was, je voor een tijdje alleen moest zijn.

Ik rende snel de klas uit en ging naar het schoolplein. Ik zat op een bankje en luisterde naar mijn hartslag, die maakte me normaal weer rustig. Maar deze keer niet, mijn hart klopte alsof het op elk moment uit mijn borst kon springen. "Daar ben je, ik heb je overal gezocht!"

Ik keek op, Emily, mijn vriendin liep naar me toe. Nee Emily, ga weg, kom niet dichterbij. Niet nu. Ik kon het niet hardop zeggen. Dus liet ik haar dichterbij komen, ik schoof opzij, zodat ze kon gaan zitten. "He, wat is er mis?" Vroeg ze. Ik schudde mijn hoofd en glimlachte naar haar, "Niks, waarom vraag je dat?" Ze keek me aan voor een paar seconden. "Je liegt, je keek weg. Zo kan ik zien dat je liegt."

Ik wist niet dat ze dat kon, ik moet aan mijn leugens werken. Vooral met mijn probleem. "Vertel me wat er mis is, misschien kan ik helpen." Ze glimlachte naar me, ik stond op. "Je kunt me niet helpen, zelfs niet als je het zou proberen!" Ik rende weg zo snel als ik kon. En liep naar de gymzaal, ik stopte het moment dat ik naar binnen liep. Iedereen, serieus iedereen, was in de gymzaal.

Hoe kon ik dat vergeten? Het was de verjaardag van de directeur. Liefje, je bent het niet vergeten,ik heb je hierheen gestuurd. Ik negeerde het en hield mijn hoofd in mijn handen, zoveel onschuldige mensen. Onschuldige mensen? Volgens mij bedoel je slachtoffers zei de stem. "Nee, nee, nee, stop." Mompelde ik tegen mezelf, een jongen liep naar me. Emily's broer Kevin.

"Hey, alles goed met je?" vroeg hij. En ik ... ik knapte. Ik kon alleen maar rood zien, maar voor ik het wist was iedereen aan schreeuwen ...

Ik opende mijn ogen, mijn kleren helemaal onder de bloed. Mijn rok, ooit wit, was nu rood. Vol met bloed. 

Het raam stond open, dus mijn donker blauwe haar vloog. Net zoals als ik voor een ventilator sta, ik keek rond. Ik was nog steeds in de gymzaal, maar de muren, ze ... waren onder de bloed! Ik keek naar beneden en hapte naar adem, ik was omringd door lichamen, het bloed op mijn kleren moest wel van hun zijn.

Ik keek naar mijn handen, maar in plaats van nagels. Zag ik klauwen, lange scherpe klauwen. Rood getint door het bloed. Ik ... Ik heb iedereen in de gymzaal vermoord, de stem won, kreeg wat het wilde. En nu, liet het mij alleen met de problemen. Ben je nu tevreden? Geen reactie, alleen een lach. Ik keek naar de lichamen, op zoek naar een bekend gezicht. En jammer genoeg, vond ik een.

Met tranen in mijn ogen liep ik naar de persoon, mijn zusje, Lilly. Ik ging op mijn knieën naast haar lichaam zitten, het boeide me niet dat ik zo meer bloed op me kreeg. Ze ademde nog, maar ze ging langzaam weg, niet naar de hemel, en niet naar de hel. Onze familie ging ergens anders heen, we waren speciaal ... Tenminste, Lilly was ... Ik ben niet speciaal, ik ben vervloekt.

"Lilly!" Het boeide me niet meer, ik laat de tranen stromen en huilde. Met de weinig energie die ze nog had, draaide Lilly haar hoofd en keek me aan. Ze zei nog een laatste ding voordat ze stierf, en dat was: "Ik hou van je grote zus, wat je hebt gedaan maakt niet uit, je kon jezelf niet beheersen." Ze knipoogde, "Je was altijd de gevaarlijkste in de familie ... Layla" Haar ogen gingen dicht en haar lichaam werd slap.

Ik droogde mijn tranen en ik stond op, nam een laatste blik op de lichamen.

En liep uit de sportschool. Ik ging naar buiten. Emily stond er nog steeds, telefoon in haar hand. En ze staarde naar me met grote ogen, haar mond hing open. "Je....je.....je hebt mijn broer vermoord!" schreeuwde ze, huilend. Ik knikte en glimlachte.

"Ik weet het, maar maak je geen zorgen, binnenkort zijn jullie weer samen." Mijn ogen gingen van blauw naar rood en ik kneep mijn klauwen om haar nek.


© Copyright 2020 bookNERD4EVAH. All rights reserved.

Chapters

  • Facebook
  • Twitter
  • Reddit
  • Pinterest
  • Invite

Add Your Comments: