Oidipiet Blog page 102

Reads: 577  | Likes: 0  | Shelves: 0  | Comments: 0

  • Facebook
  • Twitter
  • Reddit
  • Pinterest
  • Invite

Status: Finished  |  Genre: Non-Fiction  |  House: Booksie Classic

Some poetry and text

Pralinevandaag, 12:27
Een gedicht over het tegenstrijdige van snoep/chocolade
als metafoor voor het goede en het slechte in het leven
Het is lekker, maar slecht voor je tanden en gewicht,
je voelt je er even goed door, maar wilt altijd meer
Uiteindelijk neemt het zoet de leegte niet weg
maar haar smaak geeft het wel een beetje opvulling
in een anders eenzaam en troosteloos bestaan
__________________________________________
Met de sleutels in de hand
Staat zij op blote voeten
voor de witte poorten
van het chocolade paradijs
Het pad is verlicht
met zonnebloemen
maar er heerst duisternis
in een wereld zonder schoenen
- Het is er zo koud als ijs -
Zij weet niet wat zij doet
Want zij is niet
de rijkste
Niet de slimste
de eerste de beste
Niet de sterkste
Maar.. ze houdt van me
en ik van haar
Of raakt mijn kapsel nu in de war?
als ik zeg dat ik
- Kort om kort -
de waarheid heb verlegd..?
Want het is een tragedie dat
ook zij van ons heen is gegaan
Vreselijk dat
we allen alleen verder moesten gaan..
Edoch.. ontbind ik deze werkelijkheid
in de eind'loze discussie van het waarom
- Ik ben ook niet gek -
Want we zijn op zijn minst allen deelgenoten
van het toneel van de levenden en de doden
Ik kan niet meer of minder zijn dan hij, jij of zij
Mais.. J'arrêt (arrêt, arrêt)
Ik stop (stop, stop) ermee
De droom is over
De continuïteit stokt
We hebben pech gehad
Ik hoop dat zij me heeft
verstaan
Mijn leven kan niet meer kapot 
 
Praline
A poem about the contradicion of candy/chocolate
like a metaphor for the good and the bad things in life
It's nice, but bad for your teeth and weight,
You feel good for a while, but always want more
Eventually the sweet doesn't take away the emptiness
But her taste does give some fullfillment
in a otherwise lonely and disconsolate existance
__________________________________________
With the keys in the hand
she stands on bare feet
in front of the white gates
of chocolate paradise
The path is enlighted
with sunflowers
but there dominates darkness
in a world without shoes
- It is there as cold as ice -
She doesn't know what she is doing
because she is not
the richest
Not the brightest
the first best
Not the strongest
But.. she loves me
and I love her
Or is my haircut now affected?
if I say that I
- short to short -
have moved the truth..?
Because it is a tragedy that
also she has gone away from us
terrible that
we all alone had to go further..
Even still.. I dissociate this reality
in the endless discussion of why 
- I am not crazy too -
Because we are at least all co-vendors
of the stage of the living and the dead
I can't be more or less than he, you or she
Mais. J arrêt (arrêt, arrêt)
I stop (stop, stop) with it
The dream is over
the continuity has broken down
We had bad luck
I hope that she has
understood me
My life can't get more stuck
anymore

Ghost treegisteren, 18:40
Als de schimpen van de illusie
kapot slaan op de leegte
dan verdwijn ik in de mist
De enige echo die weerklinkt
is het venijn van een hopeloze ziel
die zich smoort in zijn eigen schedel
Ik ben een geest
dwalend door het licht
levend dood
Bevroren in dampen
van de vrieskist
Ik voel bijna niets
tot de hitte mij brandmerkt
met de gegeven eenzaamheid
aan huis
Kom buiten
om te spelen
Ik heb je gemist..

Blue resourcesgisteren, 14:41
This is a poetic digression concerning how I believe
that justice will win over freedom
and that I will retrieve my heart with the legitimate owneres
even now when love and luck will be out of my life..
I still have hope on some success with the woman of my life.
If right triumphs over freedom
then I'll brush the flags like in-depth swords
and break myself down on the path of the grey reality
Because it the entity of man and woman
linked to be like the egg and the seed of family
which survives in the grinding cogs of time
Money is spent
words disappear
old resources make place for new
truth on you will appear
like the light that shines through the gates of paradise
where our Samaritan awaits you
in the lap of time
the eternity forgiven the perpetuity
is the silence of luck
like an unwritten booklet in my agenda
after death
And I shuffle my shoes over the ground
when I muse over the marriage without eyes
that has comforted me
since she had to pass away from us
tonight


Blauwe middelen
Dit is een poëtische uitweiding over hoe ik geloof
dat gerechtheid het van de vrijheid zal winnen
en dat ik mijn hart bij de rechtmatige eigenares terug zal vinden
zelfs nu de liefde en het geluk van mijn leven heen gegaan zijn..
heb ik nog hoop op enig succes bij de vrouw van mijn leven..
Als het recht over de vrijheid zegeviert
dan strijk ik de vlaggen als gedegen zwaarden
en begeef mij op het pad van de grijze werkelijkheid
Want het is de eenheid van man en vrouw
verbonden als het ei en het zaad van familie
die overleeft in de malende tanden van de tijd
Geld wordt uitgegeven
Woorden verdwijnen
Oude middelen maken plaats voor nieuwe
De waarheid zal aan u verschijnen
als het licht dat schijnt door de poorten van het paradijs
waar onze Samaritaan op u zal wachten
in de schoot van de tijd
de eeuwigheid vergeven van vervulling
is de stilte van het geluk
een onbeschreven blad in mijn agenda
na de dood
En ik slof mijn schoenen over de grond
als ik mijmer over het huwelijk zonder ogen
dat mij getroost heeft
toen zij van ons heen moest gaan
vannacht

Turkse stierenwoensdag, 17:36
Als ik terugdenk aan het gevecht
de reis ernaar toe en de les die ik eruit leerde
Dan zie ik plotseling in dat de tijd geen maat heeft
op vriendschap en de lotgevallen
van de onkunde van de mensheid
Want we hebben gestreden
voor respect en vrijheid
als een kluis beveiligt met Nederlandse spreuken
viert de rechtvaardigheid zegen
en serveren wij hier voor u
een internationale keuken
van wereldgerechten op niveau
Wij zijn armzalige ramptoeristen af.

Turkish Bulls
When I reminisce to the fight
the travel to there and the lesson that I learned from it
then suddenly I see that time has no half-measure
on friendship and the adventures
of the inexpierence of humanity
Because we have fought
for respect and freedom
like a safe protected with Dutch spells
is justice celebrating its blessing
and we are serving here for you
an international kitchen
of world plates at level
we are being miserable calamity tourists out.

Tunnel visiondinsdag, 20:08
In the desertstorm of my life I thresh myself to be a poet
ignorant of the mudflows passing my tent
I'm but a pelgrim looking for a home
Where to start if I'm sitting there in the middle?
The next shot is already approaching
The previous is still standing there
Sentences smash like splinters
against the jungle of the Rambampanda
Memory has been erased like a hard disk
and the radio with some beer
is my only pastime leaving this world
Because without words the emptiness
is even more empty
Without friendship I don't feel
any sense of meaning speaking to me
because I don't thresh myself to be
with pleasure
I am always looking the other way
________________________________________________________
Tunnel visie
In de woestijnstorm van mijn leven dorst ik mezelf een dichter te zijn
onwetend van de modderstromen die langs mijn tent gaan
Ik ben maar een pelgrim op zoek naar een thuis
Waar te beginnen als ik er middenin zit?
De next shot is al opkomst
De vorige staat er nog
Zinnen slaan als splinters stuk
tegen de rimboe van de Rambampanda
Het geheugen gewist als een harde schijf
en de radio met het bier is mijn enige tijdverdrijf
als we deze wereld verlaten
Want zonder de woorden is de leegte zelfs leger
Zonder vriendschap voel ik geen zin van betekenis tot mij spreken
omdat ik me niet dorst te zijn
met plezier
ik kijk altijd de andere kant op

› Meer... Act du Mortmaandag, 22:21
Recentelijk zijn twee dichtsters heen gegaan waar ik heel veel van hield, een van hen zou nu zelfs mijn vrouw zijn geweest als zij nog geleefd had.. Maar, slechte dingen gebeuren..Deze tekst geeft een klein inzicht in de huidige status van mijn zijn sinds beide dichtsters stierven.
De zus van
Soms gebeuren er van die dingen
die kan je niet verklaren vanuit de geest
maar het hart weet de waarheid
alsof het leven ooit niet eenkennig was geweest
Dragen we de littekens van de tijd
en vragen god om een antwoord
Waarom hebben we geen spijt?
Want we waren egoïsten
alleen maar bezig met onszelf
Terwijl zij lag te lijden
speelden we in onze fantasie
met onszelf
De liefde had toegeslagen
En het lot was bepaald
De wraak van satan werd in mensenlevens vertaalt
Nu moeten we twee dochters van god missen
En moeten wij als mensen voort
Heb jij nog zin in een relatie
als je dit hebt gehoord?
Act du Mort - Part one
Ken je dat gouden ei gevoel, wanneer iemand uit je leven gerukt wordt waar je van hield en je weet niet wat er echt met haar gebeurd is? Want ik heb een verhaal en er is mij iets vertelt maar het klopt niet als ik de feiten met elkaar vergelijk. Misschien moet ik de doden laten rusten en heb ik me gewoon vergist.. Misschien blijft het echte leed verborgen? Ik weet het niet meer, maar bij la merie zei men dat er geen E.A. overleden is. Ik heb echt gezocht, maar misschien ben ik misleid en speelt het echte drama zich in het dorp zelf af. Is zij wel echt dood? Waarom de vliegtuigvlucht van haar lijk? Terwijl dat plaatsje vlak over de grens is? Ben je in Spanje begraven misschien? Ik snap er niks van en weet niet wat het werkelijke verhaal is.
Ik heb ellenlange chat-sessies op mijn computer staan waarin mijn geliefde E.A. dood verklaard is en ik toch echt het kerkhof bij de kerk bezocht heb. Doch de gemeente ambtenaar was wel erg aardig en de agent luisterde slechts even mee. Haar naam werd niet gevonden, maar eerlijk is eerlijk ik heb niet gevraagd of er nog meer kerkhoven in dat plaatsje aanwezig zijn, zo op de grens kan ik me voorstellen dat er meerdere kerkhoven zijn. Waarom heb ik daar niet aan gedacht toen ik daar was? Misschien wist het gemeente huis nog niet dat ze overleden is, maar dan had die gemeente ambtenaar toch kunnen zeggen dat er meerdere kerkhoven zijn als dat zo was? Goed ik laat het voor vandaag rusten, maar dit verhaal heeft voor mij nog een staartje. Een onprettige nasmaak van feiten die niet kloppen met wat mij gezegd is.
Ben je nu dood? Of neem je me in de maling? Blijft het echte leed verborgen of treed jij bij anderen in herhaling? Wilde je van me af of mag ik niet zien dat je dood bent? Ik begrijp het even niet meer.

Zij vond van wel
dinsdag, 22:11
Je mag niet zelf over leven en dood beslissen. Zij vond van wel.
› 1 reactie(s) Meer...
Act du Mort - Part deux
Gisteren avond rond 10 uur is mij te kennen gekomen dat de beste vriendin L. v/d M. van E.A. zichzelf heeft vermoord en gestorven is op de nacht van de 19e op de 20e juli. Ik heb van haar gehouden als een echte vriendin en herkende veel van mezelf in haar. Ik hou nog steeds van mijn geliefde E.A. maar toen zij stierf leek het mij logisch verder te gaan met haar beste vriendin. Ondanks dat ik weet dat haar zus N.A. van mij houdt doch getrouwd is met een ander. Koos ik voor haar als een palindroom in nood van wederzien des liefde.
Maar de dag voor dat ik haar zou bezoeken pleegde ze zelfmoord en bovendien was ik op dat moment boos dat ik niet het graf van E.A. heb kunnen bezoeken dus dacht dat zij ook nep was aangezien ze niet op het kerkhof aanwezig was. Echter bleek dat zij een brief van de directeur van het Kankerharttehuis had gekregen en dat zij voor 31 july haar kamer moest verlaten. Nu haar beste vriendin gestorven was en zij enig kind was en ik blijkbaar niet genoeg reden tot leven was met een gulden middenweg van vriendschap verkoos zij te sterven op de dag voordat ik haar zou bezoeken. Precies zoals E.A. stierf op de intensieve zorgen een dag voor ik haar zou gaan bezoeken, zo pleegde haar beste vriendin zelfmoord voor de dag dat ik haar zou gaan bezoeken. Waarom sterven mensen voordat ik ze kan zien? Wat is nog waar van deze werkelijkheid die nog nooit eerder is gezien?
Ik moet naar Waterloo om verhaal te gaan halen. Als er doden zijn gevallen moeten er lijken zijn, en dus vergeef ik ons Luka dat ze is gestorven, want het uitzichtloze eind om te sterven aan overdosis medicatie tegen de longkanker is ook geen prettig uitzicht dat kan ik begrijpen. Toch had ik je nog graag bij me gehad in dit leven zonder ons Line. Het gaat jullie goed als jullie echt dood zijn en mocht ik in de maling genomen zijn dan vind ik dit wel een hele zieke grap om de dood tot twee keer ( of eigenlijk drie keer) toe te fingeren..
Ben jij nu echt dood? Kan je zien dat ik leef? Waar denk je nu aan zonder lichaam en het wezen als een geest? Voel je jouw dochtertje? Ben je bij Line? Of zweef je nog tussen hemel en aarde omdat je te vroeg van ons heen gegaan bent? Proost Luka de foto's zijn voor jou.
Act du Mort - Part drie
Als je voor keuzes staat en niet weet wat je moet doen dan is er moment in de tijd dat je overgeleverd bent aan de goden. Op de kruising van niets dan liefde vind ik telkens weer de gulden middenweg van vriendschap en balans. Waar het lijden de pijn doet overschrijden en de euforie claxonneert in de stilte van een traan plak ik pleisters op de wonden en haal verhaal in vraagstellingen van dilemma's. Want de dochter van god en haar beste vriendin zijn niet zomaar gestorven.. Zij leden aan het dodelijke kanker de ene in de darmen de ander in de longen. De medicatie versnelde de dood in hun levers, de gedwongen transplantatie mislukte en het uitzichtloze leven zonder onze dochter betekende ook een vroegtijdig einde van haar beste vriendin.
Waren het de egoïstische directeuren van de zorg die over hun lot beslist heeft? Had ons Line nog geleefd als men betere zorgen had verleend? Was ons Luka niet vroegtijdig gestorven als zij haar kamer in het Kankerharttehuis had mogen behouden? Waarom hebben deze vrouwen jaren lang gevochten tegen kanker en het uiteindelijk toch niet overwonnen? Is dat het falen van ons systeem of kunnen wij mensen het lot niet tarten?
Onze beste Luka vond van wel, zij koos zelf. Maar daarvoor stierf ons Line ongewild na twee zware operaties. Die feiten zijn niet onlosmakelijk met elkaar verbonden.
Bovendien stierf voor dat ons Line stierf ook het ongeboren kind van haar zus dat onze toekomst nog enige hoop zou gaan geven op wat kindervreugde in onze leventjes. Mij lijkt dat de schuldeisers van het leven satan alle gehoor hebben gegeven in hun eisen en dat god enkel kon toestaan om aan onze gebeden gehoor te geven. Hoe wreed het ook mag zijn. De liefde is rechtvaardig.

Zwarte zwanen
Nu en later spreek ik over herkenning
logische gevolgen van het lot
Waarschijnlijk nam ik te veel risico
maar de armen van god
behoeden mij van het kwaad
Slaan bruggen naar de eeuwigheid
en laten het aardse leven los
Ontbonden aan de wet
Verheven tot zwaartekracht
drijven zij twee keer zeven noden
op het engelengezang
van de hemelse vaart
aan onze aardse gracht
Het is om gek van te worden

Een ei is geen ei
Terwijl ik mezelf afvraag waar god gebleven is, spreek ik met een engel die mij beschermt en probeert te helpen door deze moeilijke tijd heen. Want zonder leiding, zonder oog op geluk weet ik niet meer waar ik sta en maak ik ook de god in mij stuk.
Toen de lijn brak en ik met de doden sprak, leerde ik ‘in a spiritual world' dat god een vrouw is en getrouwd met haar man satan over ons zieltjes regeerde. Maar wij mensen hebben dankzij de appel van Adam en Eva een eigen wil en de vrijheid zelf te kunnen beslissen over leven en dood mochten we dat willen doen.
Dan reist nu de vraag.. Geloof ik in profetie? Over ruim twee jaren zullen we een nieuw tijdperk ingaan, volgens mijn laatste gegevens zo rond 21 december 2012. Onze laatste profeet was Mohammed en hij heeft in navolging van Jezus, Mozes en Abraham het bewustzijn van de mensheid naar een hoger niveau gebracht opdat de mens meer en meer in balans met de natuur kan leven en meer en meer in vrede met zichzelf en de anderen.
Ik weet niet wat mijn betekenis in de geschiedenis zal zijn, maar ik geloof in de macht van man en vrouw, gesymboliseerd door Sonfa Fason (zoals ik Adam en Eva hernoemt heb) die als een product van evolutie ontstaan moeten zijn uit de natuur.
De mens gaat nog steeds vooruit, we lopen steeds harder, we leven steeds langer, we begrijpen de natuur steeds beter en we gaan steeds rechtvaardiger met elkaar om. En dus geloof ik als mens dat wij steeds meer en meer zullen evolueren tot halfgoden of zelfs tot god zelf.
Daarbij geloof ik dat als wij nu als mens sterven wij onszelf kunnen reïncarneren in lagere levensvormen en dat de geest de macht heeft met de levende te communiceren zolang het lichaam nog maar het kleinste beetje pijn kan voelen. Daarom zou ik mijn lichaam laten invriezen als ik mocht komen te overlijden, zodat mijn geest zolang mogelijk nog de macht zal hebben te communiceren met de levende nabestaanden.
Afsluitend wil ik nog opmerken dat wij mensen volgens mij de hemel zelf bij ons in ons hart dragen en kan ik persoonlijk bevestigen dat ik de liefde van overleden naasten in mij voel en dat ik op sommige momenten zelfs met hen kan communiceren als ik de juiste rust en balans heb in mezelf. Daarbij helpen bepaalde voorwerpen die herinneringen met zich meedragen en bepaalde teksten of liedjes de gemoedstoestand tot rust te laten komen en de balans in het hart te vinden zodat je jezelf kan openstellen voor contact met degene die je mist in het leven.
Het geeft mij ook een innerlijke rust om te weten dat ik hen echt heb kunnen vergeven voor hun onomkeerbaar afscheid van het leven en dat ik namens hen tijdens dit leven kan spreken met als doel de mensen in onze wereld naar een hoger bewustzijn te brengen opdat wij sneller, beter en rechtvaardiger zullen handelen in het vervolg van ons bestaan.

Samengevat
Gezien de omstandigheden kan ik nu niet schrijven wat ik zou willen schrijven, omdat ik niet meer weet wat waar is zonder ogen. Liefde is het mooiste wat er is en leuk is anders zal ik maar zeggen, en weer rollen er tranen en verlies ik een stukje van mezelf in de regen van het leven. De vraag is dan ook waar wacht ik nog op? Ik ben rijp voor de strop, maar ik ontduik de wieken van de molen en vecht mezelf door de muren van de tijd heen. Als het loden water dat vloekt bij de stroming van de zee, geniet ik samen van het meeuwenballet bij de ondergaande zon ergens aan de kust van België en Frankrijk waar ik het visioen van de klappen al kreeg voor ze uitgedeeld konden worden. En dus sta ik reeds met furore in mijn schoenen en vermeng de klucht met de mythe om de realiteit van Oidipiet maar niet onder ogen te hoeven zien. Want dat ik sterfelijk ben dat staat buiten kijf, maar mijn macht als levende maakt het mij mogelijk het gordijn op te tillen en nog zoveel mogelijk encores en buigingen te geven, omdat ik zo godverdomme blij ben dat ik leef op dit podium van dichters, schrijvers en levensgenieters. Ik zeg u amen. Ik leef op mijn manier.
 
Als vleugels
Ik bemin de muren van vrijheid
Draag stenen aan de genegenheid af
Beslis over liefde zonder onenigheid
maar toch krijgen we straf
Kan jij zien dat ik van je houd?
Voel je dit onuitgesproken hart van goud?
Draag jij de toekomst met je mee?
Zwem jij met mij
door de golven van de zee mee?
Laat ik je ontspannen in tijden van nood?
Groeien er tranen als je het brood in weiwater doopt?
Want ik ben niet de gemene klootzak die jou wilt zien lijden
Ik wil dat je gelukkig bent
en jouw dromen zich nimmer van ons scheiden
Bedrijf ik de kunst van het houden van
en zeg ik het spijt me..
Het spijt me zo..
Maar god heeft met ons een ander plan.

____________________________________________________________________________________
 
Zeg het maar wat vinden jullie ervan? te veel/ te weinig? Boeiend of liever niet? Leuk met die gedichten of verwarrend? Suggesties, of taalfoutjes? Ik weet het niet maar dit wat ik heb geschreven de afgelopen weken..
NB. Voor de fotos kan je kijken op:
http://oidipiet.hyves.nl/album/52787628/Belgie_2010/_YIKmgMG/  

› Meer... De scepter van Ottokarzondag, 19:19
Het, het..Het feest voor twee
Verstopt in melancholische klanken
druipen mijn dromen in de modderolie
van de geterroriseerde woestijn
De doffe knallen in de verte
beangstigen mijn geweten van het zijn
Geshockeerd door het nieuws
rol ik zenuwachtig shaggies
en drink er een glaasje extra bij
Want ik voel de dood ruizen door de nacht
Vrees het verlies van bekenden
die mij dit leven hebben gebracht
Ik wil niemand verliezen
en ben bang alleen in het donker
Dus alsjeblieft schat
Laat me een reden zijn
om voor het leven te kiezen
Ik kan het niet zonder je
ook al ben je nu dronken
Ik, ik.. ik hou van je
Het spijt me dat ik
zo'n botte kastanje
ben geweest

› Meer... Zwarte zwanenzondag, 11:01
Nu en later spreek ik over herkenning
logische gevolgen van het lot
Waarschijnlijk nam ik te veel risico
maar de armen van god
behoeden mij van het kwaad
Slaan bruggen naar de eeuwigheid
en laten het aardse leven los
Ontbonden aan de wet
Verheven tot zwaartekracht
drijven zij twee keer zeven noden
op het engelengezang
van de hemelse vaart
aan onze aardse gracht
Het is om gek van te worden

An egg is no egg
Whereas I wonder where god has been, there speaks an angel with me who protects me and tries to help me through this difficult time. Because without control, without an eye on luck I no longer know where I stand and I also make god in me get stuck.
When the line broke and I spoke with the dead, I learned that ''in a spiritual world'' god is a woman and married with her man satan governed concerningly over our little souls. But we the people, have thanks to the apple of Adam and Eve, our own free will and freedom itself to be able to decide over life and dead if we would want to do that.
Then now the question arises.. Do I believe in prophecy? According to my latest vision we will enter a new era in two years, according to my last data this would be around 21st of December 2012. Our last prophet was Mohammed and he has - in imitation of Jesus, Mozes and Abraham - brought the conscience of humanity to a higher level such that the people can more and more live in equilibrium with nature and more and more at peace with itself and the others.
I don't know what my meaning in history will be, but I do believe in the power of man and woman, symbolised by Sonfa Fason (like how I have renamed Adam and Eve) that must be created as a product of evolution from nature.
People still make progress, we keep running faster, we keep living longer, we keep understanding nature better and we keep acting more equitably with each other. And therefore, I believe that we as the people will more and more and more evolve to halfgods or even to god itself.
Thereby I believe that if we die now as people we can reincarnate ourself in lower life forms and also that our spirit has to the power to communicate with the living as long as the body can still feel the least bit of pain. For this reason I would freeze my body if I would pass away, such that my spirit still has the power to communicate with the living surviving dependants as long as possible.
Concluding I want to notice still that we people according to me carry heaven itself with us in our hearts and thereby I can confirm that I feel the love of died fellowers in me and that I even can communicate at some moments with them if I do have the correct rest and equilibrium in myself. Thereby certain objects that carry with memories and ascertained texts or songs can help come to rest the state of mind and to find the equilibrium in the heart to open yourself to contact with the one that you are missing in life.
It also gives me an inner rest to that know I have really been able to forgive them for their irreversible farewell from the living and that I can speak to the people in our world on behalf of them during this life with the purpose to bring us to a higher conscience of being so that we will even act faster, better and more equitably in the continuation of our existence.

Summerised
Seen the circumstances I now cannot write what I would want to write, because I no longer know now what is true without eyes. Love is the most beautiful thing there is and nice is different I should say, and again there are tears and I lose a bit of myself in the rain of living. The question is thus what am I waiting for? I'm ripe for the strap, but I evade the wicks of the mill and fight myself through the walls of time, like leaden water cursing at the flows of the sea, I together enjoy the gull ballet in the undergoing sun somewhere at the coast of Belgium and France where I got the visions of the slaps already before they could be distributed. And therefore I already stand with furore in my shoes and mix the farce with the myth to don't have to see the reality of Oidipiet in the eyes. For that I am mortal stands outside of the scold, but my power as living makes me able to lift the curtain and still give as many encores and bows as I like, because I am so god-for-saken glad that I'm alive on this stage of poets, writers and life appreciators. I say you amen. I live my way.

Plaster
With woven ropes
I screen myself of reality
because in the backroom of adultery
I understand suddenly
that the future has got
an entirely new meaning
Because this summer angels have fallen
and I have been recognized like a monument
as if the policy is already written
and I can only look
on how my belief in each other
is worn out like an old record
whereas my entire being
is denied
Without the slightest realisation
where the reason to this life
has remained
I still feel the rest and the love
just like how I have known you
and it has been for us
all the time before
 
Wooden saw
Floating on the nets of time
We commit to ways
that have appeared
by letting go
The farewell of the other one
that has dared to defy destiny
with madness
Because it is she that made me muse
Like astute words on the square of simplicity
the passionate actions
that describes how much, yes still how much
I love you
You kiss me the floor
Carry me through the wind like an ignorant witch
But in this fairytale
the breaches in the cheese are beaten
mud flows through the little well
and life remains living
under scrupulous record bosses
Without requirement nor proposition
here just breathe a while..
To chill, relax
Scrupulous record bosses
whom but cannot understand
how they can grasp on the reality
of the singing of the women
on the stage of online literature
Because it is she that made me muse
You know that for the best


Submitted: July 30, 2010

© Copyright 2021 Oidipiet. All rights reserved.

  • Facebook
  • Twitter
  • Reddit
  • Pinterest
  • Invite

Add Your Comments:


Facebook Comments

More Non-Fiction Poems

Other Content by Oidipiet

Book / Young Adult

Book / Young Adult

Book / Young Adult