Oidipiet Blog page 131

Reads: 253  | Likes: 0  | Shelves: 0  | Comments: 0

More Details
Status: Finished  |  Genre: Young Adult  |  House: Booksie Classic
Some poetry and text

Submitted: March 12, 2011

A A A | A A A

Submitted: March 12, 2011

A A A

A A A


Zoe's boodschap

27 feb, 17:26

Nergens is de stilte harder
dan achter de planken in het bos
waar stenen staan gestapeld
boven de botten en het mos

Nee, ik hou van mijn opa en oma
maar laat hen nu toch echt los

Want het leven gaat verder
de stilte verdwijnt en vroeger of later
spreekt Zoe nog over mijn ouders
en de liefde van ons

Meer...

Verloren kat

3 mrt, 13:47


Ze heeft een broertje dood aan mij
en daarmee ik ook aan mezelf.

Vrede zijt met haar, met mij
en iedereen die ons kent.
Want ik ben mijn kat kwijt.

Verloren aan de droom van een ander.
Heeft zij haar spullen gepakt
en is gaan wandelen in het park.
Waar ze Michel trof en Gerard zag.
Die lui waren zo tof en zij zat toch al
in zak en as.

Dus ze heeft me die dag verlaten
Achtergelaten bij de boom die niet bestaat.

Daar traande ik zielsalleen
als gebroken witte papiertjes
die dwarrelden om mij heen.

Het afscheid was hard.
Maar zonder liefde
maakte het leven geen kans.

Daarom, liet zij mij vallen
als een baksteen in de rivier naar zee.
Ze was immers volwassen genoeg
om zonder mij verder te gaan.

Toen ze (na lang twijfelen) eindelijk zei:
Nee, ik ga niet meer met je mee.
Je zoek het maar uit, alleen!


Meer...

Der dingen des levens

2 mrt, 16:23

Openhartige gewaarwording

Op hoogplat tweehoog achter vertoeft het poesending achter de plantenbak van mijn vader. Er schijnt een fijnbesnaard zonnetje, maar helaas is er ook een straffe wind dat het buiten zijn nu niet echt prettig maakt op dit moment van de dag. Naast mij staat het eerste halve literblik bier en ik zit net aan mijn tweede jointje.


Vanmorgen rook ik haar geur in de douche en werd opgewonden, we hadden echter te weinig tijd om er uitgebreid van te gaan genieten dus kwam het er uiteindelijk niet van terecht. We zijn toch nog een tijdje samen geweest en het was echt heel vertrouwd en fijn. Toch had ik nog seksuele driften toen ik thuis kwam en heb ik mij op een pornofilmpje afgetrokken om wat rustiger te worden. Ik weet bijna zeker dat zij het gevoeld heeft en dat ze dat gevoel niet leuk vond (wacht ff ik trek even mijn biertje open)

Goed, aftrekken en voelen. Wat ik bedoel is dat we lichamelijk verbonden zijn met elkaar en van elkaar kunnen voelen als de een seks heeft en de ander niet. Ik zit soms ook wel eens te trillen op mijn stoel van de spanning als ik alleen thuis ben of erger nog met vrienden.


Soms sta ik bij de bakker een broodje te bestellen en dan voel ik gewoon dat ze klaar komt op het moment dat ik 1 euro 15 afreken voor een halfje bruin bij de caissière. Soms loop ik over straat en zie ik mezelf lopen, alsof ik even gestorven ben op het moment dat ik me realiseer dat er weer een spanning is die ik niet veroorzaakt heb.


Wat ik eigenlijk bedoel te zeggen is dat er meer tussen hemel en aarde is dan wij denken. We zijn in mijn fantasie allemaal met elkaar verbonden via geestelijke lijntjes die op spanning kunnen komen te staan als men aan elkaar denkt of juist slap kunnen worden als men elkaar eventjes loslaat.


Op hele uitzonderlijke momenten heb ik bloemen bloeien in mijn brein en dan weet ik zeker dat iemand met mijn geest aan het vrijen is geweest. Op dat soort momenten ontstaat er een geestelijke band waar ik als mens niet meer onderuit kan en indien ikzelf een wederzijdse fantasie over diegene heb gehad dan is het zelfs mogelijk dat er een liefdesband ontstaat die verder reikt dan een vriendschap ofwel premature verliefdheid.


Want dat zijn alle vriendschappen eigenlijk, premature verliefdheden die nooit tot volledig wasdom zijn gekomen omdat een of meerdere andere premature verliefdheden het oorspronkelijke ideaal beeld heeft of hebben verdrongen. Ik wil zelf zover gaan dat hoewel ik niet op mannen val, al mijn vriendschappen met mijn vrienden ook allemaal ooit gebaseerd zijn geweest op een premature verliefdheid die nooit de kans heeft gekregen volledig tot uiting te komen zoals met al mijn mannelijke vrienden.


Maar uiteindelijk hou ik wel van mijn vrienden zoals ik ook van mijn vriendinnen hou waar ik geen relatie mee heb in de zin van enige vorm van coïtus met of zonder interruptus, met andere woorden met je vrienden neuk je niet.

Desalniettemin doe ik het wel met mijn vriendin en is het gevoel van de premature verliefdheid inmiddels hard op weg een volwassen verliefdheid te worden waarvan wij beiden de vruchten kunnen plukken zolang het vertrouwen en geloof in elkaar niet zo ernstig beschadigd wordt dat het onmogelijk wordt samen verder te gaan.


Toch kan ikzelf als persoon zeggen dat we onwijs veel van elkaar houden en echt ontzettend gesteld op elkaar zijn waarbij geen enkel onderwerp taboe is en ons leven er een stuk leuker uitziet in combinatie met al onze vrienden en vriendinnen dan toen we samen alleen op een onbewoond eiland zaten in een voorgaande relatie die door ziekte en/of ouderdom inmiddels gestorven is.


Het nieuwe leven lacht me toe en ik geniet van de bevrijding die ik ondervind sinds ik mijn vriendin ontmoet heb, ik moet er zelf nog een beetje aan werken om mezelf onder controle te krijgen wat betreft het drug-, alcohol- en pornogebruik, gokken doe ik gelukkig niet meer en het geheel wordt al met de dag minder, komende week hoop ik een nog beter mens te zijn en verwacht ik dat ik ook voor mijn vriendin een betere vriend kan zijn.


Maar (afsluitend) alles stap voor stap, rustig aan. Steeds een beetje minder blowen en drinken, steeds een beetje meer samen genieten en ontspannen. Steeds een beetje minder lust en obsessie, steeds een beetje meer verlangen en verliefdheid. (Zoooooooooo, ik ga nu een biertje drinken, mijn eerste). Sante au lamour mon cherry.

Meer...

Rekenen op de zomer

1 mrt, 11:11

Het begrip bezielt de lucht.
Tranen vloeien rijkelijk.
Voor dit leven beducht
smaken deze pillen mij
zo appetijtelijk vers
en gewoon.

Want ik kom naar je toe
deze zomer zonder grenzen.

Maak je niet druk.
Je wordt niet beloond
voor jouw kennen, kunnen
kennis en gemaakte stennis
met al die domme mensen.

(Dit is maar een droom.)

Want ik kan het niet verhullen
dat wij verder zijn dan Valentijnsdag
Carnaval, Pasen, Pinksteren en Kerstmis.

Nee, wij zijn meer, groter
aan het oneindige voorbij.
Zeg maar gerust
verliefd.

Dichters Diss

27 feb, 15:30

Ik haat dichten!
Ik snap er geen kut van!
Het voelt alleen maar als plichten
en iedereen zegt
dat die het beter kan

Ik haat dichten!
Sodemieter nu eens op
met die troep!

Ik haat dichten!
Voor mij is het
genoeg!
Meer...

Zus zie zo

25 feb, 22:53

Ze zei nada
en bedoelde alles.
Ze zei para
en bedoelde gewoon.

Ze riep geweldig
maar sprak over niets.

Ik pakte toen mijn fiets
en liep verder.

De avond moest nog beginnen.
Meer...

Innerlijke strijd

24 feb, 23:12

Ik voer oorlog op niks af.
Tegen wie eigenlijk?
En waarom?

Wie is mijn vijand?
Wie, wie o wie?

De geheime minnaar van mijn vriendin
de verloochenaar van het leven
de zwarte engel van mijn verdriet?

Is het een ongelovige?
Een hater van zijn of haar eigen soort?
Een monnik of moslim misschien?
Of misschien iemand
waar ik nog nooit
van heb gehoord?

Vecht ik tegen mezelf
Mijn afstammelingen, mijn eigen volk?
Wie houdt er echt van mij?
En wie draagt achter zijn of haar hart
een dolk?

Want ik weet niet meer
waar het vertrouwen vandaan moet komen
om te kunnen geloven
in de werkelijkheid van de leegte
en het niets

Waar ik zelf dagelijks verlang
en gerust gesteld moet worden
om haar te zien.

Nee, ik ben vreemd.
Echt zielsgelukkig met jou
maar nog steeds
op een of andere manier
verbonden met haar.

(Het spijt me, dat ik zo ben.
Ik weet het ik ga weer te ver.)

Maar laat me
zo even met haar
lekker adrem
want dat heeft ze verdiend.



Meer...

Poetry in motion

23 feb, 12:28

Vooringenomen jezelf blijven
maar toch ook blijven luisteren
naar het gevoel van de ander.

Bescheiden opstellen
ten opzichte van het leven
en mogelijke idealen
die je als mens kan hebben
indien nodig
kunnen bijstellen en opgeven.

(Of zoals ik het zeg.)

Nee, de wereld zal niet snel veranderen.
Deze relatie staat op zichzelf los van mij
als teken van geluk.

Het is eerder dat ik zuinig ben
en voorzichtig om blijf gaan
met de kosten, de toekomst
en de drugs van ons bestaan
dat maakt wie wij zijn.

Meer...

Ik ben ik

22 feb, 16:53

Ik ben wederkerig
verbonden met jou
Getroost en gehard
tegen het leven alleen.

Gemaakt van gunsten
en bijzonder ijskristal
uit hemelsteen

Nee, ik ben geen dichter
Geen fantast in de ruimte
Ik ben ik
en zo moet ik jou
ook behandelen
als zijnde jij.

De vriend die ik wil zijn.

Meer...

All rights reserved

21 feb, 12:53

Bedankt vrouw.
Ik ben nog steeds
van jou.


© Copyright 2019 Oidipiet. All rights reserved.

Add Your Comments: