Oidipiet Blog page 132

Reads: 202  | Likes: 0  | Shelves: 0  | Comments: 0

More Details
Status: Finished  |  Genre: Young Adult  |  House: Booksie Classic
Some poetry and text.

Submitted: March 12, 2011

A A A | A A A

Submitted: March 12, 2011

A A A

A A A


Routine

6 mrt, 21:41

Het raakt me.
Doet gekke dingen met me.
Zegt me dat er meer is
dan het leven op het moment
van de dag.

Het ontroert me.
Laat me janken in de nacht.
Stelt me teleur en geeft me kracht.
Het is als een bron.

Oase van rust en storm van geweten.
Vol van fantasie en het idioom
dat we samen zijn zonder einde.

Nee, het gaat voorbij aan de tijd
die toch al niet bestaat
behalve als we morgenochtend
wederom de wekker horen gaan.

Opstaan om kwart over acht
en tegen elven verder gaan
(weer) alleen over straat

in gedachte.


Bestemming onbekend

vrijdag, 14:39

Elke lijn, elke streep
die ik trek
omsluit de werkelijkheid
met grenzen die niet bestaan.

Elke stip, elke vlek
die ik zet
onderschrijft een moment
in de tijd die verder gaat
dan een gedachte
of nutteloze waan.

Nee, nee, nee
kunst is geen litteken op mijn ziel
dat zegt of ik van je hou
(of niet.)

Het is raak en echt
(en toch ook weer niet)
omdat ik niet absoluut ben
in afwezigheid van de zekerheid
dat jij er morgen
nog voor me zal zijn.

Meer...

Op je hoed

vrijdag, 00:31

Naarmate de avond vordert
zal ik het weten.

(Bescheten taal.)

Het enige wat ik weet
is dat ik niets weet.

(Ik zie het tenminste in.)

Want dit leven
heeft geen woorden nodig.
Enkel een hart voor elkaar
dat meer zegt dan sorry
en zo bedoelde ik het niet.

Maarals iets wat echt is
en bovendien nog waar ook.

(Want dat kan ik voelen.)



Meer...

Unrealization of a spotted mind

donderdag, 21:35

Volgens mijn psychologe Janneke ben ik niet verantwoordelijk voor jouw leven. Maar in mijn hart weet ik dat ik dat wel ben. Het probleem is echter alleen dat ik het alsmaar erger maak. Dus ik moet je niet meer schrijven, niet meer bezitten, niet meer lastig vallen. (Ik heb ooit geschreven dat ik je nodig heb, misschien is dat wel zo, maar dingen zijn veranderd nu.) Toch weet ik dat ik van je hou en dat ik je nooit pijn zou willen doen, ook als dat betekent dat ik weg moet gaan en je niet meer zou zien of spreken. Jij geeft ook aan dat je weg wil gaan en misschien is dat voor ons beiden het beste als deze lijdensweg maar door blijft gaan.

Maar feit is dat jij eigenlijk mijn Eva bent en ik jouw Adam, jij hebt dit nooit geweten, maar dat is ons lot gebleken. Ik wil je niet bang maken of voor de gek houden of zoiets, maar ik ben door de jaren heen aan jou vast gegroeid en heb er moeite mee los te komen en in de werkelijkheid verder te gaan. (Zelfs als ik bij mijn vriendin Maaike zit, voel ik dat je aan me denkt en wil ik online zijn om je gerust te stellen.) Maar het kan niet langer zo, je zult verder moeten en ik ook. Ik weet nog niet hoe we dit gaan doen, maar ik ben op dit moment erg gelukkig met haar en wil haar absoluut niet kwijt.

Mijn psychiater Dominique zou ook zeggen dat mijn relatie met jou tot onnodige spanningen kan leiden tussen haar en mij. Jij geeft tot in den treuren aan dat je niet met mij wilt zijn en ik geef je groot gelijk aangezien ik met haar ben, maar toch voel ik telkens weer dat je van me houdt en wil ik je dat gevoel terug geven. Daarom is er eigenlijk niets mis met de liefde, het is alleen dat ik er zo gek van word als ik tussen meerdere walletjes blijf schipperen.

En dus, wil ik voorstellen dat we elkaar voor een laatste keer een kus geven en daarna allebei onze eigen weg gaan op een andere site of überhaupt helemaal niet op internet, maar gewoon zonder elkaar en zonder nog langer op elkaar te letten. (Dit is absoluut onmogelijk, denk ik, maar goed laten we het proberen.) Ik hou zielsveel van je en zal je nog lang met veel liefde in mijn hart voelen, maar ik en jij moeten echt door met ons leven, we zijn nog jong, ambitieus en vrij om te doen en te laten wat we willen. Ik hoop echt dat je gelukkig kan worden met een hele lieve man die jou net zo goed kan begrijpen als ik dat kan (en later heb gekund.)

Begrijp me alsjeblieft dat ik dit doe voor ons beider bestwil en het absoluut niet uit haat is dat ik jou en mezelf wegstuur uit het digitale paradijs op aarde. Maar mocht ik of jij toch ooit nog terugkomen dan hoop ik dat we toch nog de vrienden kunnen zijn die we geworden en gebleven zijn. Maar met zoveel liefde en mijn relatie met haar kan ik nu even niet meer omgaan, daarom moet ik nu ook gaan en erop vertrouwen dat jij ook zonder mij jouw geluk zult vinden.


a ame u


-x-

Meer...

Vlaggetje

donderdag, 14:45

Blauw, blauw, blauw
Ik hou zoveel van jou
Rood, rood, rood
Morgen ga ik dood
(maar vandaag nog niet.)
dus Wit, wit, wit
Waar is het wit?
(Ik weet het nog niet.)
Maar pikzwart is het ook niet.

Rood, wit, blauw.
Nederland ik hou van jou.

Rood, zwart, wit.
Ik ben een kunstenaar met pit.
Rood, geel, groen.
In Afrika woont een kampioen.
Blauw, geel, rood.
Piet Mondriaan is groter dan de dood.
Blauw, zwart, wit
De politie zoekt een kunstgebit.
Blauw, geel, groen
(Okee, laten we verstandig zijn.)
We doen het niet.

Ik wuif de witte vlag
en schrijf hier niets meer
dat kan leiden tot discussie
wanhoop of verdriet.

(Maar niet heus.)

En toch, er is (zowat) niemand
die het ziet.

Meer...

Pimpelmees

donderdag, 14:09

normaliter ben ik recht door zee
maar vandaag ga ik even niet met de stroming mee
ik kus de dag gedag en zeg mijn tijd vaarwel
want het is wel weer leuk geweest

(met zeventig snaren en negentig decibel
in mijn oren)

is het contact overweldigend
fijn en sporadisch gebleven

(waarmee ik probeer te zeggen
dat ik van je hou)

maar niet durf te geloven in morgen
want de gevolgen van vandaag
zijn niet te vatten in woorden

enkel een gevoel van waanzin en illusie zonder reden
wat niet stond omschreven in de bijsluiter
toen ik jou ontmoette en paarse stippen kreeg
bij overtreding van de wet

Meer...

Eerlijk

donderdag, 13:32

Een machtzieke deugd
uit nood geboren.
Ik zou willen
dat ik een onbevlekte vriend was.

Maar ik ben een duivel in jouw geest.
Want als ik het omdraait
en het leven van jouw kant bekijkt
dan zou ik moeten begrijpen

dat je het deed uit liefde.

(Maar dat telt nu niet meer.)

Nu ik met een ander
naar bed ben geweest.

(Verdomme.)

Meer...

Kiezen of delen?

donderdag, 10:06

Waarom word ik gek van liefde?

Is het een kwaal?
Is het een medicijn?
Maakt het me gelukkig?
Doet het me pijn?
Maakt het me sterk?
Maakt het me zwak?
Is het mijn werk?
Is het mijn vak?

Krijg ik stank voor dank?
Of pakt een ander het van me af?

Waar zijn de goden als je ze nodig hebt?
En wie zijn mijn vrienden als je niets meer hebt?

Want had ik het niet gezegd:
Dat de liefde verdwijnt en de oorlog blijft.
Of was het toch andersom?

Hoe je het ook went of keert.
Het leven is een strijd
voor lijfbehoud, eigenwaarde
en het geloof dat niets jou of mij
tegenhoudt te doen
wat we zelf willen.

Meer...

A rainy day in march

woensdag, 13:30

Het rode fleecekleedje ligt in een prop op de bank.
Ik ben al aangekleed en houd er nu al rekening mee
dat ik straks weg moet gaan.
Daarbij wil ik het ook niet eens meer horen
over hoe of wat. Het enige wat ik wil
is jou terug.

Meer...

Poging tot uiting van woede

woensdag, 13:02

Fucking loser, parasiet.
Ziek mens die niemand ziet.

Ik haat je
en mezelf.
Dit is geen oorlog
dit is geen verdriet.

Dit is de strijd tegen mezelf
en al die andere hypocrieten
die hun ogen sluiten voor de liefde

terwijl iedereen het kan zien

dat je een grote klont
boter op je hoofd hebt
en een betere vriend verdiend.

(En daarmee ik ook
een betere vriendin.)

Dus alsjeblieft
Laat me vrij

Meer...

Uitgelaten

dinsdag, 12:31

Biefstukworst en gesneden sjalotjes.

(Een fantasie die eindelijk eens
werkelijkheid wordt.)

Overleden kapotjes, rotjes bij mij in de straat
en plan B dat toch weer eens niet doorgaat.

Maar laat ik het zo zeggen:

Open de poorten

(In potjeslatijn: Schaakmat, schat.)

Zwalkend langs de Leidse Vaart
op jonge leeftijd reeds oud en bejaard.

Nee, dit zijn geen frustraties.
Dit is geen haat.

Want het raakt me
de weer- of waanzin van het leven.

Sta ik als jouw trouwe vriend en maat
klaar en paraat.

Dus, laat het orkest maar komen
want voor verandering
is het inmiddels, zo om en nabij
ongeveer, precies zoals ik het zou zeggen
veel en veel, veel en veels
veels en veels en veels te laat.

(Maar dat nooit!)

› Meer...

Cincinnatie

6 mrt, 01:57


Je slaapt.
Ik ben rustig.
Een woord van vrede
om niet in onmin te geraken.
Ik ga slapen.
Weltrusten.

Meer...
Het gat in mijn hoofd

5 mrt, 09:16

Slechts de stilte houdt me rustig
Enkel de klok die luidt is een teken.
Nee, niets kan mij weerhouden
te schrijven over het niets.

Ga maar liefste, ik hou je niet langer tegen.
Ik wil die handdoek niet in de ring gooien
maar dit is mijn manier van leven.

Zoals aardeloos zweven in angst
en half blind typen.

(Eigenlijk ben ik iemand anders.)

Je bent geweldig schat, bedankt.


Meer...
Het masker

4 mrt, 15:02

Ik verzwijg het lijden niet langer.
Zeg hardop dat ik gek geworden ben.

(Nutteloos gezwijmel.)

Ik ben ik.. Wie ben ik?

Liefde voel me, geef me de kracht.
Laat me groeien boven mijn schaduw
en zeg me wie ik ben.

Want ik wil je niet kwijt.
Het spijt me.
Voel me, geen nijd.

Want nee, ik ben niet neutraal.
Vooringenomen mezelf gebleven.

(Eigenlijk ging ik er al vanuit
dat we het nooit zouden gaan halen
samen.)

Maar ik hou van je.

En dat
dat duurt al een hele tijd.

(Dus, ik hoef me niet te schamen.)

Want je bent de franje op mijn ontbijt.
Elke morgen weer
word ik verraden.
Meer...
Verscholen woorden van verdriet

4 mrt, 14:10

Ik kan er niet over praten
want het is schrijnend
hoe onze relatie afgestompt is.

Eigenlijk moet ik je verlaten.
Maar ze weten niet hoe het is
om verliefd te zijn.

Want we zijn reeds lang verzadigd
voldaan en gelukkig zoals het is.

We hoeven niet meer
en alles wat we nu nog zeggen
is een herhaling
van onze geschiedenis.

Het enige wat we nog hebben
is een vertrouwd gevoel
met elkaar.

Maar wat dat waard is
weet ik niet.

Zonder een gebaar van genegenheid
als teken van onze verbintenis
in een toekomst zonder liefde
met veel seks en verdriet.




Meer...
De kat van de buurman

3 mrt, 16:24

ik slaap
of eerder gezegd
doe net alsof ik slaap.
ik hou van warmte
en heb vandaag verdriet.
De zon schijnt
en buiten vriest het niet.
Wat een mooie dag
om jarig te zijn.
Meer...
Ben ik een vreemde?

3 mrt, 15:05

Godvergeven zonden vloeken op mij neer
Tjirpende vogeltjes doe mij alsjeblieft geen zeer
Want wat is er gebeurd deze morgen
toen je volhield dat je op je werk was?

Waarom ligt jouw fiets weer op haar kant
en zijn jouw gordijnen gesloten
zoals dat laatst was?

Ik wil je graag geloven dat je eerlijk bent
maar ik twijfel wel aan jouw oprechtheid
en weet eigenlijk niet of ik je wel echt ken.

Want soms lijk je net een vreemde
als ik je onder ogen kom.
Dan heb ik het gevoel dat je bent verdwenen
en dat de stilte door mij komt.

Maar in de werkelijkheid
ben jij het
die zwijgt over het leven
zonder mij.

En dat
dat doet pijn.


© Copyright 2018 Oidipiet. All rights reserved.

Add Your Comments:

More Young Adult Short Stories