Familie

Poem by: Pieter de Winter

Tags

Summary

poem

Content

Submitted: June 20, 2010

A A A | A A A

Content

Submitted: June 20, 2010

A A A

A A A


Je glanst in afwezigheid
door de nacht zie ik nog sterren
die mij wijzen op jouw zijn.

Als een zoete, pragmatisch warme energie voel ik jou in mij.
Noem het naasteliefde of genegenheid.
Ik kan je niet zien,
toch voel ik jouw aanwezigheid
terwijl je uitblinkt in afwezigheid.

Er was een reden waarom je daar was.
Er was geen toeval toen ik niets zei.
Degene die negeren zullen zelf genegeerd worden.
Daarom regeer jij in dualistische, reactieve schijneenzaamheid.

Wat ons bindt is de wet van de aantrekkingskracht
gedreven door liefde blijven wij om elkaar heen draaien.
Komen we elkaar tegen dan vliegen we weg.
Verliezen we elkaar uit het oog,
dan belanden we
zoekend, vragend en eenzaam op dezelfde weg.

Onze wegen zullen zich blijven kruizen,
net zolang tot wij samen een geheel zijn,
om weer op te breken in nieuw leven
en samen door het leven te gaan
tot in de aarde. 


© Copyright 2016 Pieter de Winter. All rights reserved.

Familie Familie

Status: Finished

Genre: Poetry

Houses:

Details

Status: Finished

Genre: Poetry

Houses:

Tags

Summary

poem
Share :
Twitter

Add Your Comments:

Other Content by Pieter de Winter

Booksie Popular Content

Genres & Types

Add picture

Paste the link to picture in the entry below:

— or —

Drag a picture from your file manager into this box,
or click to select.

Add video

Paste the link to Youtube video in the following entry:

Existing Comments:
Bad selection

Cannot annotate a non-flat selection. Make sure your selection starts and ends within the same node.

(example of bad selection): This is bold text and this is normal text.
(example of good selection): This is bold text and this is normal text.
Bad selection

An annotation cannot contain another annotation.

Anonymous
Really delete this comment?
Anonymous
Really delete this comment?

There was an error uploading your file.


    
Anonymous