In hun schaduw

Poem by: Pieter de Winter

Tags

Summary

poem

Content

Submitted: June 17, 2010

A A A | A A A

Content

Submitted: June 17, 2010

A A A

A A A


De verkoelende stilte
in hun schaduw op het gras
liet mij dagdromen
over hoe het vroeger was.

Nog klein, nog samen.
Gelukkig, maar dan anders.
Zij waren er voor mij.
Ik had toen niemand anders.

Ontvluchtte en ontsnapte
aan de brandende hitte
van de zon die mij verblindde.
Zat ik daar nog even te genieten.

Hij was er wel.
Maar zij niet meer.
Ze groeiden langs elkaar
en leefden met oud zeer.

In hun toppen was er afstand.
De aanblik van het eenzame lijden.
De wortels waren nog verstrengeld.
Maar zij leefden al jaren gescheiden.

Ik zat daar tussen te rusten
daar onder twee uitgegroeide bomen
die elkaar ooit dagelijks kusten
Maar er nu - helaas -
alleen nog maar over konden dromen.

Ik ben hun zoon.
Zij zijn mijn ouders.
Voor mij is scheiden heel gewoon.
Ik draag het al jaren met me mee
als de zwarte engel op mijn schouders.


© Copyright 2016 Pieter de Winter. All rights reserved.

In hun schaduw In hun schaduw

Status: Finished

Genre: True Confessions

Houses:

Details

Status: Finished

Genre: True Confessions

Houses:

Tags

Summary

poem
Share :
Twitter

Add Your Comments:

Other Content by Pieter de Winter

Add picture

Paste the link to picture in the entry below:

— or —

Drag a picture from your file manager into this box,
or click to select.

Add video

Paste the link to Youtube video in the following entry:

Existing Comments:
Bad selection

Cannot annotate a non-flat selection. Make sure your selection starts and ends within the same node.

(example of bad selection): This is bold text and this is normal text.
(example of good selection): This is bold text and this is normal text.
Bad selection

An annotation cannot contain another annotation.

Anonymous
Really delete this comment?
Anonymous
Really delete this comment?

There was an error uploading your file.


    
Anonymous